رضا گرمابدری
می توان بحث را با طرح یک سوال آغاز کرد. مجلس با چه معیارهایی به وزرای کابینه دولت دهم رأی خواهد داد؟br>پاسخ کم وبیش روشن است و برخی نیز در این خصوص اظهارنظرهایی داشته اند. می توان به برخی از معیارهای اشاره کرد:
1-دارای مدرک و سابقه متناسب با وزارت مربوطه باشند.
2-از قدرت مدیریتی بالا برخوردار باشند.
3-دارای ذهن خلاق و برنامه راهبردی باشند.
4-سابقه روشن و پاکی داشته باشند.
5-در به کارگیری مدیران کارآمد موفق باشند.
6-نسبت به حوزه مدیریتی خود شناخت لازم را داشته باشند.
7-در آنها زمینه همکاری با مجلس مشاهده شود.
8-...
هنگامی که رئیس جمهور اسامی وزرای کابینه را به مجلس تقدیم می کند، از آن به بعد در ارتباط با شکل گیری کابینه همه چیز در اختیار مجلس است. به عبارتی مجلس با اتکا به اختیارات قانونی خود می تواند با کابینه پیشنهادی هر نوع رفتاری را داشته باشد. با علم به اینکه مجلس برای رأی اعتماد دادن به وزرای پیشنهادی از رویه تطبیق با معیارها استفاده می کند که به برخی از آنها اشاره شد، می توان این موضوع را طرح کرد که چه بسا اکتفا کردن به معیارهایی از نوع آنچه که ذکر شد تمام نیاز نمایندگان در رأی اعتماد دادن و یا رأی اعتماد ندادن را تأمین نمی کند و لازم است آنها به مسائل دیگر نیز توجه داشته باشند.
یکی از مسائل مهمی که نمایندگان محترم مجلس در رأی اعتماد دادن می بایست مدنظر قرار دهند، مسایل اخیری است که به دنبال انتخابات در کشور رخ داد و مانع شد تا آنگونه که شایسته انتخابات ریاست جمهوری دهم بود این انتخابات شگفت انگیز تجلی پیدا کند. رخدادهای پس از انتخابات زبان دشمنان را دراز و حجم تبلیغات رسانه های آنها علیه نظام را به میزان چند برابر افزایش داد. این رسانه ها به شکل شبانه روزی علیه نظام و انتخابات سیاه نمایی کردند و در قالب راست و دروغ از هر کاهی کوه ساختند و نبوده را بوده اعلام کردند و در زیر علم آن سینه زدند.
نظام اسلامی با مدیریت هوشمندانه به تدریج گزینه های فریبکاری آنها را به صفر رساند اما آنها همچون گرگ های گرسنه برای تهاجم به هر موضوع جدیدی که بتواند جنجال ایجاد کند، در کمین هستند و موضوع رأی اعتماد مجلس به کابینه دولت دهم می تواند برای آنها مهمترین موضوع برای جار و جنجال به پا کردن باشد. چنانچه نمایندگان محترم مجلس به این مهم توجه داشته باشند و این نکته را نیز بر آن مهم بیفزایند که دولت دهم در شروع به کار نیازمند کابینه ای قوی است که بخشی از قدرت آن ناشی از رأی بالای نمایندگان به وزرای پیشنهادی است تا بتواند جایگاه و موقعیت شایسته ای را در نظام بین الملل پیدا کند و مسیر درخشان گذشته را ادامه دهد.
اگرچه مجلس حق دارد به واسطه عدم رایزنی رئیس جمهور با آنها در انتخاب وزرا شکوه داشته باشد و هر چند ممکن است برخی از وزرا از نگاه نمایندگان ضعیف باشند لکن شایسته است نمایندگان محترم با یک جامع نگری و در نظر گرفتن مصالح کلی نظام و با استفاده از قاعده مهم و اهم و قربتاً الی الله اقدام به دادن رأی کنند. انشاءالله