مهدی سعیدی
مراسم تودیع و معارفه ریاست محترم قوه قضائیه و انتصاب آیت الله لاریجانی به جای آیت الله هاشمی شاهرودی یکی از حوادث مهم هفته گذشته بود که در آن مراسم اغلب بزرگان و مسئولین عالی رتبه کشوری و لشکری حضور داشتند.
فارغ از اهمیت این انتصاب که می تواند سرآغاز تحولی جدید در یکی از ارکان کلیدی نظام اسلامی باشد حضور رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام بعد از ماهها غیبت و«قهر با محفل بزرگان نظام اسلامی»، یکی از حاشیه های قابل تامل در این مراسم بود.
آقای هاشمی بعد از مناظره مشهور 13 خرداد بین احمدی نژاد و موسوی متاسفانه در مسیری حرکت نمود که توسط جریان فتنه گر سبز طراحی شده بود و نتیجه آن فاصله گرفتن گام به گام از نظام اسلامی و جایگاه رفیع ولایت و صفوف به هم پیوسته ملت حزب الله بود. هاشمی آخرین بار در فردای مناظره در مراسم بزرگداشت حضرت امام خمینی(ره) در جمع مسئولین نظام حاضر شده و بعد از آن متاسفانه دیگر در همه صحنه های مهم غائب بود.
نامه سراسر ابهام آمیز ایشان در 20 خرداد به رهبر معظم انقلاب که موجب دمیدن بر آتش فتنه و اغتشاش گردید و در شان یکی از مسئولین عالی رتبه نظام نبود سکوت چند هفته ای ایشان در برابر کودتای سبز و اغتشاشات خیابانی که موسوی و جریان دوم خرداد برای رسیدن غیرقانونی به قدرت بعد از بی اعتنایی مردم به این جریان در 22 خرداد آغاز کرده بود، نشست و برخاست (و به نقل قولی هم قسم شدن!) با سران کودتای سبز همچون موسوی و کروبی و خاتمی سکوت ایشان در قبال فعالیت نزدیکانشان در اغتشاشات اخیر، عدم حضور در نماز جمعه تاریخی ملت ایران به امامت رهبر معظم انقلاب اسلامی عدم واکنش مناسب به تعریف و تمجید و حمایت حضرت آیت الله خامنه ای از ایشان در نماز جمعه عدم حضور در مراسم دیدار مسئولان نظام با رهبر معظم انقلاب اسلامی در روز مبعث، ایراد سخنان دو پهلو در نمازجمعه ای که در آن موسوی و کروبی به وی اقتدا نموده بودند حرکت توهین آمیز و ترک عامدانه تهران به قصد عدم حضور در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی عدم حضور در مراسم تحلیف رئیس جمهور در مجلس بخشی از فهرست رفتار ابهام آمیز هفته های گذشته هاشمی است که موجب فاصله گرفتن وی از جبهه امت حزب الله در این روزگار پر فتنه بود.
اما حضور وی بعد از هفته ها در جمع مسئولان و دلسوزان نظام اسلامی در مراسم معارفه آقای لاریجانی نوید بازگشت هاشمی از مسیری است که آینده خوشی برای آن قابل تصور نبود. بدون شک آقای هاشمی خود بهتر از هرکس دیگر می داند که این به ظاهر حامیان سبزپوش امروز، تنها با نگاهی ابزاری به وی می نگرند و برای تقویت جبهه ضعیف خود خواهان تعریف و تمجید از ایشان هستند وگرنه حقیقت امر آن است که در روزگاری نه چندان دور همین جریان سیاسی و قلم بدستانشان بودند که وصف «عالیجناب سرخپوش و خاکستری» را برای آقای هاشمی بر سر زبانها انداختند و در مسیر تخریب چهره وی تا بدانجا پیش رفتند که ایشان را مجبور به استعفا از نمایندگی در مجلس ششم کردند.
ابراز ارادت و بیعت دوباره هاشمی با رهبر معظم انقلاب اسلامی و موانست با مسئولین نظام اسلامی و فاصله گرفتن و جدا کردن حساب خود از سران فتنه گر کودتای سبز، نه تنها خواست و آرزوی تمامی ملت حزبالله است، بلکه ضرورتی است که هاشمی برای بدست آوردن اعتبار و آبروی از دست رفته خود بدان سخت نیازمند است، و این تغییر رویه ایشان بار دیگر این امید را در دل ملت انقلابی ایران زنده کرده است.