* به اعتقاد برخی تحلیل گران، انفجارهای اخیر در عراق به ویژه بغداد به نوعی مشروعیت و مقبولیت دولت نوری المالکی را هدف قرار داده است چه موانعی بر سر راه دولت فعلی برای برقراری امنیت وجود دارد؟
** برای برقراری امنیت در عراق ما نیازمند چند گزینه هستیم. در وهله اول مسئولیت پرونده امنیتی عراق باید به خود عراقی ها سپرده شود زیرا عملکرد سه ساله نیروهای خارجی در عراق نشان داده که این نیروها در برقراری آرامش و امنیت ناکام و ناموفق هستند. راه حل دوم تقویت سازمان های امنیت ملی و اطلاعات در عراق است. در این مسیر ابتدا باید یک بازنگری گسترده و پالایشی عمده در سازمان پلیس عراق صورت پذیرد چرا که در زمان دولت ایاد علاوی، سازمان پلیس و ارتش عراق ساماندهی شد که در این میان تعداد زیادی از افراد که دارای زمینه های منفی و بعثی بودند وارد این سازمان و ارتش شدند. گزینه بعدی مسلح کردن نیروهای پلیس و ارتش عراق است. اکنون برای هر چهار پلیس در عراق یک سلاح داریم در حالی که گروههای تروریست از تسلیحات پیشرفته و مدرن استفاده می کنند. همچنین آموزش صحیح کادر پلیس از دیگر نیازهای تأمین امنیت در عراق میباشد.
* در زمینه تأمین امنیت عراق، کشورهای همسایه و اسلامی چه کمکی می توانند داشته باشند؟
** تمام کشورهای همسایه عراق مانند ایران، سوریه، عربستان، کویت، ترکیه و سایر کشورها می توانند نقش موثری در امنیت عراق داشته باشند ضمن اینکه ما می توانیم از تجارب این کشورها استفاده نمائیم. در عین حال با کمال تأسف باید اعلام کرد که برخی کشورهای منطقه با این نگاه که نظام جدید عراق با اکثریت شیعه است، آن را نه تنها مورد حمایت قرار نمی دهند بلکه کارشکنی هایی را در راه حاکمیت دولت انجام می دهند. به نظر ما، کشورهای عرب منطقه باید عراق جدید را بپذیرند چرا که دولت و پارلمان این کشور با آرای مستقیم مردم شکل گرفته است. اما این واقعیت تاکنون نادیده گرفته شده چرا که در چهار سال گذشته به جز وزیر سوری، از هیچ کشور عرب سنی، مقامی به عراق سفر نکرده است.
* به نظر شما چه راهکاری برای مشارکت دیگر کشورها در تأمین امنیت عراق می توان اندیشید؟
** ما معتقد به تئوری مهار منطقه ای هستیم. باید تمامی بحران های حاضر در منطقه با کمک گرفتن از ابزارهای مسالمت آمیز و گفت وگو حل شود، در غیر این صورت هر رفتاری غیر از این باعث خواهد شد که این رفتارها تأثیرات منفی در کل منطقه بگذارد. ایجاد یک بحران در یک کشور موجب تأثیرگذاری بر تمام کشورهای منطقه می شود. کشورهای عرب سنی باید مفهوم جامعه مدنی منطقه ای را بپذیرند و به تنوع و تکثر سیاسی و مذهبی ها که با آرای مردم به دست آمده احترام بگذارند.
* چه تدبیری را می توان جهت همگرایی بیشتر گروههای سیاسی و مذهبی داخل عراق اندیشید؟
** گروههای سیاسی و مذهبی داخل عراق باید به این واقعیت پی برده باشند که هرگونه فعالیت خارج از چارچوب گفتگو و بر اساس ساختار میلیتاریستی موجب شکاف بیشتر در جامعه عراق یکپارچه شده و تئوری برد- برد را که برای همه اقوام و طوایف و جریان های سیاسی قائلیم در معرض تهدید جدی قرار خواهد داد. در عین حال بر اساس تئوری برد- برد، ما برای تمام هسته های تشکیل دهنده بافت اجتماعی و سیاسی کشور عراق در پروسه سیاسی این کشور چه در سطح دولت و چه پارلمان، نقشی فعالانه و مشارکت جویانه قائلیم.