فضای کاذبی که طی دو هفته اخیر در دانشگاهها ایجاد شد تمنای دوباره غوغازیستان برای سوءاستفاده از محیط های دانشگاهی را در آستانه انتخابات آشکار ساخت. سوء استفاده ای که اوج آن پس از غوغای 18 تیر و در انتخابات مجلس ششم بود. چهارجمله بعد از غوغای تیر و در آستانه انتخابات مجلس ششم، دفتر تحکیم وحدت به عنوان ستادانتخاباتی-دانشجویی حزب مشارکت هدایت دانشجویان برای اعطای رای به افراطیان را عهده دار شد. 18تیر را می توان در چهار جمله خلاصه کرد: «غوغاکردند، حرمت دانشگاه شکست، غوغاسالاران مدعی حمایت از دانشجویان شدند و آرای دانشجویان را به خود فراخواندند.» اما از این پس چیزی دست دانشجویانی که آسیب دیدند را نگرفت، بدیهی بود که رنج این حادثه و سوءاستفاده پیامد آن، نفسی برای دفترتحکیم باقی نمی گذاشت تا جنبشی از خود نشان دهد. اما افراطیان برای ادوار بعدی انتخابات هنوز به بازوی دانشجویی خود نیاز داشتند. بنابراین در برهه هایی به بهانه گرامیداشت سالگرد18تیر و یا حمایت از یک عضو سازمان مجاهدین که سودای دین پیرایی را در سر می پروراند، به این جریان نفسی مصنوعی دمیده می شد. بازهم انتخابات امسال نیز در شرایطی که در آستانه انتخابات مجلسی دیگر قرار داریم انتشار موجی از نشریات موهن مقدمه ای برای بازتولید غوغای 18تیرشد. بیش از 20نشریه تنها در دانشگاه امیر کبیر با ادبیاتی دین پیرایانه و تقریبا مشترک منتشر می شدند تا در فرصتی مناسب فتنه ای برافروزند. افراطیان نیاز به حادثه هایی داشتند تا موجی از تحرک و جنبش مصنوعی را بیافریند و آنان را با خود به مجلس هشتم بفرستد! اما محتوای چهار مورد از نشریات که در دانشگاه امیرکبیر منتشر شده بود آنقدر زننده بود که افراطیان نیز نمی توانستند از آن حمایت کنند. دست اندرکاران این نشریات مدعی شدند که تدارک محتوای آن کار دانشجویان متدین است؛ محتوایی که عصمت اهل بیت (س) را هم زیر سوال می برد! فرجام فتنه انگیزی این چهار نشریه بازداشت چند تن از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر بود. این بازداشت ها با توجیهی که در بالا هم ذکر شد با واکنش شدید افراطیان و بازماندگان دفتر بی نفس تحکیم واقع شد. همزمان یک استاد دانشگاه تربیت مدرس با درخواست خود به انجمن حکمت و فلسفه منتقل شد و این انتقال، با ادعای اخراج وی از دانشگاه! فرصتی برای تشدید اعتراض های فتنه انگیز پدید آورد. ستاد بحران سالگرد 18تیرماه فرصتی برای تعمیق این فتنه بود. سعید رضوی فقیه عضو حزب مشارکت و بازوی این حزب در طیف افراطیان دفتر تحکیم و مهدی حبیبی رفیق او می کوشیدند فتنه را به عرصه دانشگاهها بکشانند. اینان اعتراض به بازداشت 8 دانشجوی دانشگاه امیرکبیر را بهانه کرده بودند تا در مقابل این دانشگاه و اگر توانی داشتند در دانشگاههای دیگر صف آرایی ایجاد کنند. ساختمان دفتر سازمان دانش آموختگان(ادوار تحکیم) ستاد هماهنگی های لازم بود که با ورود نیروهای انتظامی به این ستاد فعالیت آن ناکام ماند. ساختمان ستاد پلمپ شد و عبدالله مومنی، بهرام فیاضی، مرتضی اصلاحچی، حبیب حاج حیدری، عزت الله قلندری و مجتبی بیات و نیز رضوی فقیه و حبیبی با حکم دادستانی بازداشت شدند. سودای قدرت طلبی بقای سیاسی، عده ای از افراطیان تنها با غوغاسازی و بحران آفرینی تضمین می شود. این امر را نه تنها در اظهارات آنان می توان دریافت بلکه رفتار سیاسی ایشان نیز گویای آن است. بدیهی است که آنان نمی توانند خود را برای دستیابی به قدرت به آب و آتش بزنند اما از به خدمت گرفتن پیاده سربازها ابایی ندارند. پیشتر اکبرگنجی، علی افشاری، اکبر و منوچهر محمدی، باطبی، ابراهیم نبوی، حسین باستانی، محسن سازگارا و...خود را برای تضمین حیات سیاسی غوغازیستان به آب و آتش زده و یا آواره ینگه دنیا کرده اند. مروری بر سیر احوال این مهره های سوخته برای کسانی که به نام دانشجو در پی فتنه انگیزی هستند می تواند مفید و موثر باشد. شگفت اینجاست که در روزهای اخیر رسانه های وابسته به غوغازیستان، با ادبیاتی تحکم آمیز و تحقیر آمیز از اینکه آحاد دانشجویان دیگر به نفع آنان حرکتی ندارند مصیبت سرایی می کنند. طی سالهایی که جریان وابسته به افراطیان در دانشگاهها، از نفس افتاده است، یک نهضت اصیل دانشجویی با تکیه بر عدالت طلبی، استقلال خواهی و غرور ملی ضمن نقدهای مصداقی بر ناکارآمدی ها و فسادهای مالی و اقتصادی مدیران مدعی اصلاح طلبی، خواستار حرکت دولت در مسیر توانمندی های فنی و علمی خود هستند. این نهضت اصیل دانشجویی مقاومت مدنی فعالی را در برابر زیاده طلبی های غرب در مذاکرات هسته ای سامان داده است اما از آن رو که نمی خواهد برده افراطیان باشد از نظر رسانه های مذکور اعتباری ندارد! پایداری، استمرار و فراگیری این نهضت نه تنها منجر می شود عوامل وابسته به افراطیان در محیط های دانشگاهی به حاشیه رانده شوند بلکه ضمن افزایش نشاط سیاسی در دانشگاهها، با ادبیات انتقادی و ضد استعماری خود می تواند در اصلاح امور و بالندگی نظام جمهوری اسلامی موثر باشد.