1- همان طور که بالاتر هم اشاره شد بر مسئولان ورزش کشور است که با واقع بینی و بررسی دقیق با مدد گرفتن از کارشناسان منصف، با وجدان و دلسوز که- تعدادشان هم بسیار است- و بدون اینکه مرعوب جوسازی ها و شانتاژها و القائات هدفدار این کارشناس های قلابی و کارچاق کن های قلم به دست! شوند، علل شکست تیم ملی فوتبال را بررسی کنند و نقاط قوت را تقویت و نقاط ضعف را ترمیم و مرتفع سازند و شک نکنند که یکی ازاقدامات روشن و شجاعانه آنان که در آینده نتایج مثبت آن بیشتر آشکار می شود، بهاء دادن به مربیان وطنی در اکثر رشته ها از جمله فوتبال است. خوب حالا که بحث ورزش مطرح است در پایان این نکته را هم اضافه کنیم که لازم است مسئولان ورزش با پرهیز از غلتیدن در ورطه فوتبال زدگی با پرداختن بایسته و معتدل به رشته پرطرفدار و جذاب فوتبال، از توجه لازم به سایر رشته های ورزشی که ثابت کرده اند در صورت رسیدگی بیشتر و داشتن برنامه های قویتر می توانند به سرعت در مسیر پیشرفت حرکت کنند و مثل والیبال نه فقط در سطح قاره آسیا که در عرصه جهانی با امکانات موجود در بهره گیری از مربیان وطنی افتخارات بزرگ خلق کنند و دارای مقام و عناوین جهانی شوند و نام ایران عزیز را در ورزش دنیا مطرح نمایند، غافل نباشند و بالاخره در برنامه ریزی های خود توجه علمی و کاربردی به ورزش های بومی و سنتی را که ریشه در تاریخ این آب و خاک دارند و می توانند در بعد گسترش و همگانی کردن ورزش و همچنین در سطح قهرمانی و حرفه ای به سایر رشته های ورزش امروزی و مدرن از لحاظ فنی و فرهنگی مدد برسانند، از نظر دور ندارند...