بمباران کربلا و سه پیام

بسم الله الرحمن الرحیم

بمباران یکی از مناطق مسکونی کربلا توسط جنگنده های آمریکائی که منجر به شهید و مجروح شدن ده ها نفر از مردم این شهر شد برای همه کسانی که به دولتمردان آمریکائی دل بسته اند پیام های آموزنده ای دارد.

قبل از همه رهبران و فعالان سیاسی عراقی باید از این اقدام آمریکا بیاموزند که بوش کوچک و دارودسته جنگ افروز او هرگز از جنایت علیه مردم عراق دست برنمیدارند و برای آنها مردم عادی و دیگران تفاوتی ندارد. در شهر کربلا آنهم در مناطق مسکونی آن هیچ نیروی نظامی مستقر نیست که جنگنده های آمریکائی برای سرکوب کردن آنها احساس نیاز به بمباران هوائی کنند. فرماندهی اشغالگران نظامی آمریکا در عراق اگر واقعا قصد مقابله با تروریست ها را داشته باشد بجای آنکه دستور بمباران مناطق مسکونی کربلا را صادر کند باید در جستجوی القاعده و گروه های تکفیری در سامرا و بغداد باشد. اینکه تروریست ها مجال می یابند دو بار حرم مطهر عسکریین علیهماالسلام را در سامرا بمباران کنند و بار سوم نیز از فاصله ای نزدیک باقیمانده ساختمان حرم را هدف خمپاره قرار دهند این نشان میدهد آمریکائی های اشغالگر نه تنها تمایلی به مقابله با تروریست ها ندارند بلکه با آنها همکاری نیز می کنند. به همین دلیل است که روز به روز اقدامات تروریستی گروه هائی مثل القاعده و تکفیری ها علیه دولت مردم و اماکن مقدسه عراق بیشتر می شود و ناامنی ها اخیرا علاوه بر بغداد به سایر مناطق از جمله مناطق جنوبی عراق نیز سرایت پیدا کرده است .

دومین گروهی که باید از جنایت اشغالگران آمریکائی در کربلا پیام بگیرند آن دسته از رهبران اهل سنت عراق هستند که در برابر این جنایات و همینطور جنایات تروریست ها سکوت می کنند و تصورشان اینست که کشتن شیعیان و حمله به اماکن مقدسه شیعیان مشکلی از آنها و از عراق حل خواهد کرد. این افراد و گروه ها باید بدانند که برای آمریکائی های اشغالگر شیعه و سنی تفاوتی ندارد. آنها نوکر میخواهند وبه هرکس که خواهان استقلال عراق باشد رحم نمی کنند. در میان شیعیان هم کسانی هستند که چون مهره آمریکا شده اند آمریکائی ها به آنها نظر دارند و حتی برای حاکم کردن آنها و به اکثریت رساندن آنها در انتخابات مجلس عراق صدها میلیون دلار خرج کردند اما نتوانستند طرفی ببندند. بنابر این روشن است که آمریکائی های اشغالگر فقط دنبال افرادی هستند که برای تحکیم موقعیت آنها مفید و موثر باشند و در این میان مذهب و قومیت و زبان برای آنها هیچ اهمیتی ندارد.

گروه هائی که هم اکنون با آمریکا همراهی می کنند و از کشتار شیعیان توسط آمریکا خوشحالند اگر روزی به هر دلیل برای موقعیت اشغالگری آمریکا مضر تشخیص داده شوند آمریکا با آنها هم همان رفتاری را خواهد کرد که اکنون با شیعیان می کند. آمریکا مبارزه با اشغالگری را تحمل نمی کند و در برخورد با مخالفان اشغالگری هرکس و هر گروه و از هر مذهب و قومیت که باشد ذره ای تردید و تامل نخواهد کرد.

آن دسته از دولتمردان ایرانی نیز که فکر می کنند از طریق مذاکره با آمریکا در بغداد می توانند مشکلی از مشکلات عراق اشغالی را حل کنند و یا آنگونه که صاحبان نگاه بدبینانه به مذاکرات بغداد میگویند اگر تصور می کنند می توانند مشکلی از مشکلات ایران با آمریکا را حل کنند باید از برخوردهای مختلف آمریکا در همین دو ماه اخیر از جمله از بمباران کربلا این پیام را بگیرند که سخت در اشتباهند. زیرا به آمریکا نمی توان اعتماد کرد همانگونه که به گرگ درنده نمیتوان اعتماد کرد. سخن عمیق و آموزنده حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه را به یاد بیاوریم که فرمودند رابطه آمریکا با ما رابطه گرگ و میش است .

دولتمردان آمریکائی در عراق و افغانستان و فلسطین و در مناسباتشان با ایران این واقعیت را به اثبات رسانده اند که « گرگ » هستند. از گرگ چه انتظاری غیر از درنده بودن می توان داشت مگر غیر از اینست که آمریکائی ها تاکنون بارها در عراق برخلاف همه مقررات بین المللی هر وقت خواستند ماموران رسمی ایرانی را ربودند و هرقدر خواستند آنها را در بازداشت نگهداشتند شکنجه کردند و به هیچکس هم پاسخگو نبودند و نیستند ربودن همین 5 ایرانی که آمریکائیها آنها را در اربیل ربودند و اکنون بیش از 6 ماه است که برخلاف همه موازین بین المللی آنها را در بازداشت دارند و به هیچکس و هیچ مرجع بین المللی هم پاسخگو نیستند یکی از روشن ترین و زنده ترین نمونه های رفتارهای غیرقانونی اشغالگران آمریکائی در عراق است . ماجراهای زندان ابوغریب و شهرک حدیثه و بمباران های شهرک صدر و جنایت در کربلا و فلوجه و نجف و حمله به منازل مردم در شهرها و مناطق مختلف عراق و تجاوز به جان و مال و ناموس مردم نمونه های دیگر وحشی گری ها و جنایت های اشغالگران آمریکائی است که نشان می دهد آمریکائی ها عراق را متعلق به خود میدانند و برای مردم عراق و دولت مردمی آن کشور و قوانین بین المللی کمترین ارزش و اهمیتی قائل نیستند.

درست است که آمریکائی ها در عراق دچار مشکلات زیادی هستند و در باتلاق عراق دست و پا می زنند اما این تصور درست نیست که آنها مایل هستند به هر نحوی شده از این باتلاق نجات پیدا کنند و بروند. آمریکائی ها عراق را لقمه چرب و لذیذی میدانند که بهیچوجه نمیخواهند آنرا از دست بدهند. آنها درصدد هستند به کمک دیگران باتلاق عراق را به سرزمین همواری برای خود تبدیل نمایند که بتوانند بقیه طرح خود را به راحتی در آن اجرا نمایند. آنچه می تواند مانع عملی شدن این توطئه گردد اراده جدی همه مخالفان اشغالگری برای اخراج قهری آمریکا از این کشور است .