معرفی «رابرت ام. گیتس»
«رابرت مایکل گیتس- Robert Michael Gates»، روز 25 سپتامبر 1943 در Wichita کانزاس متولد شد. گیتس مدرک کارشناسی خود در رشته تاریخ اروپا را در سال 1965 و کارشناسی ارشد را در سال 1966 از دانشگاه ایندیانا و دانشنامه دکترای روابط بین الملل با گرایش تخصصی تاریخ روسیه و اتحاد جماهیر شوروی را در سال 1974 از دانشگاه جرج تاون واشنگتن دی.سی دریافت کرد. او در سال 1966 به طور رسمی در سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) استخدام شد و طی سال های 1974 تا 1979 در شورای امنیت ملی ایالات متحده و بین سال های 1982 تا 1991 در جایگاه معاون سیا خدمت کرده است.
گیتس در سال 1978 برای اولین بار نامزد ریاست سیا شد، اما به دلیل نقشی که در ماجرای «مک فارلین» داشت، داوطلبانه از این جایگاه کناره گیری کرد؛ ولی در زمان ریاست جمهوری بوش پدر، از سال 1991 به مدت دو سال به ریاست سازمان سیا منصوب شد. او پس از ترک سازمان سیا، به عنوان رئیس دانشگاه تگزاس در شهر کالج استیشن که یکی از دانشگاه های بزرگ و دولتی ایالت تگزاس محسوب می شود، فعالیت مدیریتی و علمی خود را ادامه داد.
گیتس در سال 2006 به عنوان چهره ای واقع گرا و فراحزبی از سوی کنگره آمریکا به عضویت «گروه مطالعات عراق- Iraq Study Group» ، معروف به «گروه بیکر- همیلتون»، برگزیده شد. او در نوامبر 2006 پس از شکست جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا که به استعفای «دونالد رامسفلد» منجر گردید، ریاست خود را بر پنتاگون به عنوان بیست و دومین وزیر دفاع ایالات متحده آغاز کرد.
گیتس و چالش جنگ افغانستان
«رابرت گیتس» بر این باور است که جنگ افغانستان بزرگ ترین چالش نظامی پیش روی آمریکا می باشد؛ او در این باره در 27 ژانویه 2009 در کمیته نیروهای مسلح مجلس سنا گفت:« راه حل صرفاً نظامی برای افغانستان وجود ندارد؛ اما کمبود نیرو در مناطق ناامن افغانستان به طالبان اجازه داده است این خلأ قدرت را پر کند.» گیتس سیاست جمهوری اسلامی ایران در افغانستان را سیاستی دوگانه می داند که ضمن حفظ روابط با کابل همواره نگاهی به بالا بردن هزینه ادامه حضور آمریکا در این کشور دارد.
گیتس در آخرین گزارش مکتوب خود به مجلس سنای آمریکا در مورد برنامه هسته ای ایران نوشت:« جاه طلبی منطقه ای و هسته ای ایران کماکان چالشی بزرگ برای آمریکا است؛ اما، برای کاستن از قدرت ایران در راستای تهدید همسایگانش و کاشتن بذر بی ثباتی در سراسر خاورمیانه، راه های غیرنظامی وجود دارد. کاهش بهای نفت ایران را از درآمدهای هنگفت محروم کرده و کارآیی تحریم های شورای امنیت را افزایش داده است.» وزیر دفاع کابینه اوباما درباره چشم انداز همکاری واشنگتن و مسکو بر سر طرح مشترک سپر دفاعی در اروپای شرقی در برابر آن چه که تهدیدهای بالقوه موشکی ایران گفته شده، مدعی است:«فرصت واقعی برای همکاری وجود دارد. هدف از این سپر دفاعی ، ایران است نه روسیه. مسکو درباره زمان دستیابی ایران به موشک هایی با شعاع برد تا روسیه و اروپا، برداشت نادرستی دارد. من معتقدم پتانسیل جدی برای همکاری در برابر ایران وجود دارد.»
گیتس و تقویت دیپلماسی
«رابرت گیتس» بر این باور است که با تقویت بخش دیپلماسی می توان موجب کاهش هزینه های نظامی ایالات متحده شد. او در همین ارتباط در 27 نوامبر 2007 طی سخنانی در دانشگاه ایالت کانزاس در اقدامی ملی گرایانه از تخصیص بودجه بیشتر برای وزارت امور خارجه آمریکا به شدت حمایت کرد و گفت:« بودجه سالانه ارتش در مجموع حدود نیم تریلیون دلار است که در برابر آن بودجه وزارت امور خارجه 36 میلیارد دلار می باشد. ما باید انرژی خود را روی چیزی فراتر از تسلیحات و ابزارهای ارتش و سربازان شجاع خود، ملوانان، تفنگداران دریایی و پرسنل نیروی هوایی متمرکز کنیم. باید روی دیگر عناصر «قدرت ملی» که در سال های پیش رو بسیار سرنوشت ساز هستند، متمرکز شویم. تجربه من در طول هفت دوره ریاست جمهوری به عنوان مدیر سابق سازمان سیا و هم اکنون وزیر دفاع به من می گوید که باید توان و ظرفیت استفاده از «قدرت نرم- Soft Power» را تقویت و آن را با «قدرت سخت-Hard Power » بهتر ادغام کنیم.»
گیتس در این سخنرانی خواستار «افزایش قابل توجه بودجه ابزارهای غیرنظامی و امنیت ملی نظیر دیپلماسی، ارتباطات استراتژیک، کمک خارجی، اقدامات مدنی، توسعه و بازسازی اقتصادی» شد و افزود:« دولت آمریکا باید مهارت های خود در «دیپلماسی عمومی - public Diplomacy» و امور عمومی را ارتقا دهد تا بهتر بتواند استراتژی و ارزش های کشور را برای مخاطبان جهانی تشریح کند. ما در برقراری ارتباط با دیگر کشورهای جهان و تشریح جامعه، فرهنگ آزادی، دموکراسی و سیاست ها و اهداف خود ضعیف هستیم. این بسیار ناراحت کننده است که القاعده در ارسال پیام های خود از طریق اینترنت بهتر از آمریکا است.»
«رابرت گیتس» تصمیمات دولت های قبلی آمریکا در تعطیلی «آژانس توسعه بین الملل آمریکا» و «آژانس اطلاعات آمریکا» و تقسیم مسئولیت های آنها با دیگر نهادها را امری اشتباه و موجب تأسف می داند. گیتس، تشکیل نیروی دایم و قابل توجه از کارشناسان که قابلیت استقرار فوری و دارای مهارت های متفاوت باشند را اقدامی ضروری برای احیای نقش و جایگاه ایالات متحده در جهان می داند. او بر این باور است که این افراد بایستی از میان غیرنظامیان انتخاب شوند و دارای تخصص هایی نظیر کشاورزی، زیرساخت شهری و حقوق باشند تا در کنار ارتش به بازسازی و برقراری ثبات در مناطق ناآرام کمک کنند.