فرانسه که در دوران ژاک شیراک با نوعی سکون سیاسی مواجه شده بود، با آمدن نیکاسارکوزی در پست ریاست جمهوری با تحولات بسیاری مواجه شده است. مهمترین بخش سیاستهای او را می توان در عرصه سیاست خارجی مشاهده کرد که در ابعاد گوناگون در سراسر جهان در حال اجرا است. در این میان اولویت سیاست خارجی سارکوزی را حضور فعال در معادلات قاره آفریقا تشکیل می دهد. دیدارهای مکرر وی از کشورهای آفریقایی بویژه کشورهای کوچک و جنگ زده و برگزاری اجلاس های صلح نظیر اجلاس سودان گواه رویکرد فعال پاریس به آفریقا به عبارتی دیگر احیای امپراتوری آن در این قاره می باشد. این رویکرد درحالی اجرا می شود که:
1) فرانسه برای رشد اقتصادی به منابع طبیعی و مواد خام بویژه انرژی نیاز دارد.
در این راستا منابع دست نخورده آفریقا می تواند نقشی مهم برای آن ایفا کند.
2) هر چند که فرانسه کشوری بزرگ در اروپا می باشد اما سیاست های آمریکا و بعضا اتحادیه اروپا موجب شد تا فرانسه به قدرتی کوچک تنزل کند. هر چند که پاریس برای احیای آن فعالیت بسیاری داشته و دارد و حتی سارکوزی برای تدوین قانون جدید اروپا فعال شده است اما همچنان در زمره بازیگران نه چندان بزرگ می باشد. اکنون آنها برای تبدیل شدن به قدرتی اروپایی به احیای امپراتوری گذشته روی آورده اند که محوریت آن را آفریقا تشکیل می دهد تا شاید بدین وسیله به عنوان قدرتی در اروپا حضور یابند.
3) فرانسه که روزگاری در سراسر جهان بویژه در خاورمیانه و آمریکای لاتین دارای جایگاه بود، در سالهای اخیر بویژه با حضور نظامی آمریکا در عراق و اجرای اصلاحات آمریکایی در سایر کشورهای عربی بسیاری از منافع خود را از دست رفته می بیند. اکنون فرانسه تلاش دارد تا برای جبران منافع از دست رفته در سایر نقاط جهان به احیای قدرت در آفریقا بپردازد در حالی که از گرفتاری سایر کشورها در باتلاق خاورمیانه برای این مهم بهره برداری می کند.
4) به رغم آنکه بسیاری از قدرت های بزرگ برای برخورداری از منابع آفریقا وارد این قاره شده اند اما همچنان از عدم ثبات موقعیت رنج می برند. چین، روسیه، ژاپن، اتحادیه اروپا و حتی آمریکا نتوانسته اند که موقعیتی با ثبات در آفریقا کسب کنند. این در حالی است که فرانسه به دلیل سابقه استعماری و سیاستهایی که در گذشته در آفریقا داشته و حتی اشتراکات زبان از موقعیتی برتر برای حضور در آفریقا برخوردار است. آنها برای مقابله با نفوذ سایر کشورها فعال شده اند در حالی که موانع اقتصادی و نگاه منفی مردم آفریقا به دوران استعمار فرانسه تا حدودی به موانع آنها در این راه مبدل شده اند.