کمکهای آمریکا در حالی به رژیم صهیونیستی واگذار می شود که از سی ام اکتبر تا اول نوامبر 1991 پیمان به اصطلاح صلح مادرید معروف به کنفرانس صلح مادرید اسپانیا و با حضور سوریه، لبنان، اردن و فلسطین برگزار گردید، رژیم صهیونیستی از ملاقات با هیأت نمایندگی فلسطین خودداری کرد. این هیأت افرادی از نوار غزه و ساحل غربی رود اردن بودند. در این کنفرانس که با مدیریت جیمز بیکر وزیرخارجه وقت آمریکا برگزار شد، تصمیمات در خصوص فلسطین فقط بر روی کاغذ باقی ماند. پس از آن، در 13 سپتامبر 1993 پیمان صلح اسلو در نروژ با حضور محمود عباس و شیمون پرز وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی به امضا رسید در آن پیمان صلح آندره کوزوف وزیر خارجه وقت روسیه کریستوفر وزیر خارجه وقت آمریکا نیز نقش عمده داشتند. طی آن عقب نشینی اشغالگران از نوار غزه و ساحل غزه مورد تأیید همگان واقع گردید. پس از ناکام ماندن مثلث آمریکا، رژیم صهیونیستی، و عرفات و جانشینان آن، پیمان اسلوی (2) در سپتامبر 1995 برگزار گردید که در خصوص مسایل امنیتی، انتخابات فلسطین، انتقال سرزمینها و انتقال جنگهای داخلی از اسراییل به فلسطین، شرایط اقتصادی و آزادی فلسطینی ها به توافقاتی رسیدند، اما این هم بر روی کاغذ ماند. به دنبال شکست پیمان اسلوی 1 و 2، پیمان جدیدی به نام پیمان «وای ریور» و «وای پلنتیشن» از اکتبر 1998 در مریلند آمریکا با حضور کلینتون، نتانیاهو و عرفات به امضا رسید. کلینتون از پیمان خائنانه وای ریور به نام پیمان زنده کننده و احیاگر روند پیمان اسلو یاد کرد. در این اثنا بر اثر ترور اسحاق رابین، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی روند سازش از سوی صهیونیستها متوقف شد. آغاز انتفاضه اول فلسطین توسط حماس که مخالفت خود را با پیمان اسلو با یک عملیات استشهادی در 1996 ابراز نمود نقطه عطفی در مبارزات مسلمانان فلسطین به وجود آورد. اگر چه طبق توافق وای ریور، صهیونیستها توافق کردند که از 13 درصد اراضی اشغالی عقب نشینی کنند در عوض حملات فلسطینیان متوقف شود. اما صهیونیستها هرگز به این تعهد خود تا سال 2006 جامه عمل نپوشاندند. از 11 تا 25 جولای 2000 در کمپ دیوید آمریکا، پیمان صلحی با حضور باراک نخست وزیر رژیم صهیونیستی، عرفات و کلینتون به امضا رسید که این پیمان نیز مکمل روند سازش اسلو نامیده شد و این خود نیز نشان از شکستها و ناکامیهای پیمانهای گذشته بوده است که به پیمان دوم کمپ دیوید معروف گردید. اما همان گونه که پیمان صلح کمپ دیوید اول میان سادات و اسحاق رابین نتوانست، از ناکامی اعراب و رژیم صهیونیستی جلوگیری کند، پیمان کمپ دیوید دوم نیز با شکست مواجه شد. مأموریت صلح سناتور جورج میچل در سال 2001 در کمپ دیوید دوم باعث آغاز انتفاضه دوم گردید. انتفاضه دوم از آنجا آغاز گردید که شارون، وزیر راه و ترابری و مسکن رژیم صهیونیستی برای سرپوش گذاشتن بر شکست کمپ دیوید دوم، با ورود به مسجد الاقصی خشم ملت فلسطین را برانگیخت. فلسطینیان با توسل به ارزشها و اعتقادات اسلامی خود و پس از شهادت دکتر فتحی شقاقی، بنیانگذار انتفاضه، با تمام توان بر دشمن یورش بردند که ثمره آن پیروزی حماس در انتخابات سال 2006 بود. پس از کمپ دیوید، صهیونیستها با حمایت آمریکا از 21 تا 27 ژوئن 2001 پیمانی را با نام پیمان سازش «تابا» در شهر تابای مصر به امضا رساندند. در این پیمان صائب عریقات، نماینده عرفات و شالوم بن امی، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی پس از 6 روز مذاکره به همراهی واشنگتن و قاهره این پیمان ننگین را بر ملت مسلمان فلسطین تحمیل کردند. بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا، بار دیگر و همچون گذشته پیمان «تابا» را مکمل پیمانهای گذشته و راهگشای آنها نامید اما این پیمان همچنان نیز نتوانست به خروج از بحران و بن بست طرحهای آمریکایی و سازشکارانه به اصطلاح صلح کمکی کند. پیمان شرم الشیخ که در 17 اکتبر 2000 با حضور کلینتون با میزبانی حسنی مبارک به امضا رسید، یاسر عرفات و سپس ایهود باراک را به این پیمان وارد نمودند. این پیمان نیز پس از مدتی به سرنوشت سایر پیمانها منجر گردید که سرانجام پیمان دریای سرخ در چهارم ژوئن سال 2003 توسط جورج بوش، محمود عباس و آریل شارون به امضاء رسید. هدف از این پیمان اجرای نقشه راه برای صلح بود که توسط اتحادیه اروپا، روسیه، آمریکا، سازمان ملل و متشکل از کمیته ای چهارجانبه، برای آینده فلسطین برنامه ریزی شد. اما نقشه راه از همان ابتدا با شدت یافتن انتفاضه و مرگ عرفات و خیانت فتح و ابومازن و سران سازمان آزادیبخش فلسطین ضمن به شکست و بن بست رسیدن، طرح صلح خاورمیانه ای بوش را نیز با ناکامی مواجه کرد. تحولات داخلی لبنان، خروج حزب ا... از داخل دولت سنیوره، محبوبیت سیدحسن نصرا... و حزب ا... در جهان، منطقه خاورمیانه و جهان عرب، بویژه لبنان، اکنون آمریکا را نیز پس از فلسطین و رژیم صهیونیستی، در مقابل لبنان مقاوم قرار داده که بارها مقامات کاخ سفید به شکست طرح صلح خاورمیانه تأکید کرده اند. پس از این بحرانها، تروریسم خود خواسته کاخ سفید بلای جان آنها در عراق و افغانستان گردید، به طوری که اکنون ژنرال دیوید پترائوس، فرمانده نیروهای آمریکایی مستقر در عراق اذعان داشته است که در عراق درمانده شده اند. هر چند او برای فرار از عراق بی تابی می کند، اما سران کاخ سفید او را آخرین امید خود برای پایان بحران عراق می دانند. نقطه پایانی و در واقع نقطه عطف تمام شکستها و ناکامیهای کاخ سفید، تل آویو و سران مرتجع و سازشکار عرب در منطقه خاورمیانه به تأثیرات شگرف و عمیق انقلاب اسلامی ایران است که آمریکاییها را وادار به مذاکره و گفتگو با ایران اسلامی نموده است تا شاید با کمک ایران راه خروج از عراق را پیدا کنند. به همین دلیل است که نیکلاس برنز، معاون وزارت خارجه آمریکا پس از امضای توافقنامه 30 میلیارد دلاری کمکهای نظامی با رژیم صهیونیستی به ایران و سوریه به عنوان حامیان فلسطین، لبنان و جهاد اسلامی فلسطین و حماس اشاره می کند که این خود نشان دهنده تأثیرگذاری ایران اسلامی بر تحولات منطقه است.