بصیرت:سعد الدین حریری پس از ناکامی در تشکیل دولت سعی دارد تلاش دوباره ای در این خصوص انجام دهد.البته در این میان حریری بیش از درخواست ملت لبنان سعی دارد به درخواست پاریس و دولت نیکولا سارکوزی از خود جامه عمل بپوشاند.متاسفانه حریری روابط نزدیکی با پاریس دارد و سعی دارد معادلات سیاسی بیروت را به گونه ای ترسیم نماید که مورد رضایت سارکوزی و برنارد کوشنه باشد.تا زمانی که حریری بخواهد با این رویکرد وارد عمل شود هیچ گاه موفق نخواهد بود و عملا دولت وحدت ملی که همه گروههای لبنانی خواستار آن می باشند نیز تحقق نخواهد یافت. با گذشت تقریبا چهار ماه از مامور شدن سعد حریری و نشستهای ماراتنی وی با رهبران گروههای مخالف و موافق، لبنان همچنان روزهای بدون دولت را سپری می کند.
اخیرا پس از نشست دوره ای فراکسیون تغییر و اصلاح به ریاست میشل عون، وی درباره تلاشهای برخی برای افراط در خوش بینی و کسانی که خواهان مانع تراشی در تشکیل دولت با داستان سرایی هستند، هشدار داد و با تاکید بر اختصاص وزارت ارتباطات به فراکسیون متبوع خود اعلام نمود که هیچ کس در جمهوری لبنان حق ندارد به ما بگوید که به فلان وزارتخانه نمی توانیم وارد شویم.جریان14 مارس می خواهد مانع از دسترسی جریان8 مارس به وزارت ارتباطات شود.حریری می خواهد به این وسیله حمایت خود را از رژیم صهیونیستی که خواستار عدم دسترسی طرفداران حزب الله به شبکه های تلفنی می باشد را اعلام نماید.حزب الله تا کنون بسیاری از اقدامات رژیم صهیونیستی به این وسیله شناسایی نموده و پاسخ مناسبی نیز به مداخله جویی های تل آویو داده است اما گویا حریری و همراهانش همواره می خواهند بیروت را در آتش جنگ تل آویو ببینند و در این خصوص اصرار فراوانی دارند. لبنان همچنان بدون دولت است، هر چند موج بدبینی به طور کلی کاهش یافته است و زمینه را در برابر موج خوش بینی فراهم کرده است و البته دلایل آن تا لحظه مشخص نیست.
با وجود دیدارها و رایزنی های فشرده نخست وزیر مکلف با رهبران گروههای هشت مارس و چهارده مارس به یک اندازه انجام می دهد، هیچ نکته جدیدی در سطح معادلات سیاسی که بتواند منجر به اعلام تشکیل دولت شود، به چشم نمی خورد.یکی از دلایل عدم موثر بودن این رایزنی ها گرایشات سیاسی سعدالدین حریری می باشد. وزارت ارتباطات مهمترین مانع در برابر تشکیل دولت لبنان است که اگر حل شود، می توان نزدیک بودن زمان تشکیل دولت را پیش بینی کرد.با این وجود چهارده مارسی ها هنوز بر روی خواسته های نامعقول خود در این زمینه اصرار می ورزند.صرف نظر از جزئیات مربوط به گره تشکیل دولت مربوط به وزارتخانه ها، تحلیلگران معتقدند گره واقعی در این زمینه، وزارت امور خارجه است .
جریان غربگرای چهارده مارس اعلام کرده است هر روزی که بدون دولت در لبنان سپری شود، کشور را در معرض زیانهای بیشتری در زمینه امنیتی، ثبات و اقتصاد قرار می دهد اما عملا اقدامی در این زمینه انجام نمی دهد.مسلما جریان هشت مارس نخواهد گذاشت که بیروت مطابق میل و سلیقه کشورهایی مانند فرانسه و ایالات متحده آمریکا اداره شود.حتی اگر سعد حریری موافق این مسئله باشد.
همزمان با اقدامات سعد حریری بر تشکیل دولت وحدت ملی لبنان، سفیر آمریکا در این کشور در اظهاراتی مداخله جویانه خواستار تشکیل دولتی بر اساس نتایج انتخابات یعنی بدون حضور حزب الله و متحدان آن شده است.اما جریان14 مارس در برابر این مداخله جویی وقیحانه کاخ سفید واکنشی نشان نداده است. با ادامه تاخیر در تشکیل دولت و تداوم فضای خوش بینانه، سیسون سفیر آمریکا در بیروت با بیان اینکه دولت جدید باید بر اساس نتایج انتخابات پارلمانی(با مشارکت اکثریت بدون حضور گروههای مخالف) تشکیل شود، بار دیگر در امور داخلی لبنان مداخله کرده است. به راستی جریان14 مارس در خصوص انفعال در برابر ایالات متحده آمریکا چه پاسخی دارد؟ طلال عتریسی تحلیلگر برجسته لبنانی نیز آمریکا را مهمترین مانع تشکیل دولت جدید لبنان دانسته و تاکید کرد ه است که آمریکا نمی خواهد گروههای مخالف (حزب الله و همپیمانانش) نقشی در دولت جدید داشته باشند.
آنچه مسلم است اینکه برخی از اعضای جریان14 مارس،از جمله سمیر جعجع در جریان ترور شخصیتهای نظامی و سیاسی لبنان ،از جمله شهید مغنیه قرار داشته اند.مسلما در آینده ای نه چندان دور برخی اعضای گروه14 مارس باید به سخت ترین نحو ممکن تقاص جنایات خود را در مقابل ملت لبنان پس دهند.سمیر جعجع به عنوان یکی از اصلی ترین تروریستهای لبنان از هیچ گونه تلاش مذبوحانه ای در جهت مقابله با حزب الله فروگذار نمی کند.این در حالی است که پس از پایان جنگ33 روزه حزب الله به موثرترین و اصلی ترین جریان سیاسی در لبنان تبدیل شده است.مسئله ای که سعد الدین حریری نیز آن را درک نکرده است.
سال گذشته ،جریان14 مارس با حمایت ایالات متحده آمریکا،فرانسه و رژیم صهیونیستی سعی کرد اوضاع داخلی لبنان را به سود خود ترسیم نماید اما رزمندگان حزب الله درس سختی به14 مارسی ها دادند و نیروهای وابسته به سمیر جعجع را سرکوب نمودند.حتی دخالت عربستان سعودی جهت نابودی جریان8 مارس نیز در این خصوص ناکام ماند و حزب الله کماکان به عنوان اصلی ترین بازیگر بیروت معرفی گردید.برگزاری کنفرانس دوجه در سال گذشته نقطه عطف عرض اندام جریان8 مارس در معادلات سیاسی بیروت بود. جریان14 مارس در جریان تحولات سال گذشته بیروت نسبت به توانایی فوق العاده حزب الله و امل در اداره و تسلط بر اوضاع لبنان آگاه شد.هزینه این آگاهی دیرهنگام چیزی جز حضور در نشست دوحه و امضای توافقنامه با جریان8 مارس نبود.
پس از ترور رفیق حریری نخست وزیر پیشین لبنان، روز هشتم مارس سال2005 بیش از یک میلیون نفر از مردم لبنان در پاسخ به دعوت حزب الله در میدان مرکزی بیروت گردهم آمدند و حمایت خود را از حزب الله ، رییس جمهوری وقت و حمایت های سوریه از کشورشان اعلام کردند. گروه هایی که در این گردهمایی شرکت داشتند به8 مارس معروف شدند. در مقابل ، شش روز بعد، چهاردهم مارس گروه های مخالف این دیدگاه نیز طرفداران خود را در همان مکان گردهم آوردند که این تشکل ها نیز به گروه14 مارس معروف شدند. در نهایت اینکه اقدامات حریری و کارشکنی های جریان14 مارس نمی تواند سروهای بیروت را دربرابر بیگانگان خم نماید.مسئله ای که14 مارسی ها دیر یا زود آن را خواهند فهمید.