تازه ترین بررسیهای سازمان ملل نشان می دهد که افغانستان برای دومین سال متوالی، در کشت خشخاش به رکورد جدیدی دست یافته که ولایت هلمند که پایگاه اصلی طالبان است، با 45 درصد رشد نسبت به سال گذشته در کشت خشخاش، پیشتاز است.به گزارش ایرنا از نیویورک تایمز، احتمالاً این گزارش بحثهای جدیدی را در مورد برنامه 600 میلیون دلاری آمریکا برای مبارزه با مواد مخدر در افغانستان مطرح خواهد کرد؛ برنامه ای که به خاطر چالشهای امنیتی و فساد فراگیر در داخل دولت افغانستان، مختل شده است.«ویلیام وود»، سفیر آمریکا در افغانستان، در واکنش به یافته های کلی این گزارش گفته است: فکر می کنم صحیح باشد که بگوییم باید به دنبال یک راهبرد جدید باشیم. به نوشته این روزنامه، مقامهای افغان و انگلیسی مخالف سمپاشی مزارع هستند و معتقدند که این اقدام سبب می شود، کشاورزان به سمت طالبان بروند.بر اساس بررسیهای سازمان ملل، با اینکه کشاورزان درآمد اندکی از کشت خشخاش به دست می آورند، اما تریاک یکی از منابع بزرگ مالی طالبان است که به گفته مقامات آمریکایی، به خاطر محافظت از زمینهای کشاورزان در برابر از بین بردن محصولاتشان، از حمایت عموم برخوردار شده است. طالبان همچنین درآمد زیادی را نیز از طریق محافظت از قاچاقچیان به دست می آورد.نیویورک تایمز نوشته است: در مناطق تحت کنترل طالبان، قاچاقچیان آزمایشگاههای بیشتری ایجاد کرده اند که در آن، تریاک را به هرویین تبدیل کرده و ارزش آن را چندین برابر می کنند. تعداد آزمایشگاههای مواد مخدر در ولایت هلمند در سال گذشته 30 عدد بود، اما در سال جاری به 50 عدد رسیده است.به گفته مقامهای غربی، آنها از آمار دقیق تولید کلی خشخاش در افغانستان در سال 2007 که در اختیار سازمان ملل متحد است اطلاعی ندارند، اما احتمال می دهند که تولید آن در مقایسه با سال قبل بین 10 تا 30 درصد افزایش یافته باشد.سال گذشته کاشت خشخاش در ولایت هلمند 160 درصد رشد داشت که به رشد 50 درصدی کشت خشخاش در کل افغانستان کمک کرده بود. سال گذشته، افغانستان 6 هزار و 100 تن خشخاش تولید کرده بود که 92 درصد از نیاز بازار جهانی را تأمین می کند.نیویورک تایمز تصریح دارد: فقر، فساد بین مقامات محلی، بازگشت مجدد طالبان و گسترش بی قانونی، همگی از دلایلی است که سبب شده است تنها ولایت هلمند بیش از هر کشور دیگری در جهان مواد مخدر تولید کند.به نوشته این روزنامه، قیمت خشخاش 10 برابر قیمت گندم است، بنابراین برخی از کشاورزان حاضر نشده اند در سال جاری محصولات قانونی بکارند.کشاورزان همچنین تهدید به نابودسازی مزارع خود را نیز منتفی می دانند، زیرا به گفته آنها، بسیاری از مقامات محلی در تجارت خشخاش دست دارند و بنابراین هیچ گاه پاکسازی مزارع به صورت چشمگیری انجام نمی شود.