بسم الله الرحمن الرحیم
در جریان دیدار مسئول دفتر حفاظت منافع مصر با وزیر امورخارجه کشورمان آقای متکی از « احمد ابوالغیظ » وزیر خارجه رژیم کمپ دیویدی قاهره برای سفر به تهران دعوت به عمل آورد.
صرفنظر از اینکه واکنش رژیم کمپ دیویدی مصر در این باره چگونه باشد این نکته کلیدی در این زمینه مطرح است که برقراری مناسبات با رژیم قاهره آنهم در شرایط کنونی و در چنین سطحی آیا اساسا به مصلحت است اهمیت و حساسیت این نکته زمانی بیشتر روشن می شود که تمامی مسائل مرتبط با این قضایا را در یک تصویر کامل در کنار یکدیگر مورد بررسی قرار دهیم .
1 ـ رژیم کمپ دیویدی مصر درحال حاضر سرگرم زمینه سازی برای انتقال قدرت از حسنی مبارک به « جمال مبارک » فرزند وی می باشد. بدین ترتیب قاهره سعی دارد حکومت را در خانواده مبارک موروثی کند و هرگونه مخالفت علیه این سیاست را به شدت سرکوب نماید. افکار عمومی مصر درحال حاضر به شدت علیه رژیم مبارک برانگیخته شده و نیروهای اسلامی امیدوارند بتوانند افکار عمومی درون جامعه مصر را یکپارچه و افکار عمومی در منطقه دنیای اسلام و سراسر جهان را نسبت به وخامت اوضاع در مصر هشیار نمایند. این کمترین انتظار از نظام جمهوری اسلامی است که به عنوان پایگاه جهانی نهضت اسلامی در این زمینه هوشمندانه عمل نماید و در شرایطی که رژیم قاهره به شدت از فقدان پایگاه مردمی رنج می برد و افکار مردم مصر در آستانه بسیج عمومی علیه خودکامگی های مبارک و خانواده او قرار دارد جمهوری اسلامی ایران در چنین شرایطی دست دوستی به یک رژیم خودکامه و هم پیمان رژیم صهیونیستی دراز نکند و دست دشمنان ملت مصر را نفشارد.
2 ـ رژیم کمپ دیویدی از همان روزهای اولیه پس از امضای این قرارداد ننگین به عنوان مجری سیاستهای صهیونیستی و بالاتر از آن به عنوان « سرپل ارتباطی اسرائیل » به سایر کشورهای عرب وارد عمل شده و بیشترین خوش خدمتی ها را به صهیونیستها کرده است .
پیش از این سیاست جمهوری اسلامی ایران بر این اصل حکیمانه استوار بوده است که مصر با قطع زنجیره های اسارت در چنگال صهیونیستها می تواند به آغوش دنیای عرب و دنیای اسلام باز گردد و نقش و جایگاه ممتازی را در این میان ایفا کند.
با در نظر گرفتن اینکه رژیم قاهره در سالهای اخیر بیش از گذشته در جهت خوش خدمتی به صهیونیستها سنگ تمام گذاشته در واقع تغییر مورد انتظار در سیاست آنسوی « نیل » ایجاد نشده و اگر در اینجا کسی دست خود را به سوی مصر دراز کند نشانگر تغییر در سیاستهای اصولی ایران خواهد بود که قطعا مغایر اصل عزت حکمت و مصلحت است و قابل پذیرش و تحمل نیست .
3 ـ موضوع مهم و حیاتی در این زمینه آنست که نفی رژیم کمپ دیویدی قاهره نه تنها به منزله نفی ملت بزرگ مصر و نادیده گرفتن افتخارات عظیم مصر در دنیای عرب و دنیای اسلام نیست بلکه دقیقا به خاطر فاصله گرفتن قاهره از اصول و آرمانهای دنیای اسلام است که چنین تفرقه ای را باعث شد و یقینا فقط با اصلاح این رفتار غیراصولی از جانب رژیم قاهره باید این زخم ها التیام پیدا کند چرا که در غیر اینصورت اقدام به نزدیکی با قاهره به منزله گرایش به سمت صهیونیستها و فرو غلتیدن در دام دشمن ارزیابی می شود که طبعا مورد انتظار و پذیرش ملت بزرگ مصر نخواهد بود.
4 ـ با مروری به اخبار و رویدادهای هفته ها و ماههای اخیر بهتر می توان درک نمود که قاهره سرگرم « پرونده سازی برای حزب الله لبنان » از یکطرف و تلاش برای تغییر موازنه سیاسی در صحنه فلسطین به زیان « جبهه مقاومت » و به قدرت رسانیدن مجدد طیف خائن فتح و محمود عباس است .
قاهره اکنون سالهاست به کانون توطئه علیه دنیای اسلام به ویژه علیه نهضت های مقاومت اسلامی در منطقه تبدیل شده است . دراز کردن دست دوستی به سوی رژیم خائن مبارک در شرایط کنونی از یکطرف به منزله نادیده گرفتن واقعیت های عینی و ملموس در منطقه و از سوی دیگر نشانه عدم تعادل و عدم توازن در مواضع جمهوری اسلامی ایران در صحنه ملی منطقه ای و بین المللی ارزیابی می شود و یقینا باعث سرخوردگی نیروهای اسلامی در کل منطقه و جهان اسلام خواهد شد و از سوی دیگر رژیم های خائن از همین فرصتهای طلائی برای سرکوب نهضت های اسلامی سواستفاده خواهند کرد.
5 ـ جای تعجب است که دولت جمهوری اسلامی از یکطرف حمایت از مقاومت اسلامی در منطقه را در سرلوحه سیاست خارجی خود دارد و از طرف دیگر با دراز کردن دست دوستی به سوی رژیم کمپ دیویدی قاهره موجب تضعیف جبهه مقاومت اسلامی در منطقه می شود و دشمنان مقاومت را گستاخ و جری می نماید. از یاد نبرده ایم که رئیس جمهور در یک اظهارنظر شتابزده مراتب آمادگی فوری جمهوری اسلامی ایران برای برقراری رابطه با رژیم قاهره ظرف چند ساعت را اعلام نمود و در عوض با رفتار متکبرانه و گستاخی سران رژیم قاهره مواجه شد که نه تنها به این پیشنهاد اعتنائی نکردند بلکه حتی با تعیین پیش شرط هائی غیرقابل قبول سعی داشتند چنین وانمود سازند که گویا در صحنه تنظیم مناسبات فیمابین این قاهره است که « ابتکارعمل » را دردست دارد!
ناگفته پیداست که تغییرات سریع غیرکارشناسی و ناهماهنگ با سایر بخش های نظام همواره زیانبار و مشکل آفرین است و استحکام رای و پایداری مواضع جمهوری اسلامی ایران را به شدت به زیر سئوال می برد که برخی نمونه های آن جهت نفی عملکرد گذشته و اتخاذ « تصمیمات خلق الساعه » نمود عینی و تاسف باری را پیدا کرده است .
جمع بندی عملکرد رئیس رژیم قاهره به ویژه از جنگ 22 روزه غزه تاکنون و تلاش برای محاکمه نیروهای حزب الله و دبیرکل حزب الله نشان می دهد وی دقیقا در همان مسیری حرکت می کند که فراعنه مصر حرکت می کردند با این تفاوت که آنها به صهیونیست ها وابسته نبودند و فرعون کنونی مصر دلال صهیونیسم و نوکر آمریکاست . با توجه به این واقعیت ها سوال مهمی که اکنون مطرح است اینست که چه چیز موجب می شود ما به فرعون لبخند بزنیم