ترجمه: پوراندخت مجلسى/ منبع: سایت ورکرز ولد
خانم شارلوت کیت معاون کمیته وکلاى ملى خاورمیانه در اوایل آگوست همراه گروهى به فلسطین اشغالى رفت، او در این سفر با فلسطینى هاى در بند اسرائیل گفت و گو انجام داده است. از زمان تشکیل اسرائیل ۸۰۰ هزار نفر طعم زندان چشیده اند.رقم زندانیان امروز حدود ۱۱ هزار نفر است که ۱۲۰ زن و ۳۶۸ کودک میان آنان است. گزارش خانم کیت که حاوى نکاتى قابل توجه درباره عمق رنج هاى ساکنان سرزمین هاى اشغالى است از نظر گرامى تان مى گذرد:
هدف شما ازاین مسافرت چه بود؟
هدف عمده ما بررسى وضع زندانیان سیاسى فلسطین بود.۸ فعال سیاسى با زمینه هاى فعالیت هاى گوناگون در این گروه شرکت داشتند که ۳ نفر آنها وکیل دعاوى بودند و بقیه درباره موضوع زندانیان سیاسى فعالیت داشتند. ۲ نفر در جنبش ایرلند فعالیت کرده بودند که یکى از آنها در حال حاضر در ایرلند زندگى مى کند و با زندانیان سیاسى پیشین IRA کار مى کند.
ما چندین دیدار با زندانیان سیاسى پیشین داشتیم تا بفهمیم در زندان هاى صهیونیستى چه مى گذرد.در عین حال ما با فعالان سایر زمینه ها هم دیدار کردیم، از جمله گردانندگان سازمان هاى جوانان، زنان و فعالان کارگران و کشاورزان.تقریباً همه کسانى که با آنها دیدار داشتیم مدتى را در زندان هاى صهیونیست ها و یا در بازداشتگاه هاى دولت اسرائیل گذرانده بودند.در این زندان ها مسئولان هرگز خود را مجبور نمى بینند اتهام زندانى را به او بگویند و یا مشخص کنند که دلیل ادامه بازداشت آنها چیست و هرگز هم محاکمه اى براى آنها تشکیل نمى دهند.
همچنین متوجه شدیم که حتى فلسطینى هایى هم که جواز شهروندى اسرائیل را دارند و داخل مرز هاى فلسطین ۱۹۴۸ زندگى مى کنند هدف چنین سرکوب هایى قرار مى گیرند.
ادعا مى شد که چون دادگاه عالى اسرائیل شکنجه را ممنوع اعلام کرده است، دیگر زندانیان را شکنجه نمى کنند و به عبارتى تل آویو سیاست خود درباره آنها را نرم تر کرده است ولى واقعیت این است که وقتى یک نوع شکنجه خاص غیرقانونى مى شود، دولت به نوع دیگرى از شکنجه روى مى آورد: روش هاى روانشناختى شکنجه که علامتى روى بدن باقى نمى گذارد ولى مى تواند مشکلات و آسیب هاى جسمى و روانى ایجاد کند. ما بار ها درباره روش هاى شکنجه اى شنیده ایم که براى شکستن روحیه زندانیان به کار گرفته مى شود، تهدید خانواده آنها و استفاده از شکنجه هایى مانند محرومیت از خواب، موسیقى با صداى بلند، روشنایى زیاد و غیره. این امر بسیار شبیه است به آنچه آمریکا در گوانتانامو، ابوغریب و جا هاى دیگر به آن دست مى زند.
چیزى که واقعاً شگفت آور بود این که على رغم این رفتار وحشتناک که نسبت به همه فلسطینى هایى که تحت بازپرسى قرار دارند، اعمال مى شود، این زندانیان به سازماندهى خود مى پردازند، با زندانیان دیگر ارتباط برقرار مى کنند و وقتى هم آزاد مى شوند به تشکل و سازماندهى خود در بیرون از زندان ادامه مى دهند. زندان خود مدرسه اى شده است براى مبارزه.
آیا توانستید با هیچ یک از زندانیان سیاسى ملاقات کنید؟
ما نتوانستیم به داخل هیچ یک از زندان ها برویم ولى در ۸آگوست ۳ نفر از ما که وکیل هستند، در دادگاه یکى از رهبران ملى فلسطین احمد سعادت - که در تأسیسات نظامى عفر بیرون از رام الله تشکیل شده بود - شرکت کردند.ترتیب این کار به وسیله شبکه حمایت زندانیان فلسطینى داده شده بود.
سعادت، دبیر کل جبهه ملى آزادى فلسطین است.او به وسیله ارتش اسرائیل در ۱۴ مارس ۲۰۰۶ پس از ۱۰ ساعت محاصره یک زندان دولتى در اریحا ، ربوده شد. ۴ نفر از دوستان او در جبهه آزادیبخش و یک زندانى دیگر نیز با او ربوده شدند.
سعادت انتخاب شده بود تا جانشین ابوعلى مصطفى شود که در سال ۲۰۰۱ به قتل رسیده بود. به تلافى این قتل مبارزان شاخه نظامى جبهه آزادیبخش به وسیله یک حمله موشکى یک وزیر نژادپرست افراطى به نام رهاوان ز ئیفى را کشتند. از آن زمان دولت صهیونیستى در پى این بود که سعادت را به اتهام دست داشتن در قتل زى ئوى به دادگاه بکشاند. پس از ۵ سال وزیر دادگسترى اسرائیل مجبور شد اعتراف کند که هیچ مدرکى براى تعقیب سعادت به این اتهام وجود ندارد. ولى آنها ۱۹ اتهام دیگر را علیه او مطرح کردند که ماهیتاً بسیار سیاسى است- چیز هایى نظیر عضو یک سازمان ممنوع بودن و داشتن پستى در یک سازمان غیرقانونى و ایجاد تحریک و سخنرانى پس از کشته شدن مصطفى.
این محاکمه بار ها به تعویق افتاد. دادستان فهرستى از ۳۹ شاهد را در اختیار دارد.این شاهدان زندانیان سیاسى هستند که به جایگاه شهود آورده شده اند ولى چیزى براى گفتن ندارند.این ها حتى پیش از دادگاه نمى دانستند که به دادگاه سعادت برده مى شوند؛ ساعت ۲ صبح از سلول هایشان بیرون آورده شده و سوار کامیون شان کرده و به دادگاه آورده شده بودند. در دادگاه بر سر آنها فریاد مى کشیدند و سعى مى کردند اظهاراتى اتهام برانگیز از آنها بیرون بکشند.با سؤال هایى نظیر این که: چگونه با سعادت آشنا شدى؟ و موضع او چیست؟ و...یکى از شاهدان گفته بود که او مى داند سعادت کیست براى این که در تصاویر تلویزیونى او را دیده بود. ۳ قاضى نظامى در جلو دادگاه نشسته بودند و وقتى مى شنیدند مردم جریان دادگاه را در عقب سالن براى یکدیگر باز گو مى کنند به آنها مى گفتند که ساکت باشند. در پایان یکى از قضات با لحنى بسیار دوستانه به دادیار گفته بود « چرا این همه شاهد به دادگاه آورده اید؟ ما به این ها نیازى نداریم» مفهوم ضمنى این حرف روشن بود.آنها از قبل تصمیم خود را گرفته بودند. وقتى که وکلاى همراه ما شاهد این دادگاه بودند، احمد سعادت در جایگاه سمت راست نشسته بود.پاهایش را با زنجیر بسته بودند و تنها وقتى به جریان دادگاه توجه نشان داد که یک زندانى فلسطینى به جایگاه شهود آورده شد.سعادت در سراسر دادگاه موضع خود را در رد مشروعیت دادگاه حفظ کرد.او در مقابل قاضى از جاى برنخاست.وکیلان او یادداشت هایى بسیار مفصل تهیه کرده بودند ولى وارد موضوع اصلى که عدم صلاحیت و مشروعیت دادگاه بود نشدند.
آیا شما شباهتى بین زندانیان فلسطینى و زندانیان سیاسى که آمریکا در گوانتانامو زندانى کرده است مى بینید؟
هم اکنون ایالات متحده یک زندان نظامى، بر اساس محاکمه هاى سرى و فاقد مراحل واقعى دادرسى در گوانتانامو برپا کرده است.جنگ کذایى با ترور توجیهى است براى نگاهدارى صد ها نفر در این زندان ها به اضافه هزاران نفرى که در افغانستان، عراق و بازداشتگاه هاى سیا در سراسر جهان زندانى شده اند.
بسیارى از محاکمات در سرزمین اشغالى فلسطین به وسیله دادگاه هاى غیرموجه و غیرقانونى صورت مى گیرد. ما همین وضع را در مورد دادگاه هاى گوانتانامو، که قلمرو اشغالى کوبا به وسیله آمریکاست، مى بینیم.
هر روز بیشتر درباره رویداد هاى ناگوار گوانتانامو مى شنویم. رویداد هایى که تاریخ آمریکا را تیره کرده است، ولى موضوع زندان هاى سیاسى در آمریکا چیز تازه اى نیست.در آمریکا زندانیان سیاسى زیادى وجود دارند. از فعالان آزادیخواه جنبش سیاهپوستان گرفته تا مبارزان پورتوریکویى و سایر کسانى که براى عدالت اجتماعى مبارزه مى کنند. در مورد رژیم هاى وابسته به آمریکا نظیر اسرائیل هم قطعاً زندان سیاسى تازگى ندارد.
هر روز مالیات دهندگان آمریکایى بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار براى حمایت از اسرائیل مى پردازند. ما مخارج بازداشت و زندانى کردن ۱۱ هزار زندانى سیاسى فلسطینى را مى پردازیم، درست همان طور که مخارج بازداشت هزاران عراقى و ادامه سوء رفتار با صد ها نفر در گوانتانامو را.همین طور هم مخارج شکنجه ها، خشونت ها و بى عدالتى ها را در سراسر جهان. ما باید با نقشى که ایالات متحده در زندانى کردن و دخالتى که در این کار در سراسر جهان دارد به مبارزه برخیزیم. یک حرکت جهانى براى آزادى زندانیان سیاسى فلسطینى در حال شکل گیرى است.وظیفه ما این است که با فرستادن نامه و نوشتن گزارش به بیدارى و توجه مردم آزاداندیش بپردازیم تا اعتراض آنها را نسبت به این امر شدت بخشیم.سکوت در برابر این همه بى عدالتى جایز نیست.