در آستانه نشست گروه 1+5 که براى بررسى پیشنویس احتمالى قطعنامه ضد ایرانى صورت مى گیرد، شرایطى متفاوت از قبل بر نظام سیاسى جهان حکم فرما است. مذاکرات سازنده دبیر شوراى امنیت ملى با سولانا وجبههگیرى هاى اخیر محمد البرادعى مدیر کل آژانس بین المللى انرژى اتمى در حمایت از صلح آمیز بودن فعالیت هاى هسته اى ایران ،حکایت از آن دارد که معادلات هسته اى آرام آرام در حال گذار از مقطع لاینحل بودن است. تحرکات جدید آژانس و درک این موضوع که حرکت بر روى سیر خواسته هاى کاخ سفید جز به خدشه دار شدن وجهه بین المللى این سازمان منجر نمى شود تمام نقشه هاى از پیش تعیین شده آمریکا را تحت الشعاع خود قرار داده است.آژانس ،از ید قدرت آمریکا براى اعمال فشار بر ایران بیرون آمده وبا جبهه گیرى هاى مستقل امر را براى دولتمردان آمریکایى دشوار کرده است.
على رغم تلاش هاى امریکا کشور هاى چین وروسیه هم در تازه ترین موضع گیرى هاى خود ضمن حمایت از توافقات اخیر تهران وآژانس بین المللى انرژى اتمى مخالفت خود را با اعمال هرگونه تحریم احتمالى علیه ایران اعلام کرده و در میانه راه مثلث “آمریکا-انگلیس- فرانسه” را تنها گذاشته اند. پکن و مسکونیز که قبلا سر تسلیم در مقابل جریان سلطه به زیر آورده بودند امروز با مد نظر قرار دادن این نکته که آمریکا در راستاى رسیدن به اهدافش حتى به هم پیمانانش نیز رحم نمى کند از مواضع قبلى خود در حمایت از آمریکا عقب نشستند. گویى تمام تلاش هاى غرب براى متوقف کردن فعالیت هاى هسته اى ایران ناکام مانده است و جهان در آستانه پذیرفتن ایران هسته اى به سر مى برد.پس از تلاش هاى گسترده و خرج مبالغ هنگفت براى هم سو کردن جهان در منع ایران از دستیابى به فعالیت هاى صلح آمیز هسته اى اکنون فضاى معادلات سیاسى ورویکرد جهان تحت الشعاع “رئالیسم هسته اى “ کشورمان قرار گرفته است به سوى اتخاذ استراتژى “واقع گرایانه” در قبال این موضوع پیش مى رود.
اکنون امریکا وانگلیس به دلیل اشتباهات مکرر در عراق زیر ذره بین افکار عمومى خود قرار گرفته اند واندک خطایى در مسایل خارجى منجر به هر چه روزافزون تر شدن تنش ها در داخل این دو کشور مى شود.این امر هم براى حزب کارگر در انگلیس و هم براى حزب جمهورى خواه در آمریکا بسیار حائز اهمیت است، زیرا از یک سو امریکا در آستانه انتخابات ریاست جمهورى قرار دارد و از سوى دیگر حزب کارگرپس از استیضاح بلر در حال تغییر رویکرد در مسایل جهانى میباشد.خروج نظامیان انگلیسى از بصره گواهى بر این مدعا است که پس از حذف بلر از سکوى قدرت نگرش انگلستان در امور برون مرزى دست خوش تغییراتى شده است.بروان نه تنها مطالبات افراطیون نومحافظه کار را برآورده نکرد بلکه درپاره اى ازمسائل درست برخلاف انتظارات ،مهره هاى خود را به حرکت درآورده است.در این مرحله آمریکا با استیصال براى جبران مافات از دست دادن بزرگترین هم پیمانش به سوى کاخ الیزه دست دراز کرده است .جایى که” نیکلا سارکوزی” با بى توجهى نسبت به سرانجام حمایت از سیاست هاى کاخ سفید،سعى در جبران جاى خالى بلر در این کوتاه مدت ریاست بوش پسر را دارد. یقینا امور داخلى فرانسه که امروز کانون مخالفت با برنامه هسته اى کشورمان قلمداد مى شود در آینده اى نه چندان دور تحت تاثیر مسایل جهانى دستخوش تغییراتى مى شود و در این بین” نیکلا سارکوزی” باید منتظر عواقب حمایت از سیاست هاى آمریکا باشد.
على رغم فشارهاى امریکا جنبش عدم تعهد (نم) وکشورهایى همچون روسیه وچین با حمایت کامل از فعالیت هاى هسته اى باردیگر حسن نیت خود را در قبال ایران به اثبات رساندند.دربیانیه اى که توسط “نورما میگو ئلینا استنوز”نماینده کوبا در شوراى حکام قرائت شد، (نم) از تمامى طرف هاى ذیربط در مساله هسته اى ایران خواست تا از اتخاذ اقدامهایى که فرآیند سازنده اخیر بین ایران و آژانس را به خطر مى اندازد پرهیز کنند.
لکن در صورتى که تلاش ها همچنان براى تصویب قطعنامه احتمالى ادامه پیدا کند مطمئنا بازنده اصلى سردمداران غربى خواهند بود. غرب متوجه این امر شده است که در تحریم ها متضرر اصلى خود او است و لذا هر گونه تشدید تحریم ها مستوجب تحمل هزینه هاى سنگین ترى مى شود.از سوى دیگر مخالفت با همکارى هاى صورت گرفته بین آژانس و تهران به مصداق صف آرایى در مقابل نظام بین الملل است واحیانا غرب در صورت پا فشارى در این موضوع باید منتظر تبعات شدیدى باشد.اما اگر دولتمردان غربى اندکى واقع بینانه به اطراف خود نگاه کنند همچون سایر کشورهاى جهان از حمایت هاى کورکورانه خود از آمریکا دست مى کشند.تمام معادلات جهان در این چند مدت بر خلاف خواست آمریکا ودر سیر شفاف سازى و واقع نگرى جریان داشته است،لذا تلاش براى متوقف کردن چرخه فعالیت هسته ایران به هیچ عناون ثمر بخش نخواهد بود.
دوره هوچى گرى در مسئله هسته اى ایران به سر آماده و جهان منتظر هر سریع تر ختم شدن این قائله است.دنیا به این نکته واقف است که ایران حتى یک قدم از منافع و مصالح خود عقب نمى نشیند و در این باب هیچ تسامحى را جایز نمى شمارد.لذا جهان به نحوى پذیرش خواست هاى ایران را در دستور عمل خود قرار داده است و سعى در مرتفع کردن این چالش چهار ساله با تمسک به واقعیات موجود را دارد. جهان با درک این مطلب که حل مسئله ایران منوط به توجه به منافع و حقوق حقه ایران است و نه منفعت طلبى چند کشور خاص درصدد است تا حقوق مسلم ایران را به رسمیت بشناسد و زندگى با ایران هسته اى را تمرین کند.
دوره آشوب و جنجال در مساله هسته اى ایران وتلاش براى ساختن یک غول از برنامه هسته اى ایران به اتمام رسیده است.تبدیل یک مساله فنى به سیاسى وبعد از آن هم استراتژیک و مغایر با امنیت جهانى امرى ناشایست بود که ایالات متحده براى کم رنگ کردن نقش ایران در آتیه جهان در سر مى پروراند که با عزم راسخ ملت ایران به افسونى دست نیافتنى مبدل گردید. تمام اطلاعات و مستدلات مبتنى بر این است که پرونده هسته اى ایران در پایان کا رخویش قرار دارد و دیرى نمى پاید که پرونده از شوراى امنیت خارج مى شود و روال منطقى و قانونى خود را مى پى ماید»
اما نباید از فعالیت هاى بى دریغ دولت براى هر چه شفاف تر شدن این موضوع براى افکار عمومى جهان به سهولت گذشت.مدیریت این پروسه مستلزم فراست وهوشمندى زیرکانه اى بود که توسط دستگاه دیپلماسى و سیاست خارجى به خرج داده شد و خوشبختانه نتایج وثمرات این امر امروز به بار نشسته است.