بسم الله الرحمن الرحیم
حزب « اخوان المسلمین » مصر به عنوان بزرگترین تشکل سیاسی غیرحکومتی این کشور در واکنش به تلاش هائی که برای موروثی شدن حکومت در این کشور صورت می گیرد مخالفت خود را با این قبیل تلاش ها اعلام کرد.
حسنی مبارک که از سال 1360 در مصر حکومت را در قبضه دارد از چندی پیش تلاش گسترده ای را آغاز کرده است تا پس از خود پسرش جمال مبارک بر مسند قدرت قرار گیرد. اخوان المسلمین مصر تلاش رژیم و تسلیم شدن مصری ها به این تلاش مذبوحانه برای موروثی ساختن حکومت را لکه ننگی در تاریخ مصر خوانده است .
هر چند موضوع موروثی شدن حکومت در مصر از چند سال قبل مطرح بوده است ولی با نزدیک شدن موعد انتخابات ریاست جمهوری و تشدید تحرکات رژیم برای زمینه سازی جانشینی جمال مبارک مخالفت ها و اعتراض ها نیز شدت گرفته است .
در صحنه پرابهام و غیرشفاف سیاسی مصر یک نکته روشن و صریح قابل مشاهده است و آن این است که مردم مصر از امثال مبارک متنفرند و دیگر حاضر به تحمل رژیمی که وابستگی ها سرسپردگی سرکوبگری و خیانت جز عناصر تشکیل دهنده ماهیت آن است نمی باشند.
این واقعیتی است که هم تحلیل گران مصری و هم ناظران خارجی به آن اذعان دارند تا جایی که برخی از چهره های سرشناس داخلی همچون حسنین هیکل خواستار تشکیل کمیته ای از امنا برای وضع قوانینی به منظور انتقال مسالمت آمیز حکومت از خاندان مبارک شده اند. این طرح که به عنوان « خروج امن » مطرح شده حتی مورد تایید عناصری در داخل حکومت نیز واقع گردیده است .
این پیشنهادات و طرح ها از بیم بروز هرج و مرج مطرح می شود چرا که براساس گزارش ها و شواهد مورد تایید منابع مستقل خارجی جامعه مصر در آستانه انفجار اجتماعی قرار دارد و هرگونه تلاش رژیم مبارک برای برداشتن گام بعدی در واگذار کردن حکومت به فرزند وی می تواند جرقه ای برای آغاز این انفجار باشد.
واقعیت این است که رژیم مبارک در طول نزدیک به 30 سال سلطه بر مصر تمامی مناصب و مراکز قدرت را در انحصار خود در آورده و به این علت انتقال دمکراتیک قدرت تقریبا غیرممکن است .
ماده 76 قانون اساسی مصر شرایطی را برای کاندیداهای ریاست جمهوری مطرح کرده که دستیابی به آنها در شرایط کنونی غیرممکن است . به عنوان مثال هر یک از کاندیداها باید دست کم تایید 250 نماینده « مجلس ملی » و « مجلس شورا » و « شورای شهرستانها » را کسب کنند که با تو به اینکه همه این مراکز تحت نفوذ و سیطره کامل « حزب ملی » وابسته به مبارک که دبیرکلی آن را نیز جمال مبارک برعهده دارد می باشند کسب چنین تاییدی برای کاندیداها هرگز امکان پذیر نمی باشد.
همچنین در همین ماده اشاره می شود که کاندیداها باید دست کم سه سال عضو یکی از احزاب اصلی باشند. این درحالی است که وجه مشترک همه 22 حزب حاضر در صحنه سیاسی مصر دوری از مردم و وابستگی به حکومت است و اصولا حزب مستقلی در مصر وجود خارجی ندارد که افراد مستقل بتوانند از آن طریق فعالیت داشته باشند و فقط افراد مورد تایید حکومت می توانند وارد این دایره شوند. در این زمینه روزنامه الحیات احزاب مصر را به ویترینی تشبیه می کند که مخاطب را فریب می دهند و هیچ یک از آنها شرایط یک حزب را که کسب مشروعیت از مردم است ندارند.
گرچه تا انتخابات ریاست جمهوری مصر دو سال دیگر زمان باقی است ولی تا سه ماه آینده وضعیت نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری باید مشخص شود. درحال حاضر رقبایی که برای جمال مبارک مطرح هستند عبارتند از عمروموسی دبیرکل کنونی اتحادیه عرب محمد البرادعی دبیرکل سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی و همچنین عمر سلیمان رئیس سازمان اطلاعات مصر. گرچه عمده این افراد گرایشات غربی دارند و مورد تایید آمریکا می باشند ولی آنچه درحال حاضر مطرح است این است که مردم مصر هرگز گزینه دیگری را بر مبارک و افراد منتسب به وی ترجیح می دهند. انزجار عمومی از رژیم مبارک رویداد تازه ای نیست بلکه از همان آغاز حکومت وی و سیاستهای خائنانه و ذلت بارش که باعث تحقیر ملت مصر شد ادامه داشته است . دولتهای غربی و به خصوص آمریکا که در دفاع از دموکراسی سینه چاک می کنند در 30 سال گذشته در برخورد با رژیم تک حزبی و دیکتاتوری مبارک کاملا رذیلانه عمل کرده و این شعارها را کنار گذاشته و به حمایت همه جانبه از رژیم وی پرداخته اند زیرا که می دانند اگر مردم مصر کمترین روزنه ای پیدا کنند از آنجا برای ساقط کردن رژیم مبارک اقدام خواهند کرد.
این واقعیتی است که مقامات آمریکا بصورت پنهان و آشکار به آن اعتراف کرده اند. « ریچارد آرمیتاژ » معاون وزیر خارجه سابق آمریکا در مصاحبه ای که به تازگی بایک نشریه آمریکایی کرده است وضعیت مصر را « بسیار وخیم » توصیف می کند و آنرا نتیجه 30 سال سیاست نادرست و ماهیت خشک و خشن رژیم مصر می داند. آرمیتاژ هشدار می دهد « لحظه فروپاشی مصر فرا رسیده است . » وی اعتراف می کند : « مصر همچنان برای ما معضل است چرا که ممکن است با هراقدام ما این کشور به سمت تجزیه و بروز واکنش های غیرقابل کنترل مخالف با ما پیش برود. » مجموعه این تحولات بیانگر آن است که نفس های رژیم مبارک به شمارش افتاده است و بعید است که مبارک بتواند با گماشتن فرزندش به جانشینی خود دوام حکومت خود را تضمین نماید.
اصلی ترین تکیه گاه رژیم کنونی قاهره حمایت های آمریکا و دولتهای متنفذ غربی است و مبارک برای حفظ این حمایت ها مجبور است هرچه بیشتر در راستای تامین اهداف و منافع آمریکا در منطقه گام بردارد. این خط مشی و روند نامیمون از حکومت مبارک رژیمی سرسپرده و خائن ساخته است که لازم است برای برخورداری هرچه بیشتر از این گونه حمایت ها هرچه بیشتر به اهداف آمریکا و صهیونیستها خدمت نماید. به عبارت دیگر برای فائق آمدن بر تشدید خشم و انزجار روزافزون داخلی مبارک مجبور است کرنش و خوش خدمتی بیشتری به آمریکا بنماید. و این فرایند موقعیت و وضعیت وی را به حد یک دلال بی اعتبار و کم ارزش تنزل داده است .
ابعاد سیاستهای خائنانه رژیم مبارک در طول 30 سال گذشته به داخل مرزهای مصر محدود نمانده بلکه بر کل منطقه و بر سرنوشت فلسطین نیز تاثیر گسترده ای داشته است . اقدام انورسادات رئیس جمهور سابق مصر در انعقاد پیمان ذلت بار سازش با رژیم صیهونیستی و ادامه این خط مشی توسط مبارک ضربه بسیار سنگینی بر آرمان آزادسازی فلسطین اشغالی گذاشت و با ایجاد تفرقه در صفوف متحد ضد صهیونیستی ملتهای منطقه خدمت بسیار بزرگی را به رژیم صهیونیستی نمود. از اینرو اضمحلال این رژیم که نشانه های روشن آن پدیدار گشته است می تواند ضربه بزرگی نیز بر اردوگاه صهیونیستی وارد سازد و موجبات قدرتمند شدن جبهه ضد صهیونیستی در منطقه گردد.