رضا گرمابدری
بسماللهالرحمنالرحیم
ـ بیستم شهریور 1380 ـ آمریکا ـ نیویورک ـ دو هواپیمای مسافربری با فاصله زمانی کوتاهی در اقدامی عامدانه به برج های دوقلو در نیویورک اصابت کردند و موجب تخریب کامل برج های دوقلو و کشته شدن صدها نفر شدند.
ـ هیجدهم خرداد 1385 ـ فلسطین ـ جنوب غزه ـ بالگردهای رژیم صهیونیستی خودروی «جمال ابوسمهدانه» فرمانده گردان های «ناصر صلاحالدین» شاخه نظامی کمیته های مقاومت مردمی را هدف قرار دادند که «ابوسمهدانه» به همراه سه نفر دیگر به شهادت میرسند.
ـ نوزدهم خرداد 1385 ـ فلسطین ـ شمال غزه، اردوگاه «جبالیا» ـ بالگردهای رژیم صهیونیستی با حمله به یک خودرو، سه فلسطینی عضو کمیته های مقاومت مردمی فلسطین را شهید و سه نفر دیگر را مجروح کردند.
ـ نوزدهم خرداد 1385 ـ فلسطین ـ بخش ساحلی نوار غزه ـ چند خانواده فلسطینی برای استراحت در روز جمعه به ساحل رفته و فرزندان کوچک آنها غرق در شادی کودکانه مشغول بازی هستند. رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی به فرماندهان ارتش دستور می دهد عملیات را آغاز کنند، متعاقب این فرمان از زمین، آسمان و دریا باران آتش بر سر ساحل نشینان از همه جا بی خبر باریدن می گیرد و لحظاتی بعد پیکرهای تکه تکه شده از لابه لای غبارهای فرونشسته آشکار میگردد. در آخرین اقدام ددمنشانه صهیونیست ها هفت نفر از جمله سه کودک فلسطینی شهید و 25 نفر نیز مجروح شدهاند.
یکی از نکات حایز اهمیت در موضوع اول این است که آمریکایی ها طبق برنامه از پیش تدوین شده فرصت طلبی کردند و از دل این بحث موضوعی به نام «تروریسم» را بیرون کشیدند و با پردازش های متعدد و متنوع در خصوص موضوع »تروریسم» هر آنچه که خواستند در جهان انجام دادند تا جایی که توانستند از عنوان «تروریسم» قلاده هایی بسازند و آن را بر گردن بسیاری از سیاستمداران بیندازند و آنها را به این سو و آن سوی دنیا بکشند و ادبیات سیاسی چند سال دنیا را با محور «تروریسم» تنظیم و تفسیر کنند، اینکه چه اقدامات آزادی خواهانه در زیر «پتک سنگین تروریسم» تضعیف و یا نابود شد بماند، تعریض این نوشته متوجه این مسئله است که چرا در حالی که اقداماتی نظیر کشتار جنایتکارانه بخش ساحلی نوار غزه به وفور در کارنامه سیاه «گرگ های صهیونیست» مشاهده می شود، معترضین، مخالفین و دشمنان کیان صهیونیستی، تمام اعتراض و مخالفت خود را در چارچوب ادبیات سیاسی ساخته و پرداخته شده غرب و سازمان های بین المللی تحت نفوذ «صهیونیسم» عرضه میکنند.
اگر «تروریسم» به مفهوم واقعی نه مفهوم جعلی و مزورانه ای که تبلیغاتچی های آمریکایی و غربی به سفارش و خواست سیاستمداران صهیونیسم از آن یاد و تبلیغ می کنند، محکوم است که البته محکوم است کشتار مردم بی گناه که نمونه ای از آن در ساحل غزه صورت گرفت، بسیار بسیار مذموم تر از اقدامات تروریستی است، اما متاسفانه جهان اسلام هیچگاه نتوانست حساب شده و با برنامه از وحشیگری های صهیونیست ها استفاده کند، حال آن که وجود دو عنصر مظلومیت و بی گناهی در بحث «کشتار و قتل عام فلسطینی ها» که به کرات از سوی صهیونیست ها انجام می شود، می تواند موقعیت مناسبی را برای «دغدغه داران» نسبت به سرنوشت ملت فلسطین فراهم آورد تا از طریق آن افکار عمومی جهان اسلام و سایر ملت ها را در دفاع از حقانیت ملت فلسطین تحریک و فعال کرد.
چه کسی باید این موضوع را دنبال کند؟ سیاستمداران، کارگزاران فرهنگی، اندیشمندان مسلمان، حوزه های علمیه، دانشگاه ها، رسانه ها و... همه عوامل پیش گفته می توانند و باید در انجام این مهم ، سهم داشته باشند، اما به نظر می رسد رسانه ها باید جلودار این حرکت جسورانه باشند.