چند سوال پیش پا افتاده!

بصیرت:«چند سوال پیش پا افتاده!»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی آفتاب یزد است که در آن می‌خوانید؛
سه روز قبل، یک مقام دولتی افاضه فرموده‌اند که «سوالات خبرنگاران روزنامه‌ها و برخی خبرگزاری‌ها از وزیران، سوالات پیش پاافتاده است» البته خدا را سپاسگزاریم که نه رزق و روزی خبرنگاران به دست این «مشاور کم لطف» است و نه آنها در امور اخلاقی و شرعی، مقلد افرادی مانند او هستند. ضمن آنکه بر این باوریم که قضاوت اغلب مردم نسبت به عملکرد‌ها و اظهارنظرها، بر استاندارد‌های عقلی و اخلاقی منطبق است ولذا حتی اگر ما برای دلخوشی مقام دولتی، سوالات خود را «پیش پا افتاده» بنامیم از ارزش این سوالات کاسته نخواهد شد. علاوه بر آن، بی‌تابی بعضی مسئولان در برابر برخی پرسش‌ها، نشان می‌دهد که سوالات مطرح شده، مهم و تاثیرگذار است و گاهی هم «عصبانی کننده.» به هر حال با اجازه پزشک مطبوعات – که قبلا خواستار فرستادن روزنامه‌ها به مرخصی استعلاجی، شده بود –چند سوال دیگر مطرح می‌کنیم و قضاوت در این مورد که عنوان «پیش‌پا افتاده» بیشتر شایسته سوالات است یا پاسخ‌ها را به مردم می‌سپاریم.
سوال مشخص این مقاله، پیرامون لایحه بودجه سال 1389 است. عدم تلاش برای تقدیم به موقع این لایحه به مجلس در تمام 5 سال گذشته به ویژه تاخیر رسمی و غیرقانونی سال جاری، نشان می‌دهد که از نظر برخی مسئولان دولتی، این لایحه نیز یک سند پیش پاافتاده می‌باشد و لابد تاخیر بیش از یک ماهه در ارائه آن به مجلس و کاهش حدود 50 درصدی از فرصتی که برای بررسی آن در اختیار نمایندگان مجلس می‌باشد، هیچ مشکلی در دقت و پختگی آن ایجاد نخواهد کرد. اما همه تاخیرها را که نادیده‌بگیریم، تعویق مجدد تقدیم بودجه و عدم ارائه آن تنها به دلیل سفر خارجی رئیس دولت، از عجایب عرصه مدیریتی کشور ماست. آقای احمدی‌نژاد بارها اعلام کرده که دولت او قانون‌گراترین دولت ایران بوده است.
قاعدتا این دولت باید برای عدم اجرای مصوبه قانونی مجلس درخصوص ارائه لایحه بودجه به مجلس تا 15 آذرماه، یک حجت قانونی ارائه نماید. دولت‌های نهم و دهم، همچنین «علمی‌ترین» دولت ایران، معرفی شده‌اند. لابد دولت علمی، برای ضعف در بررسی و تنظیم بودجه در مدت قانونی، دلیل محکمی ارائه خواهد نمود. مسئولان دولتی همچنین ادعا کرده‌اند که بحران اقتصادی جهانی را دو سال زودتر پیش بینی کرده بودند پس همگان حق دارند که توانمندی‌ این دولت در پیش‌بینی علمی و عملیاتی از تحولات مالی سال آینده کشور– که آنها را به تنظیم و تقدیم به موقع بودجه به مجلس، قادر می‌سازد – توقع داشته باشند.
از دیگر ویژگی‌هایی که برای دولت فعلی و رئیس آن، مطرح شده، اظهار نظر مشاور رئیس دولت است که در سال نخست فعالیت دولت نهم اعلام کرد «کارهایی که تصمیم‌گیری آنها قبلا 5 سال طول می‌کشید، توسط احمدی‌نژاد در یک شب تصمیم‌گیری می‌شود .» پس لابد یکی از سوال‌های پیش پا افتاده این خواهد بود که «‌چرا کاری که دولت‌های قبلی تا پایان آذرماه هر سال به پایان می‌‌رساندند با رسیدن به نیمه دوم دی ماه، هنوز انجام نشده است؟» اما از همه این‌ها مهمتر آن است که مگر دولت، از برنامه سفر رئیس‌خود بی‌اطلاع بوده است؟ مقامات دولتی وعده ارائه بودجه به مجلس در هفته گذشته را مطرح کرده بودند و پس از آن اعلام شد که به دلیل سفر خارجی احمدی‌نژاد، تقدیم بودجه به تعویق افتاده است.
البته بعید است که کسی به این پرسش پاسخی بدهد؛ همانطور که چهار ماه قبل، پرسش صاحب این قلم از مسئولان دولتی، در خصوص علت معرفی چند تن از وزیران به مجلس در تاریخ 16 شهریور 88 و بازپسگیری معرفی آنها پس از یک روز (17 شهریور) بی پاسخ ماند. در آن زمان، علت بازپسگیری «معرفی نامه وزیران» فرارسیدن شب‌های قدر اعلام شد اما کسی برای مردم توضیح نداد که «مگر رئیس دولت و همکاران و مشاوران او، هنگام ارسال معرفی نامه ‌به مجلس، از فرارسیدن شب‌های قدر، بی‌اطلاع بوده‌اند؟» به هر حال، اگر برخلاف نوبت قبل، این بار به این پرسش «پیش‌پا افتاده» جواب دادند آنگاه سوال مهم‌تری را مطرح و از مدیران قوه مجریه خواهیم پرسید که «از میان تعیین تکلیف بودجه – که تاخیر در تقدیم آن به مجلس، به معنای کاهش دقت در بررسی آن و یا تاخیر در تعیین تکلیف وظایف مالی همه دستگاه‌ها در سال آینده خواهد بود– و سفر به یک کشور همسایه برای افتتاح یک پروژه نه چندان مهم، کدامیک از اهمیت بیشتری برخوردار است و در صورت ضرورت برای تاخیر یکی برای ساماندهی دیگری، اولویت با کدام است؟ البته رئیس دولت، بارها نشان داده که اگر اراده جدی برای انجام کاری داشته باشد، نه سفر مانع اوست و نه هیچ چیز دیگر؛ همانطور که اخیرا برای به نتیجه رسیدن یک پروژه، سفر خود به شیراز را نیمه کاره رها کرد و پس از حضور چند ساعته در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجددا به شیراز بازگشت. او همچنین بارها، قبل از آغاز یک سفر داخلی و خارجی، در جلسات مهم داخلی از جمله جلسات مجلس شرکت کرده و شاید مستقیما از مجلس به فرودگاه رفته است.
ما سوالات خود را پرسیدیم . گمان هم نمی‌کنیم این سوالات از برخی سوالاتی که در مصاحبه‌های سفارشی با ‌ CNN و سایر شبکه‌های آمریکایی مطرح می‌شود پیش پا افتاده‌تر باشد. پس امیدواریم ما را هم در حد خبرنگاران چشم آبی ‌ CNN قابل بدانند و یکبار به این سوالات پیش پا افتاده پاسخ دهند زیرا برخی از همین سوالات در هفته‌های اخیر به دغدغه‌ بسیاری از نمایندگان مجلس و صاحب‌نظران امور اقتصادی و مدیریتی کشور نیز تبدیل شده است.