بصیرت:چندی پیش مارک ریلی، نماینده سازمانهای بین المللی حقوق بشر، پس از بازدید از غزه با به دست گرفتن قطعه سنگی از منزل محمد خضر که در جنگ غزه به وسیله ارتش صهیونیستی تخریب شد، خطاب به خبرنگاران گفت: این قطعه سنگی از غزه است نه از دیوار برلین، این سنگ سرپناهی برای این خانواده بود که امروز بر روی ویرانه های خانه خود زندگی می کنند.
ریلی افزود: این منزل و دیگر منازل تخریب شده 300 روز است که همین طور باقی مانده است و اعضای شانزده نفری خانواده خضر داخل یک چادر زندگی می کنند و زندگی آنها در سطح زندگی یک انسان نیست.
سال گذشته در چنین روزهایی مردم مظلوم غزه درگیر جنگی نابرابر بودند که طی آن، اسرائیل 14 هزار منزل مسکونی و تأسیسات مختلف از جمله مدارس،کارگاهها، تأسیسات زیربنایی و اماکن مذهبی را ویران کرد.
البته بعدها گزارش کمیته حقیقت یاب همانند دیده بان حقوق بشر، جنایت اسرائیل در حق مردم غزه را تأیید کرد، اما هنوز که یک سال از این اتفاقها می گذرد، مردم غزه بیش از آن که به فکر گذشته و جنگ 22 روزه سال قبل باشند، نگران روزهای آینده خود هستند.
امروز به اذعان رسانه های غربی 750 هزار نفر از جمعیت یک ونیم میلیونی غزه زیر خط فقر به سر می برند و 94000 نفر از مردم فلسطین توانایی پرداخت هزینه های زندگی را ندارند.
محاصره نوار غزه، شرایط اقتصادی ضعیفی را بر مردم غزه تحمیل کرده است و تعداد زیادی از مردم مظلوم فلسطین توانایی پرداخت هزینه های مواد غذایی که آن هم به صورت قاچاق وارد غزه می شود، را ندارند.
چند روز پیش نیز مردم غزه با برگزاری مراسم یادبود جنگ 22 روزه، ضمن گرامی داشتن یاد شهدای خود بار دیگر جنایات جنگی اسرائیل را یادآور شدند. همزمان در دیگر نقاط دنیا مانند برخی پایتختهای اروپایی و کشورهای دیگری در آسیا، آفریقا و آمریکا مراسم مشابهی برگزار شد و یک بار دیگر موضوع جنایتهای اسرائیل برای جهانیان یادآوری شد. اما آیا صرفاً برگزاری چنین مراسمی کفایت می کند؟
مردم غزه در حالی در سرزمین خود تحت محاصره اند که این روزها دولت مصر نیز به بهانه واهی و غیر قابل قبول، تأمین امنیت خود ضمن اجرای توافق سال گذشته اسرائیل و آمریکا سرگرم احداث یک دیوار فولادی در حاشیه مرزهای خود با غزه است و این در حالی است که حسنی مبارک به خوبی می داند که هدفش از این اقدام، بستن تنها راه اتصال غزه به جهان خارج یعنی همان تونلهای زیر زمینی است که مردم این سرزمین برای دریافت غذا از جهان بیرون از آن استفاده می کردند.
در حقیقت انتظار افکار عمومی جهان این بود که بعد از گزارش گلدستون و اثبات جنایت صهیونیستها، جهان شاهد دفاع از حقوق بشر و انجام وظیفه سازمان ملل باشد، ولی وضعیت فعلی غزه و ادامه فشار نشان داد که عدالت همچنان در عرصه جهانی رنگ باخته است و قدرتهای استکبارگر همچنان به ظلم و زورگویی ادامه می دهند.
متأسفانه حتی محکومیت مراجع رسمی بین المللی هم بر عملکرد آنها و بخصوص دست کشیدن اسرائیل از جنایات خود تأثیر ندارد.
با کمال تأسف باید گفت، مصر به عنوان یک عضو سازمان کنفرانس اسلامی هم در جهت تشدید محاصره مردم مظلوم غزه فعال است و عملاً ظلم صهیونیستها را ادامه می دهد و این مشکلی است که قطعاً باید در جهان اسلام به آن پرداخته شود تا مردم مسلمان حداقل از سوی کشورهای عربی و اسلامی شاهد این ظلم نباشند.البته باید گفت مسؤولیت اساسی در این مورد، با سازمان کنفرانس اسلامی است که به دلیل قرار داشتن مقر آن در یک کشورمحافظه کار و همچنین نبود انگیزه لازم در کشورهای اسلامی عربی، شاهد بی تحرکی در عملکرد این سازمان هستیم و متأسفانه اهداف در نظر گرفته شده برای آن را عملی نمی کنند.
بدون تردید، در دفاع از مردم مظلوم فلسطین مسؤولیت مهمی بر دوش کشورهای عضو کنفرانس اسلامی است و این سازمان باید با استفاده از ظرفیتهای خود در جهت دفاع از مردم این سرزمین، بیش از این فعال شود.
علاءالدین بروجردی