گوردون براون نخست وزیر انگلستان مخالفت افکار عمومی با حضور نیروهای انگلیسی در عراق را در راستای سیاست های خود دید و دستور عقب نشینی نیروهای انگلیسی از بصره را صادر کرد اما وی این درخواست عمومی در خصوص افغانستان را نپذیرفت زیرا آن را در جهت مخالف برنامه هایش در افغانستان می داند. براون برخلاف نظر افکار عمومی انگلیس که مخالف حضور نیروهای انگلیسی در افغانستان هستند به دنبال هشدارهایی که فرماندهان انگلیسی حاضر در افغانستان در ارتباط با شکست نیروهای ناتو در افغانستان داده اند برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم تصمیم به اعزام بی سابقه ترین نیرو به افغانستان را دارد. از قرار معلوم انگلیس تصمیم دارد یک هنگ پیشرفته از نظامیان ارتش این کشور را به همراه جنگنده های «یوروفابتر و تایفون» به افغانستان اعزام کند. گفته می شود تعداد این نیروهای چترباز دو هزار نفر است و از زبده ترین بخش ارتش انگلیس می باشند. اعزام این نیروها برای مقابله با طالبان صورت می گیرد.ناکامی ارتش آمریکا و نیروهای ناتو در برخورد با طالبان قدرت گرفتن تدریجی طالبان را به همراه داشته است. طالبان با ضربه زدن به نیروهای اشغالگر فشار خود را بر دولت مرکزی افزایش داده تا جایی که دولت مرکزی و آمریکا پذیرفته اند تا درخصوص سهیم کردن طالبان در قدرت با این گروه مذاکره داشته باشند. ارتباط اعزام این نیروها به افغانستان با مذاکرات احتمالی دولت مرکزی و آمریکا با طالبان درخصوص آینده افغانستان قابل بررسی است.