چه کسی باید پاسخگو باشد

علی سعیدی ـ نماینده ولی‌فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
در پی انتشار نامه محمدعلی انصاری به حجت الاسلام والمسلمین سعیدی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، حجت الاسلام والمسلمین سعیدی به ایشان پاسخ دادند.
به گزارش سپاه نیوز؛ متن کامل این نامه به شرح زیر است:
برادر گرامی جناب حجت الاسلام والمسلمین
محمدعلی انصاری (دام توفیقه)
سلام علیکم
با صلوات بر محمد و آل محمد و احترام و با آرزوی تحیات الهی، بازگشت به مرقومه جناب عالی به تاریخ (5/7/88)، با عنایت به رسالت موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام (رض) در پاسداری از سیره نظری و عملی آن حضرت و نشر آن، اهتمام آن موسسه و دست اندرکاران به آرمانها، ارزشها و دستاوردهای انقلاب اسلامی و نقش شما در انجام این رسالت، به اطلاع می رساند؛
1- بسیاری از مسائلی که در فضای سیاسی جامعه در مورد سپاه و بسیج از سوی برخی گروه های سیاسی مطرح می گردد بر این مبنا استوار است که سپاه یک نیروی صرفاً نظامی بوده و غیر از نظامی گری هیچ گونه نقش دیگری را نباید ایفا نماید. صدرنامه شما که در آن نسبت به موضع گیری های فرماندهان، روحانیون و مسئولان عقیدتی سیاسی و اینجانب ایراد وارد شده، متأثر از همین دیدگاه است. آیا واقعاً سپاه یک سازمان انقلابی صرفاً نظامی است؟! اگر چنین است پس این تهدیدات غیرنظامی با ماهیت نیمه سخت و نرم علیه انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی و آرمانهای حضرت امام (ره) را چه کسی باید پاسخگو باشد؟! آیا سپاه برای مقابله با تهدیدات، دارای رسالت، مأموریت و وظیفه نمی باشد؟! رجوع به قانون پاسخ این سوالات را می دهد؛برابر نص صریح قانون اساسی، (اصل 150) فلسفه وجودی و ماندگاری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی «نگهبانی از انقلاب و دستاوردهای آن» است. شک نمی توان کرد که ایفای این نقش و مأموریت مستلزم شناخت و بصیرت خانواده بزرگ سپاه (سپاه و بسیج) از انقلاب، دستاوردهای ارزشمند آن، آسیبها و تهدیداتی که متوجه آن بوده و یا خواهد بود، راه های مقابله با مخاطرات و تهدیدات و همچنین هوشیاری و آمادگی مستمر، عالمانه و موثر برای دفاع همه جانبه در عرصه های مختلف است. همین خصوصیت، سپاه را از نیروهای مسلح متمایز می کند.
2- به استناد فصل اول اساسنامه سپاه پاسداران مصوب (15/6/1361) مجلس شورای اسلامی، «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نهادی است تحت فرماندهی عالی رهبر معظم انقلاب که هدف آن نگهبانی از انقلاب اسلامی، دستاوردهای آن و کوشش مستمر در راه تحقق آرمانهای الهی و گسترش حاکمیت قانون طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران و تقویت بنیه دفاعی جمهوری اسلامی از طریق همکاری با سایر نیروهای مسلح و آموزش نظامی وسازماندهی نیروهای مردمی می باشد.»
3- بر اساس قوانین (قانون اساسی و قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی)، نیروهای مسلح و از جمله سپاه تحت فرماندهی معظم کل قوا بوده و تدابیر معظم له در خصوص این نیروها در حکم قانون می باشد. در سند رسالت سپاه که به تصویب فرماندهی معظم کل قوا رسیده و به سپاه پاسداران ابلاغ شده، بر دفاع از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن در برابر تهدیدات سه گانه سخت، نیمه سخت و نرم به عنوان رسالت سپاه تصریح شده است.
فصل دوم اساسنامه سپاه پاسداران در قالب 10 ماده و دو تبصره به تشریح مأموریت سپاه، حیطه و چگونگی انجام آن اشاره دارد و «مبارزه قانونی با عوامل و جریانهایی که در صدد خرابکاری، براندازی نظام جمهوری اسلامی و یا اقدام علیه انقلاب اسلامی ایران می باشند»، «مبارزه قانونی با عواملی که با توسل به قوه قهریه درصدد نفی حاکمیت قوانین جمهوری اسلامی باشند»، «پرورش و آموزش اعضاء سپاه طبق تعالیم و موازین اسلامی مبتنی بر رهنمودهای ولایت فقیه در زمینه های عقیدتی، سیاسی و نظامی در جهت کسب توان لازم به منظور انجام مأموریتهای محوله» و «برنامه ریزی، سازماندهی، اداره و فرماندهی و اجرای آموزشهای عقیدتی، سیاسی و نظامی اعضاء بسیج مستضعفین بر طبق موازین اسلامی» از جمله مقرره های این فصل هستند.
4- به استناد مفاد حکم انتصاب به عنوان نماینده ولی فقیه در سپاه اولویت های ماموریت اینجانب در تصدی این مسئولیت، تعمیق معرفت دینی و ارتقای بصیرت سیاسی آحاد سپاه و بسیج است.
5- ماده 27 اساسنامه و مأموریت و وظایف مصوب دفتر (معاونت) سیاسی نمایندگی ولی فقیه در سپاه به اشراف خبری- تحلیلی بر محیط داخلی، منطقه ای و بین المللی، آگاه سازی سیاسی و اطلاع رسانی، ارتقای سطح معرفت و بصیرت سیاسی گستره مأموریتی سپاه به بهره گیری از شیوه ها و سازوکارها در راستای عمق بخشی آگاهی ها و ارتقای بینش و بصیرت سیاسی است.
با توجه به آنچه به طور مختصر در خصوص رسالت سپاه و نقش نمایندگی ولی فقیه در سپاه ذکر گردید، باید کار ویژه های سپاه در سالهای اخیر را ارزیابی نمود و درباره آن قضاوت کرد. اینجانب و تمامی فرماندهان و مسئولان سپاه به دیدگاه های حضرت امام (ره) در خصوص عدم ورود نظامیان به عرصه منازعات سیاسی واقف بوده و دیدگاه های رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی) در این موضوع را کاملاً منطبق بر دیدگاه های حضرت امام (ره) دانسته و خود را ملزم و متعهد به رعایت آن می دانیم.
مشکل اصلی در برداشت های نادرست عده ای از دیدگاه های حضرت امام (ره) است. برداشت هایی که بر اساس آن سپاه را همانند ارتش، یک نیروی صرفاً نظامی دانسته و این برداشت با حقایق و واقعیت ها مغایرت دارد. انقلاب اسلامی از سالهای بعد از جنگ تحمیلی تا به امروز با «تهاجم فرهنگی، شبیخون فرهنگی، قتل عام فرهنگی، تهدیدات نرم و جبهه ناتوی فرهنگی دشمنان» مواجه بوده و این تهدیدات نرم بیست سال گذشته، اکنون به مرحله «جنگ نرم» رسیده که رهبر معظم انقلاب اسلامی در تحلیل وضعیت کنونی می فرمایند: «ما با جنگ نرم دشمنان مواجه هستیم.» آیا سپاه برای مقابله با این جنگ نرم، وظیفه ای دارد یا نه؟ عده ای مسائل داخلی کشور را به رقابت سیاسی بین دو جناح یا جریان سیاسی خلاصه می کنند و بر اساس آن اقدامات سپاه را جناحی پنداشته و بر اساس همین تحلیل نادرست به سپاه انتقاد می کنند. شما در نامه به موارد و مصادیقی اشاره کرده اید که به اختصار توضیحاتی جهت رفع ابهامات داده می شود.
الف) بیت حضرت امام (ره) و منسوبین به آن حضرت برای همه مردم عزیز هستند، لکن به این نکته باید توجه داشت که خود حضرت امام (ره) به همگان آموختند که اسلام از همه چیز عزیزتر است و برای حفظ اسلام نباید با کسی تعارف داشت. شما به خوبی می دانید که حضرت امام (ره) آقای منتظری را حاصل عمر خود می دانست و آنگاه که ایشان با وجود برخورداری از جایگاه قائم مقامی رهبری با دشمنان و مخالفان نظام همراه شد، حضرت امام (ره) با هوشیاری و قاطعیت تمام با وی برخورد کردند و نامه معروف (6/1/1368) را نگارش فرمودند. بنابراین افراد به صرف انتساب به حضرت امام (ره) و یا داشتن سابقه همراهی با آن عزیز سفر کرده، خود را نباید مبرا از هر خطایی دانسته و هر نقدی نسبت به آنان غیرقابل تحمل گردد.
ب) با توجه به مسایل سالیان اخیر، حوادث دوران دوم خرداد و به ویژه مسایل پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و پیدایی این فتنه، سوالات و ابهامات بسیاری در ذهن پاسداران و بسیجیان در خصوص مواضع و عملکرد برخی منسوبین به حضرت امام (ره) پدیدار گردید و آنچه در برخی جلسات مطرح شده، در واقع پاسخگویی به این سوالات و ابهامات است. نمونه هایی از این سوالات که دارای فراوانی بسیار بالا در تمامی رده های سپاه و بسیج می باشد، مورد اشاره قرار می گیرد؛
1- سکوت معنی دار جناب حجت الاسلام سیدحسن خمینی در جریان آشوبها و فتنه سبز چگونه توجیه می شود؟
2- چرا بیت حضرت امام و شخص سیدحسن آقا چنین مراوده هایی با عناصر دوم خردادی و کسانی که در طراحی و تهییج آشوب ها دخالت داشتند، دارد؟
3- با آن سابقه افراطی در جریان دوم خرداد و هتک حرمت به مقدسات دینی و مسئولان و شخصیتهای انقلابی و حتی نسبت به خود حضرت امام (ره) در گذشته و مواضع و اقدامات اخیر، چرا موضع روشنی از بیت امام و جناب حجت الاسلام سیدحسن دیده نمی شود و یا اگر هست در تأیید آنهاست؟
4- چرا جناب حجت الاسلام سیدحسن خمینی در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری حاضر نشد و سفر به پاکستان را بهانه کرد. آیا بین او و آقایان هاشمی رفسنجانی و خاتمی و دیگران که سفرهای همزمانی را بهانه کردند ارتباطی وجود داشته است؟
5- جناب حجت الاسلام سیدحسن پس از آزادی علیرضا بهشتی از زندان به دیدار او و دلجویی رفت. آیا جناب حجت الاسلام سیدحسن وابسته به یک جناح خاص افراطی مقابل نظام است که هیچ نشانه روشنی از او در حمایت از امام و رهبری و آرمانهای انقلابی و ملت وفادار به ارزشها دیده نمی شود؟
6- جناب حجت الاسلام سیدحسن خمینی به جای اینکه در کنار رهبری باشد در کنار مخالفان و در مقابل رهبری است؟
برای پاسخ به این قبیل سوالات و ابهامات، نمی توان واقعیات در فضای سیاسی کشور را نادیده گرفت و آنچه که احیاناً در برخی نشریات بسیج و یا جلسات هدایت و توجیه سیاسی سپاه و بسیج مطرح شده، با توجه به همین واقعیات است. البته باید به این نکته توجه داشت که در بسیاری از مواقع بین آنچه در یک نشریه و بولتن آمده و یا در یک جلسه سخنرانی و پرسش و پاسخ مطرح گردیده و آنچه با واسطه هایی برای دیگران نقل می شود تفاوت های اساسی وجود دارد. به عنوان نمونه شما مواردی را ذکر کردید که در این خصوص بررسی ها نشان می دهد؛
1) از حضرت حجت الاسلام آقای جلیل زاده در مورد مسایل مطروحه در فضای سیاسی کشور و از جمله در مورد جناب حجت الاسلام سیدحسن خمینی سوال می شود و ایشان ضمن پاسخ به سوالات در مورد سیدحسن آنچه در فضای سیاسی کشور مطرح است را بیان داشته و در موضوع رهبری هم می گویند این مطلب را شنیده اند. از آقای جلیل زاده مطلب شما سوال شد و ایشان در پاسخ گفته اند: من کلمه اطمینان را در اظهارات خود نداشتم و آنچه شنیده بودم را نقل کردم.
2) در مورد حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا ذوالنور نیز لازم به ذکر است که بعد از سخنرانی مرحوم آیت الله توسلی در مجمع تشخیص و ذکر خوابی از جناب حجت الاسلام حاج سید حسن که امام در خواب به ایشان فرمودند: «حسن، مرا دارند از خانه ام بیرون می کنند» و حادثه تلخ سکته آن مرحوم، آقای ذوالنور ضمن تجلیل از گذشته مرحوم توسلی دو نکته را اظهار می دارند:
1) ای کاش مرحوم آیت الله توسلی چنین خوابی را نقل نمی فرمود که تحت تأثیر آن دچار چنین حادثه ای شود.
2) وقتی آیت الله جنتی خوابی را به نفع رئیس جمهور نهم نقل نمود همه تریبونهای اصلاح طلبان به ایشان حمله ور شدند که ایشان خواب نما شده است، توسل به خواب، نشان ضعف استدلال و منطق و علم است، خواب حجت نیست و مطالبی از این دست، حال چه شده که خواب در جمع خواص و نخبگان نظام حجت است؟ بر فرض وجود چنین خوابی، رویای صادق بودن آن و حجت بودن، باید دید منظور از بیت چیست و امام را چه کسانی و از کدام بیت بیرون می نمایند؟ که در این خصوص 3 معنی می توان برای بیت تصور کرد:
1- منظور فیزیک و ساختمان بیت باشد مانند ساختمان منزل مسکونی، ساختمان موسسه نشر آثار و ... که از مصالح ساختمانی و خشت و آهن و آجر ساخته شده است.
خوب باید دید این اماکن در اختیار چه کسانی است باید توصیه شود که امام را بیرون نکنند و اغیار و بیگانگان را در آن راه ندهند .
2- معنی دیگر بیت، ممکن است راه امام سلام الله علیه، آرمانهای امام و اهداف امام باشد که باید پرسید آیا هیچ کدام از آنها در دوران 8 سال حاکمیت اصلاح طلبان از جمله نشریات و تریبونهای در اختیار آنها مصون و محفوظ ماند؟ آیا موردی را می توان تعیین نمود که اصولگرایان خدای ناکرده به آن جسارتی روا داشته باشند؟
3- شاید منظور سوم از بیت، بازماندگان حضرت امام سلام الله علیه باشند که در این صورت نیز اولاً احترام بازماندگان حضرت امام بر همگان واجب است. ثانیا چه کسی خدای ناکرده جسارتی و توهینی روا داشته است که با او برخورد لازم صورت پذیرد. ثالثا آیا منظور این است که هر کسی انتصابی به بیت حضرت امام سلام الله علیه داشت مصونیت او قطعاً تضمین شده است و می توان مطمئن بود که یقیناً هیچ گونه اشتباه، خطا و انحرافی نخواهد داشت. رابعاً اینکه حضرت امام سلام الله علیه فرمودند ملاک حال فعلی افراد است، چه می شود آیا میزان و ملاک فرمایش نورانی حضرت امام نیست؟
جناب آقای انصاری
با توجه به موارد فوق، قضاوت نمائید که انتخاب گزینشی، ناقص و تحریف آمیز سخنان ایشان که به جناب عالی داده شد و مبنای قضاوت شما قرار گرفته است کار منصفانه ای بوده است؟