بصیرت:جوزف بایدن معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در سفر خود به سرزمینهای اشغالی نتوانسته است واقعیات جاری در خاورمیانه را کتمان نماید!بایدن که مانند بسیاری از دیگر اعضای حزب دموکرات قدرت فراوانی در انعکاس وارونه حقایق موجود دارد،این بار در دانشگاه تل آویو لب به اعتراف گشوده و از قدرت روز افزون کشورمان و توان تهران در تاثیرگذاری بر خاورمیانه سخن گفته است.اگرچه ماهیت سخنان بایدن خصمانه بوده است اما اعترافی که از درون خصومت خود را عرضه نماید ارزش بالایی دارد!
جوزف بایدن معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در سفر خود به سرزمینهای اشغالی نتوانسته است واقعیات جاری در خاورمیانه را کتمان نماید!بایدن که مانند بسیاری از دیگر اعضای حزب دموکرات قدرت فراوانی در انعکاس وارونه حقایق موجود دارد،این بار در دانشگاه تل آویو لب به اعتراف گشوده و از قدرت روز افزون کشورمان و توان تهران در تاثیرگذاری بر خاورمیانه سخن گفته است.اگرچه ماهیت سخنان بایدن خصمانه بوده است اما اعترافی که از درون خصومت خود را عرضه نماید ارزش بالایی دارد!
نکته جالب توجه اینکه بایدن این سخنان را در مرکز ثقل تجمع دشمنان ایران یعنی “تل آویو”بیان نموده است.بایدن یک روز قبل از این سخنان اعلام کرده بود که وی یک صهیونیست است و اسرائیل در قلب او جای دارد!بنابر هدف آقای معاون از این سخنان رنجاندن کسانی که در قلب او جای دارند نبوده است!اظهارات بایدن از جنس “تجزیه و تحلیل”یا حتی “تهدید “نیست،بلکه بایدن ترجیح داده است در جمع صمیمی ترین دوستان و مخاطبانش پرده از ناتوانی ایالات متحده در برابر تهران بردارد.اتفاقا همین حس قرابت میان بایدن و صهیونیستها بوده است که بیان این اعترافات از سوی معاون رئیس جمهور ایالات متحده را آسان ساخته است!اگرنه چرا بایدن در سفرهای خود به حیاط خلوت روسیه و عراق این سخنان را بر زبان نراند؟چرا سناتور سابق ایالت دلاویر و بی حاشیه ترین و به عبارت بهتر
بی تحرک ترین معاون رئیس جمهور تاریخ آمریکا این اعترافات را در قلب تل آویو بیان نموده است؟
واقعیت امر این است که واشنگتن سرمایه هنگفتی را جهت ایجاد تغییرات پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران صرف نموده بود را با قمار دموکراتها باخت.حتی اوباما و همراهانش سخنان برژینسکی مبنی بر خطرناک بودن این قمار و مشخص بودن باخت واشنگتن در آن را نادیده انگاشته و بر طبل تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران کوبیدند.
دموکراتهای کاخ سفید همچنان در تجزیه وتحلیل معمای تهران سرگردان وناتوان مانده اندو هر لحظه بر شدت و حدت این ناتوانی افزوده می شود.ایالات متحده آمریکا از یک سو نمی تواند نقش خود را در نآرامی های پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم در ایران انکار نماید و از سوی دیگر،در برابر قدرت روزافزون منطقه ای جمهوری اسلامی ایران مبهوت و سرگردان مانده است.تشکیل کمربندی متشکل از جمهوری اسلامی ایران،عراق،سوریه،حزب الله و حماس و تاثیرگذاری
فوق العاده آن بر افکار ملتهای منطقه قدرت ریسک پذیری مقامات کاخ سفید را به سمت عدد “صفر”متمایل ساخته است!
در چنین شرایطی رویکرد زیگزاگی حزب دموکرات در قبال تهران نمود بارزتری پیدا می کند.دموکراتها از یک سو نسبت به قدرت روز افزون تهران در خاورمیانه اذعان نموده و از سوی دیگر به دنبال تغییر معادلات سیاسی ایران از طریق تشدید تحریمها و مسائلی از این قبیل هستند.
چندی پیش هیلاری کلینتون از تعهداوباما نسبت به مذاکره با تهران سخن گفته بود.گویا وزیر امور خارجه ایالات متحده که بر اساس تسویه حساب درون حزبی خانواده کلینتونها با اوباما در این مسند حضور دارد دو طرفه بودن بازی “تهران-واشنگتن”را فراموش کرده است.به عبارت بهتر،ایالات متحده آمریکا در نهایت متضمن رفتار ،گفتار و عملکرد خوددر عرصه بین المللی و حق تعیین تکلیف برای واکنش یا حتی کنش اولیه طرف مقابل را ندارد.چنین قاعده ای در خصوص جمهوری اسلامی ایران نیز صدق می کند.پس اقرار ایالات متحده نسبت به تعهدی که در قبال کشورمان دارد مولد هیچ گونه تکلیفی برای جمهوری اسلامی ایران نیست.اما مسئله اصلی در خصوص نفس کلمه “تعهد”وارکان آن می باشد.هیلاری کلینتون و اعضای دولت اوباما احتمالااز بار سیاسی و حقوقی مترتب بر کلمه تعهد ناآگاه هستند!اوباما در ابتدای دوران ریاست جمهوری خود تعهد داده بود که در مسائل داخلی کشورمان دخالت نکند اما در جریان ناآرامی های انتخابات این تعهد خود رابه صورتی ناشیانه زیر پا گذاشت.البته این تنها یک مثال است اگرنه پشت پا زدن کاخ سفیدبه تعهدات خود در خصوص بستن زندان گوانتانامو،خروج از عراق،کاهش تنش ها در افغانستان و....جملگی مصادیق بی تعهدی دولت دموکرات اوباما محسوب می شود.
در نهایت اینکه جوزف بایدن در تل آویو اعتراف بزرگی کرد و از قدرت
روز افزون ایران در برابر چشمان مبهوت صهیونیستهای افراطی پرده برداری کرد!مسلما هزینه این پرده برداری برای واشنگتن و تل آویو بسیاری سنگین خواهد بود.هزینه ای که کمر اوباما و نتانیاهو را در برابر تهران بیشتر از گذشته خم خواهد کرد.