بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت:حامد کرزای رئیس جمهور افغانستان در سفر خود به پاکستان برای مذاکره مستقیم با سرکرده گروه طالبان یعنی ملاعمر اعلام آمادگی کرد. کرزای در اظهارات خود طالبان و سرکردگان این گروه افراطی را « برادران خود » نامید و برای اینکه جدی بودن خود در مصالحه و دوستی با طالبان را نشان دهد افزود : ما با طالبان مشکلی نداریم و اگر جامعه بین المللی مشکلی دارد باید توضیح دهد!
اعلام آمادگی کرزای برای مذاکره با سرکرده طالبان درحالی صورت می گیرد که این گروه چند منطقه کابل از جمله منطقه دیپلماتیک این شهر را ماه گذشته با دهها بمب و خمپاره هدف حملات گسترده قرار داد. این گروه شورشی همچنین از زمان سقوطش و به قدرت رسیدن دولت حامد کرزی در سال 1381 حملات بی وقفه ای علیه مناطق مختلف افغانستان انجام داد که به کشته و مجروح شدن هزاران نفر از نیروهای دولتی و غیرنظامیان افغانی منجر شد. در این حملات صدها نفر از نیروهای غربی نیز کشته شده اند.
اکنون این سئوال مطرح است که علیرغم این واقعیت ها چه چیزی رئیس جمهور افغانستان را اینچنین برای مذاکره و مصالحه با طالبان بی تاب ساخته است
واقعیت این است که مصالحه با طالبان طرحی است که قدرتهای غربی دخیل در بحران افغانستان تهیه کرده و کرزای را برای اجرای آن تحت فشار قرار داده اند. غرب که در افغانستان کاملا شکست خورده و تمامی تدابیر و راه حل های گذشته غربیها با بن بست مواجه شده است اکنون به این طرح برای نجات از باتلاق افغانستان امید بسته است .
این واقعیت هنگامی آشکار شد که مقامات دولتی و محافل سیاسی غرب آینده افغانستان را بدتر از عراق و ویتنام برای آمریکا و متحدانش در ناتو توصیف کردند و نسبت به عمیق تر شدن روزافزون باتلاق افغانستان هشدار دادند.
استراتژیست های ناتو سرانجام به این نتیجه رسیدند که از راه نظامی نمی توانند به اهداف خود در افغانستان برسند و باید به راهکارهای دیگری از جمله مذاکره با شورشیان متوسل شوند. تشکیل کنفرانس لندن در اوایل بهمن ماه گذشته دقیقا با همین انگیزه صورت گرفت . در این کنفرانس کاملا مشخص بود که انگلیس و آمریکا صحنه گردانی می کنند ولی برای اینکه به نقشه و طرح خود مشروعیت و اعتبار بین المللی بدهند نمایندگانی از کشورهای همسو با خود را نیز گرد آورده بودند.
همانگونه که انتظار می رفت محور اصلی بحث ها مذاکره با طالبان بود و واشنگتن و لندن برای اجرای طرح خود 500 میلیون دلار وعده کمک های مالی نیز از اعضای شرکت کننده گرفتند. طرح مصالحه با طالبان با هر انگیزه ای که باشد برای غرب به خصوص آمریکایک رسوایی به شمار می رود چرا که واشنگتن به همراه متحدانش 8 سال قبل با ادعای مبارزه با تروریسم و تبلیغات گسترده مبنی بر اینکه اقدامات طالبان از عوامل به خطر انداختن امنیت آمریکا و جهان است وقیحانه به افغانستان لشکرکشی کرد هزاران نفر را قربانی تهاجم نظامی خود نمود صدها منزل را ویران و هزاران نفر دیگر را آواره کرد و اکنون دم از صلح و مذاکره با این گروه می زند.
این رفتار متناقض و سیاست بی ثبات سیاست گزاران آمریکائی ضمن اینکه بی پایه بودن ادعاهای « مبارزه با تروریسم » و « حمایت از صلح و امنیت جهانی » را یکبار دیگر مورد تاکید قرار می دهد درعین حال مورد ریشخند و تمسخر افکار عمومی غرب و ملت آمریکاست چرا که مالیات ها و دارایی های آنها را صرف جنگی بیهوده و عبث کرده اند.
واقعیت اینست که این طرح آمریکا نیز با شکست مواجه خواهد شد و همچون دیگر نقشه ها و طرح های گذشته با ناکامی مواجه خواهد گردید زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که طالبان به دعوت های غرب برای مذاکره که از زبان حامد کرزای مطرح می شود پاسخ مثبت بدهد. سخنگوی طالبان در اولین واکنش به دعوت برای مذاکره پس از کنفرانس لندن ضمن رد این درخواست کرزای را عروسک خیمه شب بازی غرب خواند. طالبان در عین حال تاکید کرده است زمانی با دولت افغانستان حاضر به مذاکره خواهد شد که نیروهای خارجی از افغانستان خارج شده باشند شرطی که درحال حاضر تحقق ناپذیر به نظر می رسد.
از سوی دیگر سرکردگان طالبان ادامه حیات خود را در ادامه جنگ می دانند چرا که درصورت پذیرش مصالحه اولا بسیاری از طرفداران افراطی خود را که در سایه نبرد با بیگانگان در زیر پرچم طالبان گرد آمده اند از دست خواهند داد و ثانیا بسیاری از کمک های سیاسی و مالی نیز که از منابع خارجی به خصوص پاکستان عربستان و برخی دیگر از کشورهای عرب منطقه دریافت می کنند قطع خواهد شد چرا که این دولتها با هدف تسلط کامل طالبان بر افغانستان از این گروه حمایت می کنند. ضمن اینکه دولت حامد کرزای توان و قدرت آنرا ندارد که از عهده تامین هزینه های مالی و تامین امنیت بازگشتگان احتمالی طالبان برآید. برطبق گزارش های منابع غربی طالبان هم اکنون به هر یک از نیروهایش حدود 10 دلار دستمزد روزانه می دهد .
حامد کرزای اگرچه در پاکستان امیدوارانه و خوش بینانه از پیشروی طرح مذاکره با طالبان سخن گفت ولی واقعیت های موجود خلاف این خوش بینی های کرزای نشان می دهد.
علیرغم وعده های اغوا کننده کرزای برای طالبان از جمله درخواست از سازمان ملل برای خارج ساختن ملاعمر از فهرست تروریسم و وعده تامین شغل برای هواداران طالبان هیچ واکنش مثبت و پاسخ روشنی از سوی طالبان مشاهده نشده است . این درحالی است که طی چند روز گذشته هم دولت لندن و هم واشنگتن کرزای را تحت فشار قرار داده و از او خواسته اند با « انرژی بیشتری » برای صلح با طالبان تلاش نماید. مذاکره با طالبان بخشی از استراتژی جدید آمریکا در افغانستان موسوم به استراتژی اوباماست .
در چارچوب این استراتژی همزمان با ایجاد کانال برای مذاکره با شورشیان طالبان حملات گسترده به مواضع شورشیان صورت می گیرد که حمله اخیر ناتو به منطقه « فرجاه » در استان هلمند نیز در این چارچوب قرار داشت .
پیگیری روند ناموفق استراتژی جدید آمریکا در افغانستان بیانگر این واقعیت است که بحران افغانستان تا زمانی که بازیگران خارجی در این کشور به دنبال اهداف استعماری خود هستند و همچنان به ادامه اشغال غیرقانونی افغانستان اصرار می ورزند ادامه خواهد یافت و طرح باج دهی غرب به گروه افراطی طالبان نیز نمی تواند این بحران را خاتمه دهد.