جعبههاى چینى نوعى اسباب بازى باستانى مرکب از یک جعبه بزرگ است که در داخل آن جعبههاى کوچک و کوچکترى قرار دارد. برخى از نظریهپردازان لیبرال دموکراسى با اشاره به این بازى باستانی، مسائل مختلف سیاسى و سطوح تحلیل آنها را شبیه مجموعهاى از این جعبهها با اندازههاى مختلف قلمداد مىکنند که هر چه از کوچکترین جعبه به سمت بزرگترین جعبه حرکت مىکنیم صلاحیت تخصصی، اهمیت بیشترى مىیابد و هزینههاى مشارکت نیز سنگینتر مىشود. یکى از نتایج این نوع تخصصگرایى سیاسى در جوامع لیبرال دموکراسى سیاستزدایى Depolitization از اجتماع است که امروز به وضوح در جوامع غربى بروز یافته است. برخى از نظریهپردازان در این دست جوامع، سیاست را یک مبارزه و پیکار بین طبقات مسلط و طبقات فرمانبردار تلقى مىکنند که از تضاد و دیالکتیک بین این دو گروه فرمانده و مطیع، سیاست زاییده مىشود و لذا استعانت از هر وسیلهاى را براى حصول نتیجه، مطلوب مىدانند. به عنوان نمونه اخیرا در آمریکا نامزدهاى انتخاباتى براى گفتن دروغ حین رقابت و تبلیغات - با حکم پنج قاضى دادگاه- مجاز شدند و هیچ منعى براى نشر اکاذیب در ماراتن انتخاباتى ریاست جمهورى 2008 نخواهند داشت. از سویى گروهى سیاست را در جهت استقرار نظم و مصلحت عام تعریف مىکنند و معتقدند که مبارزات سیاسی، ناسالم است و شرکت کنندگان این نوع رقابتها در پى منافع خویش هستند. لذا مسائل را در جهت سیاستزدایى و حفظ وضع موجود تعبیر و تفسیر مىکنند. اگرچه دسته اول مبارزه و پیکار را تشویق مىکنند اما لزوما وسایل صحیح را تجویز نمىنمایند. این در حالى است که در نظام اسلامى و پارادایم مردمسالارى دینى با یک گام فراتر از نظریات و فرایندهاى عملیاتى موجود نه تنها رقابت سیاسى مذموم نیست بلکه این رقابت با قید سلامت مسبب نشاط سیاسى و اجتماعى خواهد شد. روز گذشته رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار با مسئولان نظام و سفراى کشورهاى اسلامى ضمن اشاره به انتخابات پیش روى مجلس هشتم در اسفند ماه امسال خاطرنشان کردند: رقابت انتخاباتى مثبت به جامعه نشاط مىبخشد و روح جوانى را بر کشور حاکم مىکند. ایشان همچنین افزودند: انتخابات مىتواند عرصه ظهور و بروز وحدت، عقلانیت و شعور ملى ما باشد. در واقع رقابتهاى سالم جریانات و گروههاى سیاسی، فضاى کشور را انتخاباتى مىکند و باعث تنویر هر چه بیشتر افکار عمومى مىشود. این رقابتها سیاست را در دالانهاى اجتماعى به جریان مىاندازد و اذهان تکتک افراد را نقب مىزند و درگیر مىکند. نظام اسلامى با تکیه بر معرفت شناسى خاص خود به هیچ وجه در پى سیاستزدایى نیست. غیر سیاسى شدن دانشگاهها، تشکلها، احزاب و در نهایت مردم، نظام اسلامى را ضربه پذیر مىسازد. دشمن پروژه سیاستزدایى از جامعه ایران را در پیش گرفته است و با هدف رفتن فلسفه وجودى نظام مردمسالارى دینى سعى دارد به بهانه تخصصگرایى سیاسى لیبرال، مردم را از صحنه حمایت از انقلاب و نظام دور کند. دشمن به خوبى فهمیده است که در دورههاى مختلف هر جا مردم در صحنه حضور داشتهاند تمامى توطئهها علیه انقلاب شکست خورده است. در تحلیل مفهومى «سیاست ما عین دیانت ماست» با یک صغرى کبرى منطقى مىتوان فهمید که سیاستزدایى مساوى دینزادیى از اجتماع ایران است که بنا بر تجارب تاریخى به نظر نمىرسد دشمن توان تحقق این نقشه شوم را داشته باشد. به هر حال باید تصریح کرد رقابت جریانات و گروههاى سیاسى بخصوص در کشورى که تاکنون هر سال یک انتخابات داشته و از این پس هر دو سال یک بار انتخابات خواهد داشت موجب هر چه پر رنگتر شدن سیاست در زندگى روزمره مردم خواهد شد. به تعبیر رهبر معظم انقلاب «اگر گروههاى سیاسى در یک رقابت مثبت براى خدمتگزارى به مردم، سهم متناسب و لایق خود را به دست آورند، این انتخابات زمینهساز نشاط و پیشرفت جامعه خواهد بود.»