رضا گرمابدری آمریکایی ها در ادامه تلاش های گسترده چند سال گذشته همچنان سعی می کنند با تشدید تحریم ها علیه ایران راه فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران را مسدود کنند. با وجود چنین تلاش هایی که برای آمریکا کم هزینه هم نبوده است، ایران با حفظ فعالیت های هسته ای به مسیر رو به جلوی خود ادامه می دهد. با وجود سه مانع بزرگ که برداشتن آنها چندان ساده و آسان نیست، آمریکایی ها نمی توانند در بازداشتن ایران در بحث هسته ای توفیقی داشته باشند این سه مانع عبارتند از: 1- فقدان فصل مشترک: عمده تحریم های موردنظر آمریکا از نوع اقتصادی است و تبادلات گسترده اقتصادی ایران با کشورها و شرکت های زیادی را در برمی گیرد. این شرکت ها که اساس تشکیل و فعالیت شان منافع اقتصادی است، در بیشتر مواقع نمی توانند به سبب مصالحی! که آمریکایی ها بیان می کنند از منافع شان چشم بپوشند، حتی اگر آمریکایی ها بعضاً حاضر باشند منافع آنها را جایگزین کنند آنها راضی نمی شوند زیرا به اعتبار بین المللی آنها لطمه وارد می شود. خبرگزاری رویترز در این راستا چنین گزارش می دهد:« به رغم فشارهای آمریکا، شرکت های خارجی به ویژه شرکت های شرقی به فعالیت های خود با ایران ادامه می دهند.» یا روزنامه نیویورک تایمز اعلام می کند تعداد شرکت هایی که با آمریکا رابطه تجاری دارند و همچنان به فعالیت های خود با ایران ادامه می دهند 200 شرکتند. دفتر حسابرسی آمریکا نیز در فروردین ماه سال جاری طی گزارشی اعلام کرد، 14 شرکت نفتی به رغم فشارهای آمریکا همچنان به فعالیت های خود در بخش نفت و گاز و پتروشیمی ایران ادامه داده اند و شاید خبر مهمتر این باشد که به نوشته روزنامه نیویورک تایمز، حداقل 74 شرکت آمریکایی شناسایی شده اند که در حال فعالیت بازرگانی در هر دو کشور ایران و آمریکا هستند. 2- مقاومت ایران و بی حاصل شدن تحریم: از ابتدای مطرح شدن بحث تحریم علیه ایران مسئولان و ملت ایران چون خواسته آمریکا برای توقف فعالیت های هسته ای را مستکبرانه و شیطانی دیدند و به توانمندی ها و قدرت خود برای ایستادگی در برابر آمریکا ایمان داشتند راه مقاومت را برگزیدند. در شروع کار آمریکایی ها می دانستند که ایران در برابر موضع زورگویانه آنها می ایستد و تسلیم آنها نمی شود، اما به زعم خود بر این باور بودند که با گذشت زمان، فشرده شدن تحریم ها و ظاهر شدن آثار تحریم ها، ایرانی ها از مقاومت دست برمی دارند و تسلیم می شوند لکن در ادامه همه چیز بر خلاف پیش بینی و خواست آمریکایی ها از کار در آمد و ایرانی ها با اتکا به امکانات، توانمندی ها و دیپلماسی فعال و قدرتمند و نیز استفاده صحیح از امتیازات و موقعیت بین المللی خود اجازه ندادند تحریم ها مشکل چندان و فلج کننده ای ایجاد کنند و در ادامه ،ایران بسیار هوشمندانه وضعیت خود را با تحریم ها تطبیق داد و از این طریق آثار تحریم ها را به حداقل رساند. همزمان با سفر احمدی نژاد به نیویورک جان بولتون نومحافظه کار و دشمن ایران با لحاظ کردن راه طی شده در بحث تحریم ها اعلام کرد: «تلاش ها برای اعمال تحریم ها علیه ایران بیشتر اقدامی سمبولیک بوده و نتیجه چشمگیری به دنبال نخواهد داشت.» وی که تمایل چندانی به پیگیری تشدید تحریم ها که این روزها مقامات آمریکایی عجولانه آن را دنبال می کنند، ندارد، در ادامه تأکید می کند:«دنبال کردن اعمال تحریم ها درست مثل این است که هیچ کاری نکنیم. دفاع از چنین سیاست هایی، تنها پوششی را در اختیار ایران قرار می دهد تا پیشرفت خود به سوی اهداف هسته ای اش را ادامه دهد و در نتیجه به نفع تهران است.» 3- محدود بودن گزینه های آمریکا: آمریکایی ها که از ابتدا برای تصمیم گیری پیرامون فعالیت های هسته ای ایران دچار خطا شدند، امروزه فهمیده اند برای برخورد با ایران در غایله ای که خودشان درست کردند با محدودیت جدی در گزینه ها روبه رو هستند. این محدودیت آنها را واداشته مدام اشکال بازی با تحریم را تغییر دهند تا شاید فرجی حاصل شود و یا اینکه روزنه ای برای گریز آبرومندانه از این باتلاق خطرناک یافت گردد.