آن سوی صحنه چه خبر است؟!

بصیرت:مدتی بود از گوشه و کنار شنیده می شد که سازندگان فیلم موهن «زمهریر» قصد دارند با ایجاد تغییراتی در آن، تلاش تازه ای برای اکران عمومی به خرج دهند. چون موضوع هزینه های یک میلیارد و چهارصد میلیون تومانی فیلم، همچنان بر دوش تهیه کننده سنگینی می کند خصوصا که پس از نمایش فیلم یاد شده در جشنواره فیلم فجر و روشنگری و افشاگری های منتقدین نسبت به وهن ارزش های اسلامی و ملی دفاع مقدس در فیلم مذکور و سپس اعتراض علما و مراجع عظام دینی مانند حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی خطاب به وزارت ارشاد که چرا چنین آثار ضدارزشی و ضدانقلابی با پول بیت المال در جمهوری اسلامی ساخته می شود، سرمایه گذار فیلم هم (که گویا از موسسات وابسته به نهادهای انقلابی بود) به جد خواستار بازپرداخت سرمایه هزینه شده، گردید.
همچنین خبرها حاکی از آن بود که علیرغم تاکید معاون سینمایی وزارت ارشاد که تحت هیچ شرایطی اجازه نمایش فیلم «زمهریر» را نخواهد داد، تهیه کننده فیلم با نمایش خصوصی آن برای برخی سینماگران درصدد کسب نظر آنها جهت اصلاح برخی از صحنه های وهن آمیز اثر بوده است! تا اینکه همین چند روز پیش بالاخره کارگردان فیلم در یک مصاحبه رسانه ای، خبر از آن داد که فیلم «زمهریر» با انجام اصلاحاتی آماده نمایش شده! و از جمله ریتم آن نسبت به نسخه نمایش داده شده در جشنواره تصحیح گردیده است! جل الخالق!! گویا همه هتک حرمت های دینی و ارزشی در فیلم مذکور به دلیل ریتم آن بوده است!!! یا سازندگان فیلم تصور کرده اند چنانچه ریتم فیلم تندتر باشد، دیگر کسی متوجه آن فحاشی ها و تمسخرها نخواهد شد!!!!
بدیهی است تکذیب ادعای مطروحه از سوی مسئولین سینمایی وزارت ارشاد موجبات رفع دغدغه و نگرانی دلسوزان انقلاب خواهد شد، اما سؤال اساسی اینجاست که سازندگان فیلم ضدارزشی «زمهریر» کدام بخش از این اثر توهین آمیز به ارزش های اسلامی و ملی مردم ایران را اصلاح کرده اند؟! آیا شخصیت آن فرمانده و سردار جنگ که به صورت آوازه خوانی دوره گرد، ترانه خوانندگان طاغوتی را زمزمه می کند، تصحیح شده یا دختر به اصطلاح شایسته دوران شاه که در جبهه های جنگ تحمیلی (البته جبهه هایی که در ذهن سازندگان فیلم شکل گرفته)، امدادگر رزمندگان شده و در طول قصه با آن لحن و زبان لمپنی و جاهلی، حضوری محوری دارد، حذف گردیده است؟!!!
آیا کاراکترهای سرخورده و خیانت دیده و عرق خور از میان رزمندگان جبهه «زمهریر»سازان، بیرون کشیده شده اند یا سر و وضع آن دکتر به قول معروف «فشن» یا آلامد جبهه آقایان، درست شده است؟!!!! (که در این صورت کلیه صحنه های جنگ بایستی حذف شود). بر سر سبکسری ها و حرکات موزون آن دختری که فرزند شهید نمایانده می شود و در طول فیلم جلوه گری می نماید، چه آمده است؟!! اینکه رزمندگان مورد نظر آقایان به جای سرودها و اشعار انقلابی و نوحه های مذهبی، ترانه طاغوتی «لب کارون» را می خوانند، چه می شود؟!!!
البته گویا سازندگان فیلم فوق الذکر با پول بی زبان ملت و از کیسه بیت المال، آنچنان ولخرجی کرده و به اندازه چندین برابر مورد نیاز، صحنه های اضافی گرفته اند که می توان از دل همان صحنه های به اصطلاح اوتی، یک فیلم دیگر درآورد که اصلاً به جبهه و جنگ هم ارتباطی پیدا نکند!!
اما بر فرض محال همه این صحنه های ضدارزشی و وهن دین و کشور را حذف کردند، چگونه آن شکرخوری های خود در مصاحبه مطبوعاتی جشنواره فجر را از اذهان پاک خواهند نمود که تنها در بخشی از آن جناب کارگردان جهت توجیه انتخاب نام «سیدعلی» برای شخصیت اصلی فیلم (یعنی همان فرمانده دوره گرد آوازه خوان) در پاسخ اعتراض یکی از حاضرین، این انتخاب را در ارتباط با (نغوذبالله) کلیت ولایت شیعه دانست!!! در همین جا بود که یکی دیگر از شرکت کنندگان با غیرت در آن جلسه، با فریادی از اعماق دل، کارگردان فیلم را خطاب قرار داد که چرا «شیعه» را اینچنین وهن کرده است.
در قانون شرع و قوانین جاری، حکم و مجازات توهین کنندگان به ارزش های دینی و ملی روشن و مشخص است. همچنانکه در عرصه مطبوعات و حیطه نشر، با قاطعیت و بدون مسامحه با آنها برخورد می شود. اما تکلیف آنان که در عرصه هنر و به خصوص سینما هتک حرمت دین و ملت و ارزش های مسلم آن را می کنند، چیست؟ چگونه است احساسات ملی و مذهبی ما در مقابل آثار سینمایی که در آن سوی مرزها، به باورهای ملی و مذهبی این ملت توهین روا می دارند، به درستی برانگیخته شده و خواهان مجازات عاملین آن می شویم ولی به راحتی از آنچه بیخ گوشمان روی می دهد، می گذریم تا جایی که تهیه کننده همان فیلم موهن برای تولید فیلم جدیدش، پیشنهاد می دهد! و کارگردان هتاک آن نیز با گردنی افراشته (گویی هیچ اتفاقی نیفتاده) خبر از ساخت فیلم جدیدی می دهد!!
به نظر می آید مانند عرصه سیاسی که برخی از دست اندرکاران فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 سعی داشته و دارند تا به خیال خود از ضعف حافظه تاریخی برخی و تسامح و تساهل بعضی دیگر سوء استفاده کرده و اسب دیگری را در میدان ضدیت با نظام و مردم زین کنند، گویا حضرات خطاکار در عرصه هنر و سینما نیز درصدد این گونه سوء استفاده ها هستند. اما همچنانکه مسئولین قضایی اخیراً خبر از برخورد قاطع با مفاسد اقتصادی و اجتماعی داده اند، مفاسد فرهنگی و هنری به طریقی اولی تر می بایست مورد دقت و حساسیت این مسئولین قرار گیرد.
به خاطر دارم یکی از معاونان سینمایی پیشین، پس از توقیف فیلم سیاه «دایره» گفته بود که حتی نگاتیوهای آن فیلم را بایستی سوزاند. «دایره» فیلمی بود که تصویری سیاه از جامعه ایرانی به نمایش گذارد. آیا لیاقت نگاتیوهای فیلم موهن «زمهریر» که باورهای اسلامی و دینی و ارزش های دفاع هشت ساله این ملت در مقابل دشمنان این سرزمین را زیر علامت سوال برد و به مضحکه و سخره گرفت، کمتر از آن است؟!!!
جعفر پناهی فیلمساز «دایره» پس از آن، به خاطر تسامح مسئولین فرهنگی و قضایی، به جایی رسید که همپای فتنه اخیر و دشمنان تاریخی این سرزمین، در حال تهیه خوراک تبلیغاتی برای شبکه های صهیونیستی دستگیر شد. سازندگان زمهریر چه سرنوشتی خواهند یافت؟!!
احسان مهدوی خواه