بصیرت:گروه 15 یا G15 شامل کشورهایی است برآمده از کشورهای غیر متعهد که با تشکیل این گروه در جستجوی راهکارهایی برای افزایش توسعه همه جانبه خود و همکاری های جنوب- جنوب و شمال - جنوب بودند همکاری هایی که این کشورهای در حال توسعه را یاری می داد تا در راستای رشد و توسعه مورد نظر خود گام های بزرگ تری را بردارند این گروه بعدها هر چند فراتر از 15 کشور اولیه شد و ایران نیز در سال 2000 به این گروه پیوست اما همچنان به عنوان گروهی نامتجانس و فاقد کارکرد اصولی و اساسی تعریف می شود چه اینکه در چند سال گذشته نتوانسته است نقش مهمی در افزایش روابط سیاسی اقتصادی بین کشور ها مناسب با آرمان های اولیه تاسیس گروه داشته باشد با این حال نباید از پیامدهای همکاری های حداقلی این گروه در سالهای گذشته نیز چشم پوشی کرد.
بی گمان با نگاهی به شرایط سیاسی - اقتصادی کشورهای عضو در گروه 15 در می یابیم روند تحولات سیاسی اقتصادی جهان و وضعیت امروزه کشورهای این گروه را بیش از آنکه همگراتر کند به سوی واگرایی سوق داده است در واقع کشورهای عضو این گروه شامل دو دسته کشورهای به شدت در حال توسعه و قدرتمند است و از سوی دیگر کشورهایی که فاقد نقش ساختاری و دارای رشد اقتصادی پایین و اقتصادهای ضعیف را شامل می شوند.برزیل و هند را می توان در دسته قدرت های اقتصادی این گروه به حساب آورد و کشورهایی همانند سری لانکا،زیمباوه و سنگال را در دسته دوم و در شمار اقتصادهای ضعیف،بی شک این واقعیت ها در کنار پراکندگی جغرافیایی کشورهای عضو در سه قاره آسیا،آفریقا و امریکا در کنار اراده سیاسی وسیاست خارجی کشورهای عضو در عدم تقویت این سازمان و عدم نهادینه شدن قواعد و چارچوب های همکاری در میان اعضای این گروه نیز از چالش هایی است که کشورهای عضو را ناتوان از تقویت همکاری ها و داشتن روابط حداکثری اقتصادی و سیاسی کرده است.در این راستا قابل توجه است که مالزی و اندونزی بیشتر به همکاری در جلب گروه آ.سه.آن می اندیشند تا اینکه به فکر همگرایی اقتصادی در چارچوب گروه 15 باشند در مقابل کشورهای امریکای لاتین نیز در همین اندیشه اند و بیشتردر چارچوب همکاری های اقتصادی،سیاسی در قالب اتحادهای منطقه ای می اندیشید تا گروه 15،در کنار این واقعیت ها از آنجا که کشورهای عضو گروه 15 برخی عضو سازمان تجارت جهانی و عضو گروه جی 20 با ارتباطات گسترده اقتصادی،سیاسی و ژئوپلیتیک با کشورهای عضو 8 کشور صنعتی یا G8 هستند منافع ملی و اقتصادی این کشورها(همانند برزیل) اجازه همکاری های گسترده اقتصادی را با کشورهای عضو گروه 15 نمی دهد بی اینکه از سوی دیگر رشد اقتصادی کشورهای قدرتمند و در حال توسعه این گروه همانند هند به کشورهای عضو این گروه به مثابه بازاری می نگرند نه اینکه خواستار مبادلات پایاپای اقتصادی و رشد و توسعه همه جانبه در واقع منافع ملی کشورهای عضو و سیاست های اقتصادی و سیاسی مختلف در کنار هم همگرایی اقتصادی باعث شده است تا این گروه فاقد توان لازم برای همگرایی رشد و توسعه و بالابردن روابط تجاری و اقتصادی بین اعضا» باشد در این راستا قابل توجه است که حجم روابط اقتصادی بین کشورهای عضو با وجود دارا بودن 34 درصد جمعیت رقم چندان بالایی در قالب همکاریهای این گروه نیست.در واقع همین موانع و وجود چالش هاست که در واقع گروه 15 را از ایفای نقش تاثیر گذار دور کرده است.
آنچه مشخص است کشور ما ایران نیز باید با توجه به واقعیت های اقتصادی جهان و منافع ملی خود در راستای افزایش همکاری با این گروه گام بردارد همکاری هایی که می تواند در قالب افزایش صادرات کشورمان به این کشورها،افزایش سرمایه گذاری کشورهای قدرتمند گروه در کشور،تبادلات بازرگانی و .... باعث افزایش و رشد اقتصادی کشور در کنار گسترش روابط با اعضای G15 باشد.