صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۸ تير ۱۳۸۹ - ۱۱:۱۳  ، 
شناسه خبر : ۱۴۸۹۵۴
زمانی که یک دارو نایاب می‌شود و یا قیمت آن سر از فلک و ماورای فلک در می‌آورد بی‌‌هیچ تردید، ‌‌مافیای دارو را به یاد بیاورید.

بصیرت: «انجمن مخفی خلافکاران» را مافیا می‌گویند که حضور و نفوذش در تمام عرصه‌ها به چشم می‌خورد.
‌‌مثلاً اینکه یک فرد گمنام به یکباره و یک شبه ستاره سینما می‌شود، ‌‌بدون شک نتیجه دیدارش با تیم مافیای سینماست(به قول معروف، ‌‌دَمِ پدرخوانده‌های سینما را دیده است).
‌‌مافیا پدیده‌ای جهانگیر است و اینگونه نیست که ویژه ایران باشد. ‌‌از آن جا که تجارت دارو در سطح جهانی یکی از پردرآمدترین تجارت هاست، ‌‌این عرصه به جولانگاه مافیا بدل شده است. ‌‌
آیا در عرصه دارویی و درمانی کشور ما هم مافیا وجود دارد یا نه؟ لطفاً به موارد زیر دقت کنید: ‌‌
- مجلس ایران مسأله مافیای دارو را در دوره گذشته بررسی می‌کند.
‌‌حسینعلی شهریاری، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس گفت: ‌‌علت تأخیر در ارائه گزارش تحقیق و تفحص از وزارت بهداشت به صحن علنی مجلس، ‌‌وجود ابهاماتی در مورد مسأله مافیای دارو در دوره گذشته است که کمیسیون بهداشت مجلس برای تکمیل این طرح در حال بررسی این موضوع است ( 10 خرداد سال 85).
ـ در پی کمبود داروی Avonex و گرانی آن تعدادی از بیماران مبتلا به M. S با تجمع در مقابل یکی از داروخانه‌های مهم کشور اعتراض خود را به مافیای دارو به نمایش گذاشتند. Entrofern-β به نام تجاری Avonex از سال 1378 به بازار ایران وارد شد و از بدو ورود با مصرف بالایی روبه‌رو و هر ساله نیز از رشد چشمگیری برخوردار بوده است، به طوری که فروش و مصرف بی‌‌رویه این دارو در سال 84 به 55 میلیارد تومان رسید در حالی که در تعدادی از بیماران این دارو بی‌‌اثر است. ‌‌(6 اردیبهشت سال 86).
ـ دکتر محمدرضا شانه‌ساز، مدیرکل داروی وزارت بهداشت گفت: «‌‌وجود مافیای دارو در کشور را رد نمی‌کنم» ( 22 تیرماه 89).
ـ مافیای حاکم بر دارو بارها توانسته با تغییر در نحوه واردات دارو مانند واردات فقط توسط دولت، ‌‌به شرط حضور دلالان ایرانی، ‌‌خرید دارو فقط از عده‌ای افراد خاص و یا واردات از طریق فقط چند شرکت معدود و نور چشمی، ‌‌بخش قابل توجهی از سهم دارو را قبضه کند.
‌‌اختصاص 90 درصد مصوبه‌های کمیسیون صادرکننده مجوز واردات دارو به چهار شرکت «ج ـ ب»، ‌‌«ش ـ گ»، ‌‌«ب-د» و «ک ـ د» می‌تواند مؤید این موضوع باشد.
به نظر می‌رسد همین چند مورد، ‌‌وجود مافیا در عرصه دارویی کشور را می‌تواند با اثبات برساند. ‌‌بنابراین زمانی که یک دارو نایاب می‌شود و یا قیمت آن سر از فلک و ماورای فلک در می‌آورد بی‌‌هیچ تردید، ‌‌مافیای دارو را به یاد بیاورید.
‌‌یا هر وقت، ‌‌دارویی به صورت قاچاقی وارد کشور و توزیع شد حتماً بدانید دست مافیا در کار است. ‌‌برای این انجمن مخفی، ‌‌سلامت افراد جامعه و نیازهای دارویی و درمانی آنان مهم نیست بلکه برای آنان، ‌‌پول و سود بیشتر از هر چیزی ارزشمندتر است.
‌‌مافیای دارو برای پیشبرد سیاست‌ها و اهداف خود بدون شک نیاز به رابط‌های دولتی دارند.
آنها رابط‌های دولتی خود را از وزارتخانه‌هایی همچون بداشت و درمان، ‌‌بازرگانی، ‌‌اقتصاد و دارایی و وزارت کشور بر می‌گزینند.
‌‌قطعاً در این ماجرا، ‌‌رابط‌های دولتی هم ضمن بازی با سلامت افراد جامعه و زیر یوغ مافیا رفتن به نان و نوایی ـ اضافه کنید غیرمشروع ـ دست پیدا می‌کنند. ‌‌
آیا دولت تا کنون اقدامی برای کاهش نفوذ و اثرگذاری مافیای دارو انجام داده است؟ اگر پاسخ مثبت است از وزیر محترم بهداشت و درمان و یا شخص رئیس‌جمهوری انتظار می‌رود که برای اثبات اقدامات دولت در این مورد، ‌‌اسناد خود را ارائه دهند.
‌‌البته اگر مافیا بگذارد! و اما اگر پاسخ منفی است به نظر می‌رسد که حرفی برای گفتن نمی‌ماند. ‌
محمد‌صادق زمانی
 

نام:
ایمیل:
نظر: