صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۰۳ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۳:۳۳  ، 
شناسه خبر : ۱۴۹۴۲۸

بصیرت: ماجرای رسوایی اخلاقی بیل کلینتون رئیس جمهور اسبق آمریکا و رابطه نامشروع وی با مونیکا لوینسکی در اواخر دهه 1990 باعث بروز جنجال های رسانه ای گسترده در آمریکا و استیضاح کلینتون شد، درست درگیر و دار این جنجال، خبری در رسانه های جهان، این خبر را از رونق انداخت: حمله نظامی آمریکا به افغانستان و اشغال این کشور توسط آمریکا.
آمریکا نشان داده است که در عرصه تخریب رسانه ای به هیچ وجه رحم ندارد و از هر دستاویزی برای زیر سوال نرفتن و اثبات ابر قدرتی اش بهره می برد حتی اگر آن دستاویز جان انسان های بی گناه باشد.
طی ماه های اخیر دستگیری عبدالمالک ریگی تروریست شروری که امنیت را در استان سیستان و بلوچستان ایران به بازی گرفته بود از یک طرف و آزادی شهرام امیری از تله آدم ربایی آمریکایی ها توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران از طرف دیگر، ضربه سنگین و بزرگی به حیثیت آمریکا در رسانه های جهان وارد کرد و همین ضربه، بهانه را برای انتقام جویی آمریکا مهیا ساخت.
طی چند روز گذشته حادثه دلخراش تروریستی در مسجد جامع زاهدان و به خاک و خون کشیدن مردم در هنگام تلاوت دعا و همزمان با ایام اعیاد شعبانیه نشان داد سرنخ ماجرا از کجا آب می خورد.
شاید تنها دستاورد این حادثه تروریستی برای استکبار جهانی تحت الشعاع قراردادن رسوایی رسانه ایش در ماجرای بازگشت شهرام امیری و دستگیری ریگی باشد ولی این حادثه برای ملتی که باور و استراتژی اش شهادت است به هیچ وجه یک شکست نیست.
این روزها زیاد این جمله امام راحل(ره) مرور می شود: «بکشید ما را، ملت ما بیدارتر می شود»
حل تمامی ابهامات پرونده شهرام امیری در میان مردم، بیداری ملت ایران، نزدیکی بیشتر اقوام و طوایف مختلف فارسی و بلوچ، وحدت در مقابل دشمن بیرونی و... کمترین دستاوردهای حادثه تروریستی مسجد زاهدان است.
بازهم ملت ایران، برنده است، ملتی که شهادت برایش افتخار است.
سال گذشته در حادثه تروریستی ای که منجر به شهادت شهید شوشتری و بسیاری از روسای قبایل مختلف در استان سیستان و بلوچستان شد یکی از روسای طوایف بلوچ در مصاحبه با شبکه خبر سیما برای محکومیت این حادثه، سخنانی گفت که هرگز از یادم نخواهد رفت، ایشان با لهجه شیرین بلوچی گفت: «آدمی زاد بالاخره هلاک می شود پس چه بهتر که شهید شود قبل از هلاک شدن ما را از چه می ترسانند؟!»
وقتی هلاکت سهم همه ماست، شهادت برای ما البته یک موهبت و افتخار است. مردم سیستان و بلوچستان با صبر، ایمان و متانت خویش وفاداریشان را به نظام ثابت کرده اند. بنابراین نهادهای امنیتی و انتظامی باید تمام تلاش خویش را برای احقاق حق خون این شهدای بی گناه به کار گیرند.
آنچه مسلم است این است که برقراری امنیت در این استان در وهله اول برای مردم مرزنشین آن، که ارتزاق و معاششان از طریق مرز است حائز اهمیت و حیاتی و بنابراین چنین اقداماتی از نظر آنان محکوم و مطرود است.
یک روی تشییع باشکوه شهدای این حادثه در شهر زاهدان توسط مردم محکومیت این قبیل حوادث توسط اقشار و اقوام و گروه های مختلف مردم است و روی دیگر سکه مطالبه همگانی برای برخورد با این قبیل ناامنی ها در این استان است.
مطالبه ای که با توجه به حوادث پیش آمده کنونی به مطالبه ای ملی تبدیل شده است اگرچه آمریکا و استکبار جهانی را خوش نیاید و چون همیشه، برای پوشاندن ضعف های خویش و ابراز دشمنی با نظام و مردم در مسیر آن مانع تراشی کنند.
عاطفه صادقی دره بیدی
 

نام:
ایمیل:
نظر: