ما راهکار دیگرى که آمریکا چشم امید به آن دوخته بود وارد شدن از باب گفتگو در قبال ایران بود.ایالات متحده قصد داشت تا با بهره گیرى از دو فاکتور تحریم و تهدید بر سر میز مذاکره با ایران برنده باشد.پیش فرض هاى آمریکا در مورد مذاکرات آینده تهران - واشنگتن در باره عراق بر این امر استوار بود که تهران چاره اى جز به زیر آوردن سر تسامح در مقابل سران امریکایى براى برون رفت ازچالش هاى پیش رویش همچون تهدیدات نظامى و تحریم هاى شدید اقتصادى نداشته باشد، اما تمام پیش بینى هاى صورت گرفته در مورد مذاکرات آینده عراق سیاست هایى واهى بودند که حتى حداقلى ملاکهاى عقلانیت سیاسى را هم کسب نمى کردند.
سران نومحافظه کار کاخ سفید باید بدانند که حتى اگر ایران اسلامى در وضع پیش فرض هاى آمریکایى قرار داشت هرگز تن به مصالحه و مسامحه با آمریکا نمى داد.اگر سیاست تهران بر سازشکارى و نادیده گرفتن حقوق حقه خود مبتنى شده بود هرگز در این بازه زمانى دچار چنین موانعى در پیش روى خود نمى شد.اما باید دانست اکنون برنده اصلى بر سر میز مذاکره جمهورى اسلامى ایران است که تنها در راستا حفظ امنیت مردمان کشور دوست وبرادر خود،عراق مذاکره مى کند ومى کوشد تا سایه سنگین ارتش آمریکا را از سر عراق و منطقه کم کند.در نهایت مى توان گفت اکنون که علاوه بر موضوع پلوتونینم،موضوع سانتریفیوژهاى 1Pو2P نیز از طرف آژانس مختومه اعلام شده است و بحث فرآورى مواد هسته اى براى آژانس شفاف گردیده و تهدیدات وتحریمات آمریکا نیز کارساز نبوده است پرونده هسته اى ایران در حال ورقخوردن آخرین برگ هاى خود است.زیرا مهمترین مباحث در مدالیته بحث هاى مذکورند و مابقى امور جنبه تشریفاتى دارند و طبق اساسنامه مدالیته هر بحثى که مختومه اعلام مى شود براى همیشه به فراموشى سپرده مى شود وایران یک قدم به پایان بحث جامع نزدیک تر مى شود.در این اثنا نمى توان به سهولت از فعالیت هاى موثر دستگاه خارجه دولت نهم گذشت. انجام اقدامات دیپلماتیک در شرایط تهدید و پذیرش فشارهاى چندجانبه کار بسیار دشوارى است.سیاست “دوشاخه“اى ایران به حتم یکى از دلایل اصلى پیروزى ملت در این برهه حساس است.تلاش هاى دکتر لاریجانى در قبل و دکتر جلیلى در حال حاضر همه مبتنى بر سیاستهاى تثبیت شده نظام اسلامى و در راستاى حفظ منافع ملى بوده و قابل ستایش اند.در ضمن باید گفت شکستن جو انزواى ایران در جهان و کشاندن سران قدرت هاى منطقه اى و فرا منطقه اى به ایران جهت توجیه آنها درمورد پرونده هسته اى ایران امر خطیرى بود که در دستگاه سیاست خارج ما فرو گذار نشد.لکن پیروزى ها در حالى استمرار خواهند داشت که واقعیت انگارى و توجه به آنچه در پیرامون است در حاشیه امر قرار نگیرد و حرکت گسترده دستگاه خارجه ما به انفعال و در خود فرو رفتن نباشد.حرکتى که اکنون در نظام جمهورى اسلامى نهادینه شده است باید با شدت و حدت بیشترى ادامه پیدا کند تا ایران اسلامى به حقوق حقه خود برسد.