امشب، لیلهالقرب اهل ولاست و فردا نوید احیاى عاشقان را از زبان صباى صفا مىتوان شنید؛ “لبیک اللهم لک لبیک”.فردا نشاط بهاران غفران و رونق باغ استجابت بر بسیط خاک مىگسترد. فردا آبشار بشارت ملکوت مىریزد و نور نوید بر دل مشتاقان مىتراود. عید سعید اضحی، اقیانوسى است که امواج عبودیت از آن مىخیزد و گوهر اسرار عرش را در ژرفاى خود نهفته است. السلام علیک یا ابا اسماعیل، یا خلیلالله!ایثار تو آذین آسمان، تسلیم تو اسوه اسلامیان، بتستیزىات شهره تاریخ و مهجرت قلب جغرافیاى عشق و قبله عطشناکان است. درود ایمانیان و ثناى موحدان نثار قدومت باد که رایت هدایت از عزم و حزم تو به اهتزاز آمد. سلام خدا بر حج عظیم ابراهیمى وتحیت ملائک بر زائرین خانه یار.امروز لایقان لقا و زائرین حریم دوست در تمامت هستى “وقوف” مىکنند و اندیشه را به ضیافت معرفت مىبرند و در عرصه “عرفات”به توسل و غفران دل بستهاند. “عرفات” آئینه حشر است و آیات قیامت را در آن مىتوان به نظاره نشست. “مشعر”خاستگاه شعور است و “منا” مذبح منیت.از بسیط شعور، سنگریزههاى “برائت” مىگزینیم و بتهاى درون و برون را “رمی” مىکنیم.برائت، نزول خشم عاشقان بر تارک شرک و نایکتاپرستى است. امروز در “عرفات” تنها بر زمینند و جانها در معراج عنایت حق.“وقوف” وقفهاى در روزمرگىهاى زندگى و وقف اندیشه و دل به واقف اسرار آفرینش است. سپیدى “احرام”، سپیده اهل سلوک است و جامه جمع محرمان اهل نیاز.اى داناى دانشها و نهانها!اى غایت آمال عارفان و زائران!اى امید توحیدیان و فائزان!عاکفین “عرفات” و مقیمان “مشعر”و مهاجرین در “منا” از غیر تو گسسته و براى لحظههاى وصال به سوى صحراى نیاز با پاى “هروله” آمدهاند. از سمت “صفا” آمده و “سعی” بر وفاى عهد دارند. “لبیک”شان “قالوبلی” و “شهدنا”ى پگاه ازل است. نگاهی، عنایتی...! اى غافر ذنوب و خطایا!امروز “عرفات”، سجاده جماعت پروانگان صمیمى و رویشگاه شکوفههاى ارادت است. سلام سلوکیان بر حماسه عرفه.سلام ساکنان سماوات و زمین بر جبل “رحمت”که مهبط آدم و ماواى ابراهیم و قدمگاه محمد، خاتم رسولان(ص) است و مباهات تمامت هستی.و فردا اضحی؛روشنترین روز عطاست.همآوا با نیایشگران، دلها را به ملکوت هدیه مىدهیم و خنجر عشق بر جانها مىساییم و به ابراهیم(ع) اقتدا مىکنیم و مهیاى عاشورا مىشویم.و سلام بر “ذبح عظیم”.“ستجدنى انشاءالله من الصابرین”.