بسم الله الرحمن الرحیم تحویل اولین محموله سوخت نیروگاه اتمی بوشهر توسط روسیه رویداد مهمی است که از یکطرف در روابط روسیه و جمهوری اسلامی ایران اثرگذار است و از طرف دیگر معادلات مربوط به موضوع هسته ای ایران را تحت تاثیر قرار میدهد. دولتمردان روسی از اوائل پائیز امسال قول قطعی داده بودند که تحویل سوخت را به زودی آغاز و ظرف دو ماه بعد از آغاز کار تحویل سوخت را تکمیل نمایند. ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه نیز در سفر به تهران بر قولی که داده شده بود تاکید کرد و انجام آنرا قطعی دانست . این وعده در آخرین هفته آذرماه عملی شد و قرار است با تحویل بقیه محموله های سوخت تا دو ماه دیگر سوخت نیروگاه اتمی بوشهر تکمیل شود. این اقدام روسیه درعین حال که قابل تحسین است اما بهرحال عمل به بخشی از تعهدی است که روس ها در چارچوب قرارداد تکمیل نیروگاه اتمی بوشهرو راه اندازی آن در قبال جمهوری اسلامی ایران دارند. اصل تاسیس نیروگاه اتمی یک اقدام عادی است که بسیاری از کشورها آنرا انجام داده اند و حق طبیعی همه ملت هاست . نیروگاه اتمی بوشهر نیز قبل از پیروزی انقلاب طراحی و اجرای آن آغاز شده بود ولی غربی ها برخلاف تعهدی که داشتند اجرای آنرا متوقف کردند و بعدها روسیه تکمیل آنرا برعهده گرفت که اکنون در مراحل پایانی خود قرار دارد. بنابر این موضوع نیروگاه اتمی بوشهر هیچ ارتباطی با مسائل فناوری هسته ای که مورد بحث جمهوری اسلامی ایران با آژانس انرژی اتمی و کشورهای 1 +5 می باشد ندارد . به همین دلیل تحولاتی که در زمینه این نیروگاه پیش می آید نباید بهیچوجه با موضوع فناوری هسته ای مرتبط دانسته شود. نکته قابل تاملی که همینجا مطرح می شود اینست که بوش کوچک رئیس جمهور آمریکا بلافاصله بعد از تحویل اولین محموله سوخت نیروگاه اتمی بوشهر ادعا کرد این اقدام به منزله بی نیازی ایران به غنی سازی اورانیوم است و با تحویل سوخت اتمی توسط روسیه به ایران اکنون زمان توقف غنی سازی توسط ایران فرا رسیده و ایرانی ها باید به مفاد قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل که خواستار تعلیق غنی سازی توسط ایران شده عمل نمایند! به این خواسته انحرافی اکنون توسط رسانه های غربی دامن زده می شود تا به افکار عمومی چنین وانمود کنند که اصولا روسیه با این هدف اقدام به تحویل سوخت اتمی مورد نیاز نیروگاه اتمی بوشهر به ایران کرده که ایران تعلیق را بپذیرد و دست از غنی سازی اورانیوم و برخورداری از چرخه سوخت بردارد. واقعیت اینست که این ادعا بهیچوجه پذیرفتنی نیست زیرا همانطور که توضیح داده ایم اصولا هیچ رابطه ای میان موضوع فناوری هسته ای ایران با اصل نیروگاه اتمی بوشهر و تحویل سوخت به این نیروگاه وجود ندارد. فناوری هسته ای اقدامی است که جمهوری اسلامی ایران آنرا زیر نظر آژانس بین المللی انرژی اتمی و در چارچوب معاهده منع تولید و گسترش سلاح های اتمی انجام میدهد و هر کشوری از جمله ایران با قطع نظر از برخورداری از فناوری هسته ای یا عدم برخورداری از آن حق دارد نیروگاه اتمی داشته باشد. روسیه نیز طبق قراردادی که هیچ ربطی به موضوع فعالیت های هسته ای ایران ندارد تعهد کرده است نیروگاه اتمی بوشهر را تکمیل و راه اندازی نماید که تحویل سوخت نیز بخشی از این تعهد است . این سخن که با دریافت سوخت هسته ای دیگر ایران به غنی سازی نیازی ندارد نیز بی مبنا و خلاف واقعیت های موجود در جهان امروز است . خود همان کشورهائی که مسئولان آنها این سخن را بر زبان می آورند از جمله آمریکا علاوه بر داشتن نیروگاه اتمی و چرخه سوخت و اینکه هر روز با اشتهائی بیش از گذشته به تکثیر آن می پردازند حتی از سلاح اتمی نیز برخوردارند و بر خلاف معاهده منع تولید و گسترش سلاح های اتمی که همه کشورهای صاحب سلاح های اتمی را مکلف به نابود ساختن آنها می کند همچنان به تولید نسل های جدید سلاح های اتمی مشغولند و در عین حال به دیگران از جمله به ایران می گویند حتی از فناوری صلح آمیز هسته ای هم باید محروم باشید! جالب است که این سخن بی پایه را رئیس جمهور آمریکا درحالی میگوید که 16 سازمان اطلاعاتی کشورش با صراحت اعتراف کرده اند برنامه های اتمی ایران کاملا صلح آمیز است و هیچ انحرافی به سوی فعالیت های نظامی ندارد. روشن است که رئیس جمهور آمریکا و دولتمردان بعضی کشورهای اروپائی و رسانه های همنوا با آنها در این بازی جدید بی جهت خود را خسته می کنند و باید بدانند که مردم و دولتمردان ایرانی همانگونه که اعلام کرده اند به این قبیل مطالب واهی کمترین اعتنائی نخواهند کرد و به راه خود که راهی کاملا قانونی و در چارچوب مقررات بین المللی است ادامه خواهند داد.