یدالله جوانی تحلیل و تبیین دقیق و درست موقعیت و روند تحولات انقلاب اسلامی در سطوح ملی، منطقه ای و بین المللی نشان می دهد، این انقلاب با پویایی روزافزون و براساس اصول و مبانی اولیه در مسیر تحقق اهداف و نزدیک شدن به آرمان های خود، حرکت پرشتاب و رو به جلو دارد. در کنار این واقعیت انکارناپذیر از موقعیت انقلاب اسلامی و نظام مقدس دینی برخاسته از آن، برخی از جریان ها، احزاب، گروه ها و اشخاص سیاسی، با تحلیل های غلط و نادرست، تصور می کنند انقلاب اسلامی به یک موجود کهنه تبدیل شده و به پایان خط رسیده است. چرایی رسیدن برخی به این نوع تحلیل ها را رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با جوانان برومند شرکت کننده در طرح هجرت بسیج سازندگی، تبیین و تشریح نمودند. معظم له در همین راستا می فرمایند: «عده ای خیال کردند انقلاب کهنه شده و کهنه شدنی است، اعلام کردند انقلاب تمام شده خودشان تمام شده بودند، خودشان ذخیره شان ته کشیده بود، قادر به ادامه راه نبودند، دنیا را، جامعه را، انقلاب را به خودشان قیاس کردند، اشتباه کردند.» این فرمایشات نشان می دهد که روی سخن رهبر فرزانه انقلاب اسلامی با کسانی است که سابقه در انقلاب داشته و بخشی از عمر خویش را در مسیر انقلاب و تحقق اهداف آن صرف کرده اند، لکن اکنون از این مسیر خارج شده و به دلیل ناتوانی و از دست دادن انگیزه ها و اعتقادات پیشین دیگر قادر به ادامه حرکت در مسیر انقلاب نیستند. این افراد چون نمی توانند منحرف شدن خود از مسیر و جاده انقلاب اسلامی را اعلام کنند، براساس نوعی تکبر، غرور و خودخواهی، انحراف انقلاب و یا به پایان خط رسیدن آن را اعلام می کنند. هر انقلابی و هر نهضت و حرکت اصلاحی در مسیر تکاملی خود با چنین ریزش هایی مواجه می شود. این یک امر بدیهی و طبیعی است. به هر حال ظرفیت افراد برای پیمودن مسیر پر فراز و فرود یک انقلاب تا تحقق کامل اهداف و رسیدن به آرمان های والای آن متفاوت است. چه کسانی می توانند در مسیر مبارزه با آمریکا و حمایت از محرومان و مستضعفان تا آخر عمر حرکت کنند؟ چه کسانی می توانند تا آخر عمر برای پیاده سازی اسلام و احکام نورانی آن تلاش کنند؟ چه کسانی آمادگی دارند تا آخر عمر برای تحقق عدالت اسلامی و مبارزه با تبعیض و بی عدالتی در صحنه باشند؟ بسیار بدیهی است که ظرفیت و توانایی افراد با توجه به اعتقادات، باورها و انگیزه ها برای حرکت در این مسیرها متفاوت است. عده ای در وسط راه کم آورده و از حرکت باز می مانند و چه بسا به دلایلی در شرایطی قرار گیرند که خود مانع انقلاب شوند و برای انقلاب و انقلابیون مزاحمت ایجاد کنند. این قبیل افراد هستند که قابلیت و توانایی فتنه انگیزی دارند و این قابلیت فتنه انگیزی آنان به سابقه و پیشینه انقلابی آنان برمی گردد. هر انقلابی دو نوع دشمن، مخالف و معارض دارد. یک گروه دشمنان و مخالفان اولیه هستند. این گروه از همان اول با اصول، مبانی، آرمان ها و اهداف انقلاب مخالفند. گروه دوم، کسانی هستند که از اول نه تنها با انقلاب و اصول و مبانی آن مخالف نبوده، بلکه خود انقلابی نیز بوده اند و لکن با گذر زمان هر یک به دلایلی از مسیر انقلاب خارج شده و به دشمن، مخالف و معارض انقلاب تبدیل شده اند. این گروه دوم کسانی هستند که دچار استحاله و تغییر باورها و انگیزه ها شدند. خود منحرف شده و برای حفظ موقعیت و منافع خود تلاش می کنند انقلاب را نیز به انحراف بکشانند. تجارب تاریخی نشان می دهد که خطر این گروه دوم برای انقلاب ها به مراتب بیشتر از خطر گروه اول است. مقام معظم رهبری این واقعیت تلخ برای هر انقلابی را این گونه تبیین می فرمایند: «آن کسانی که از راه انقلاب و مسیر انقلاب باز می مانند لزوماً کسانی نیستند که از اول کمر دشمنی با انقلاب بسته اند. وقتی که انگیزه های مادی بر آنان غلبه کرد، در راه می مانند. وقتی هدف های کوچک و حقیر شخصی، رسیدن به مال و منال، رسیدن به تجملات، رسیدن به ریاست، رسیدن به قدرت برای انسان شد هدف، هدف اصلی از یاد می رود.» اگر فتنه سال 88 به خوبی واکاوی گردد و عوامل فتنه گر به خوبی شناسایی گردند و پشت صحنه ها آشکار شود، آنگاه این حقیقت خود را نشان می دهد که هر یک از افراد فتنه گر با آن سوابق طولانی انقلابی گری، به چه دلیل و یا دلایلی دچار انحراف شده و از حرکت در مسیر انقلاب بازماندند.