بصیرت: مدتی است ادبیات جنگ طلبانه رسانه های غربی علیه ایران کاهش یافته و در محافل سیاسی و رسانه ای غرب بیشتر بر واژه تحریم تأکید می شود. خصوصاً بعد از تصویب قطعنامه 1929 در خرداد ماه گذشته این وضعیت روند افزایشی به خود گرفته است. آمریکا و متحدان اروپایی این کشور از جمله انگلیس و فرانسه طی چند سال اخیر تلاش بسیاری کردند تا با نفوذ در سازمان ملل و شورای امنیت و اعمال فشار بر روی کشورهای طرف قراردادهای اقتصادی و تجاری با ایران، حلقه های تحریم را تنگ تر کرده تا از این رهگذر به تهدیدات سیاسی و فشار روانی علیه جمهوری اسلامی دست یابند. نتیجه همه این تلاشها در آخرین برآورد رسمی کمیته تحریم ایران در سازمان ملل که مسئول سنجش میزان پایبندی کشورها به موارد تحریمی است، آورده شده. طبق این گزارش در بین کشورهای جهان تنها 36 درصد به حلقه تحریم علیه ایران پیوسته اند.
دشمنان انقلاب و ایادی داخلی آنان برای شکست حکومت دینی و نظام اسلامی بعد از آنکه یقین کردند از جبهه حمله نظامی طرفی نخواهند بست، به بهانه پرونده هسته ای ایران، چشم به «پروژه تحریم» بستند. آخرین حلقه های این سیاست، تصویب قطعنامه چهارم تحریم، تصویب تحریمهای جدید در اتحادیه اروپا و کنگره آمریکا بود. دشمن تلاش کرد تا با همه قوایش پای در این جبهه بگذارد و در زعم خود با تدارک حمله ای فراگیر تیر خلاص را شلیک کند، غافل از آنکه خشاب این اسلحه ، چند تیر مشقی بیشتر ندارد!
این سیاست شکست خورده در دوران بوش - رئیس جمهور سابق آمریکا- نیز مورد آزمایش قرار گرفته بود، اما نتیجه ای در برنداشت. در طول 30 سال انقلاب، دشمن بارها و بارها تلاش کرد تا با تنگ تر کردن حلقه های تحریم اقتصادی و نظامی، نظام اسلامی ما را به چالش بکشد، اما هر بار جواب عکس داد و تلاش مضاعف متخصصان و دانشمندان جوان ایرانی، اقتصاد و صنعت ما را شکوفاتر ساخت.
ایران بدون اعتنا به تحریم ها و سیاست های انقباضی که از سوی دشمنان طراحی و اعمال می شود، پرصلابت و با قدرت در مسیر توسعه و پیشرفت قدم برمی دارد. رهبر معظم انقلاب نیز در جمع نخبگان کشور نوید دادند که ایران قبل از سال 1404 به رتبه اول علمی منطقه دست خواهد یافت.
تلاش برای برداشتن فاصله بین پیشرفت های علمی کشور با کشورهای توسعه یافته، موضوعی است که رهبری انقلاب همواره به آن تأکید داشته اند. جوانان ایران اسلامی نیز ثابت کرده اند که با اراده ، تلاش و خودباوری می توان انحصارهای علمی و فناوری را در هم شکست و در این مسیر به موفقیت های چشمگیری دست یافته اند.
در دنیای امروز، دانش و فناوری، اصلی ترین زیرساخت قدرت به حساب می آیند. براساس تأکیدات رهبر معظم انقلاب، تولید علم و فناوریهای راهبردی مانند هوا فضا، سلولهای بنیادی، انرژی های جدید، طب ایرانی و فناوری نانو در دستور مراکز علمی، صنعتی و پژوهشی قرار گرفته و خیز لازم برای کسب مقام اول علمی منطقه در 1404 برداشته شده است. در این میان حتی تحریم های علمی ایران نیز تأثیری در پیشرفت های چشمگیر دانشمندان ما نداشته است.
امروز در جهانی به سر می بریم که انحصار علم و قدرت و فناوری فقط در اختیار چند کشور خاص نیست. کشورهایی که ما را تحریم کرده اند در واقع خودشان را از فرصت و ظرفیت های بزرگ ارتباط با ایران محروم کرده اند. هم اکنون کشورمان در زمینه تولید علم و فناوری نانو در منطقه رتبه اول و در دنیا جایگاه پانزدهم را دارد. رتبه و جایگاه علمی ایران نیز بطور روزافزون در حال ترقی است.
اما در کنار این دستاوردها، دستیابی به فناوری هسته ای یکی از برجسته ترین پیشرفتهای علمی ایران در سالهای اخیر بوده و ایران را به قدرتمندترین کشور منطقه تبدیل کرده است. دانشمندان جوان ایرانی در روزهایی به این اقتدار دست یافتند که در شرایط تحریم های اقتصادی، سیاسی و علمی به سر می بردیم. جمهوری اسلامی نشان داد که هیچ مانعی نمی تواند ایران اسلامی را از ادامه مسیر باز دارد. وسعت کاربرد این دانش در صنعت، کشاورزی، پزشکی، محیط زیست و تولید انرژی به گونه ای است که دستیابی به اهداف بلند اقتصادی و پیشرفت کشور بدون آن امکان پذیر نیست.
البته نباید از یاد برد که دیگر کشورها نیز هدفهای بلندپروازانه ای برای خودشان دارند.
این کشورها حتی با مشکلات کمتری نسبت به کشورمان مواجه بوده اند. جنگ بر آنها تحمیل نشده، منابعشان محصور و توقیف نشده و کسی دنبال تحریم های پیاپی آنان نبوده است. اما یک عنصر بین جوانان و دانشمندان ما وجود دارد که کشور ما را در شرایط آرمانی تر و استثنایی قرار می دهد و آن «انگیزه الهی» است. به فرموده رهبر معظم انقلاب؛ برخی از کشورها پیشرفت علمی را برای توسعه ستمگری، ایجاد شکاف طبقاتی و بی توجهی به حقوق اساسی ملت ها می خواهند اما «ما علم را برای دستیابی به اقتدار حقیقی و برافراشتن پرچم عدالت و انسانیت در جهان دنبال می کنیم تا بتوانیم ضمن حمایت از مظلوم، در مقابل ظلم و جور ستمگران و سلطه جویان ایستادگی کنیم.»
روز گذشته وزیر نفت در یک کنفرانس مطبوعاتی از اظهار تمایل پنهانی برخی از شرکت های اروپایی برای سرمایه گذاری و مشارکت در صنعت نفت و گاز کشور خبر داد. روند بازگشت و یا ادامه همکاری شرکت های تجاری با ایران، علیرغم فشار آمریکا صورت گرفته و به اصطلاح با بهره گیری از همه روش های ممکن در صدد دور زدن تحریم های غرب علیه ایران، برآمده اند. چندی پیش نیز 3 شرکت بزرگ نفتی اروپایی شامل توتال، استات اویل و انی اعلام کردند که به قراردادهای جاری خود در حوزه انرژی با ایران پایبند خواهند بود. هفته پیش هم روزنامه گاردین چاپ لندن گزارش کرد که شرکت نفتی رویال داچ شل (انگلیسی- هلندی) در تابستان سال جاری میلادی با وجود حلقه تحریم، خرید نفت از ایران را افزایش داده است. این روزنامه به اسنادی که در اختیار دارد، اشاره کرده و می نویسد؛ طی دو ماه قبل از تصویب دور چهارم تحریم ها از سوی سازمان ملل، کمپانی شل حداقل 778 میلیون دلار صرف خرید نفت خام از ایران کرد ولی طی دو ماه پس از اعمال تحریم ها این رقم به یک میلیارد و 380 میلیون دلار رسید.
موسسه آمریکایی «فارین پالیسی این فوکس» طی گزارشی اعتراف می کند: «تحریم های جدید در حدی نیستند که ایران را دچار مشکل کنند. ظاهرا این تحریم ها کارایی ندارند. این در حالی است که ایالات متحده آمریکا تصور می کند که سردمدار این نوع تحریم ها علیه ایران است ولی در واقع باعث شده تا خشم ایرانیان نسبت به آمریکا از یک سو و از سوی دیگر مقاومت آنان در برابر تهدیدات بیرونی افزایش یابد. در حالی دولت اوباما مدعی اجرای تحریم های هوشمندانه علیه ایران می باشد که در واقع این نوع فشارها علیه این کشور به یقین بی تاثیر است.»
آمریکا و هم پیمانان اروپایی آن به زعم خود طناب تحریم را دور گلوی ایران فشار می دهند، اما اگر قدری هوشمندانه به ماجرای تحریم نگاه کنند، می بینند که ایران به مدد تجربه 30 ساله و همت و غیرت مردم مسلمان و انقلابی خود، نه تنها از کمند این طناب جسته، بلکه صحنه را به نفع خود نیز تغییر داده است.
حمید امیدی