دولت، پلیس و رسانه مثلث سرکوب مردم

ریشه‌های بحران انگلیس
الف) بحران اقتصادی
دولت «براون» نخست وزیر سابق انگلیس در حالی سقوط کرد که بحران اقتصادی و ناتوانی دولت در مقابله با آن دلیل اصلی این سقوط را تشکیل می داد. دولت ائتلافی احزاب محافظه کار و لیبرال دموکرات به نخست وزیری «دیوید کامرون» در حالی شکل گرفت که وی ادعای حل بحران اقتصادی را سر می داد. پس از گذشت هشت ماه نه تنها وی نتوانست با اجرای طرح ریاضت اقتصادی، وعده های خویش را اجرایی سازد بلکه هر روز بر مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم انگلیس افزوده شد. وی در شرایطی، طرح های متعددی را در پیش گرفت که محور اصلی آنها را کاهش بودجه عمرانی و اجتماعی تشکیل می داد. جالب توجه آنکه، وی همچنان بودجه نظامی و جنگ طلبی در افغانستان را حفظ کرده و حاضر به پایان دادن به سیاست های توسعه طلبانه نشده است. تشدید بحران اقتصادی، افزایش فقر و بی کاری، سراسر انگلیس را به چالش کشاند که نتیجه نهایی آن، طیف گسترده اعتراض های مردمی به سیاست های دولت بود.
البته دولتمردان انگلیس با افزایش اختیارات پلیس و دستگاههای اطلاعاتی و بعضاً با ادعای مبارزه با تروریسم و برقراری امنیت، سرکوب و بازداشت گسترده مردم را اجرا کردند، چنانکه در اعتراض های دانشجویی دهها نفر بازداشت و زخمی شدند.
ب) عقب‌ماندگی انگلیس محصول توهمات دوران استعمار
جهان در حالی با عبور از سیاست های برجای مانده از نظام سلطه در مسیر تکامل و پیشرفت حرکت می کند که سیاستمداران انگلیس همچنان در توهم سیاست های گذشته قرار دارند. سیاست های استعمارگرایانه و مداخله جویانه در عرصه سیاست خارجی موجب غفلت دولتمردان لندن از فضای داخلی کشورشان شده است. در حالی که جامعه جهانی در حال حرکت به سوی پیشرفت است، ادامه سیاست های استعمارگرایانه دولتمردان انگلیس، باعث عقب ماندگی اقتصادی، علمی و ... انگلیس شد که همین مسئله فضایی از بی ثباتی و بی اعتمادی مردم به دولتمردانشان را به وجود آورد.
نمود اولیه این مسئله را در اعتراض های مردمی به جنگ طلبی در عراق و افغانستان و سپس نحوه مشارکت مردم در انتخابات پارلمانی (اردیبهشت 98 ) می توان مشاهده کرد. مردم انگلیس با انتقاد از شیوه رأی گیری و عدم آزادی سیاسی و اجتماعی در کشورشان ضمن مشارکت اندک در انتخابات، به قوانین انتخاباتی نخ نما شده کشورشان اعتراض کردند.
دور جدید اعتراض های مردمی به سیاست های سوخته کشورشان را در اعتصاب های سراسری از جمله اعتراض گسترده دانشجویان به سیاست های اقتصادی و آموزشی کشورشان می توان مشاهده کرد که با سرکوب شدید پلیس همراه شد.
ج) نارضایتی مردمی از سرسپردگی به آمریکا
دولت برآمده از حزب کارگر به نخست وزیری «بلر» و سپس «براون» با بیش از یک دهه فعالیت و سپس دولت ائتلافی محافظه کار و لیبرال دموکرات به نخست وزیری «کامرون» در حالی به خوش خدمتی به آمریکا و صهیونیست ها پرداخته اند که نه تنها با بازتاب های منفی بین المللی مواجه شده اند، بلکه مردم انگلیس را به مرحله ای رساند که احساس کردند کشورشان را از شعارهای استقلال طلبانه و نیز ادعای حمایت از حقوق بشر که زمانی به حضور فعال انگلیس در عرصه جهانی منجر شده بود، دور ساخته اند.
به ویژه اینکه، جنگ افغانستان و عراق به کلی وجهه جهانی انگلیس را تخریب کرد. همچنین گرایش دولتمردان انگلیس به حمایت از صهیونیست ها که حتی تا تغییر قانون مجازات مجرمان برای جلوگیری از محاکمه سران رژیم صهیونیستی پیش رفت، حقارت جهانی برای انگلیس را به همراه داشت.
هزینه های مالی و معنوی تحمیل شده به مردم انگلیس برای همسویی با آمریکا و صهیونیست ها در عرصه اتحادیه اروپا و جهان در کنار تأثیرات منفی این همسویی بر زندگی شخصی افراد به دلیل افزایش مداخله دولت در امور شخصی شهروندان به عنوان نمادی از همکاری با آمریکا، فضای امنیتی مصنوعی ایجاد شده برای توجیه جنگ طلبی دولتمردان لندن، کاهش رفاه عمومی به دلیل هزینه شدن بودجه های عمرانی و اجتماعی در جنگ، حاکم شدن سیاست های نژاد پرستانه بر کشور و... خشم و انزجار گسترده مردم انگلیس از دولتمردانشان را به همراه داشت. آنها تأکید دارند که عدم استقلال دولتمردانشان در برابر آمریکا و صهیونیست ها دلیل اصلی بحران های داخلی کشورشان است، به ویژه اینکه این همسویی، خشم جهانی از انگلیس را به عنوان شریک جنایتکاران جهانی در پی داشته است.
د) وضعیت اسفناک حقوق بشر
دولتمردان انگلیس در حالی با ادعای حمایت از بشریت در امور داخلی سایر کشورها دخالت کرده و حتی جنگ طلبی های خود را توجیه می کنند که داخل این کشور سراسر نقض گسترده حقوق بشر است.
طرح های گسترده دولت برای نظارت بر زندگی شخصی شهروندان که حتی دامنه آن به حریم ایمیلها و سایت های شخصی افراد گسترش یافته، کنترل زندگی افراد با میلیون ها دوربین مخفی که فقط چهار میلیون آن در لندن است، تبعیض گسترده نژادی علیه مسلمانان و اقلیت های نژادی چنانکه آمار بیکاران و فقرا در میان آنها دهها برابر بیشتر از سفیدپوستان است، تشدید فضای امنیتی در خطوط حمل و نقل زمینی و هوایی، بازداشت گسترده و خارج از چارچوب قانون شهروندان که در سال گذشته به بیش از 100 هزار مورد بالغ شده است، نابسامانی و ناامنی گسترده اجتماعی، افشای جنایات نظامیان و دولتمردان انگلیس در عراق و انگلیس و حتی مشارکت آنها در شکنجه زندانیان گوانتانامو و زندانیان خارج از انگلیس و صدها مورد اقدام ضد حقوق بشری دیگر، خشم مردم را به همراه داشته است. به ویژه اینکه آنها می بینند دولتمردانشان به بهانه حقوق بشر در امور داخلی دیگر کشورها دخالت کرده و حتی جنگ به راه می اندازند، اما در داخل کشورشان با عناوین مختلف، ساده ترین و ابتدایی ترین حقوق شهروندی را نقض می کنند. آنها تأکید دارند که کشورشان به زندانی بزرگ تبدیل شده که صرفاً به دلیل سانسورهای خبری و دروغ پردازی رسانه ای حقایق آن از دید جهانی پنهان مانده است والا دولتمردان این کشور باید به عنوان یکی از عاملان نقض حقوق بشر، در دادگاه بین المللی محاکمه شوند.
پیامدهای اعتراض‌ها
هر چند که دولتمردان انگلیس با سرکوب گسترده اعتراض های مردمی برآنند تا مانع از ادامه آن و بر ملا شدن چهره واقعی حاکم بر انگلیس شوند، اما اعتراض های مردمی، به ویژه در یک ماه اخیر سرکوب وحشیانه دانشجویان، پیامدهای سنگینی برای لندن به همراه خواهد داشت از جمله :
1) تزلزل دولت کامرون
به رغم آنکه اعتراض های مردمی بیشتر برای امور اقتصادی عنوان شده اما بخش عمده این اعتراض ها به سیاست داخلی و جهانی دولتمردان لندن است. در مقطع کنونی نیز محور اعتراض ها دانشجویی می باشد، اما به دلیل بحران اقتصادی و خشم مردم از سیاست های دولت، مسلماً این اعتراض ها در آینده در قالب اتحادیه های کارگری و آموزشی ادامه خواهد داشت، چنانکه نظامیان نیز به این جمع پیوسته اند. این روند، تزلزل شدید جایگاه دولت کامرون را به همراه دارد که می تواند به سقوط دولت ائتلافی وی منجر شود. ورود حزب کارگر برای استفاده از این شرایط برای مقابله با محافظه کاران می تواند به تشدید بحران سیاسی در انگلیس دامن بزند.
2)رسوایی حقوق بشر
نکته بسیار مهم در اعتراض های اخیر انگلیس، رسوایی سنگین این کشور در زمینه حقوق بشر است. سران لندن همواره خود را مهد دموکراسی و مردم سالاری معرفی و حتی سفرای این کشور در سایر کشورها به این بهانه بر خلاف عرف دیپلماتیک، صراحتاً با دخالت در امور داخلی سایر کشورها، به انتشار مقالات و اتخاذ مواضع به ظاهر بشر دوستانه می پردازند. ادعای به اصطلاح بشری لندن در حالی مطرح شده که سرکوب خواسته های مردمی، به ویژه سرکوب و ضرب و شتم دانشجویان که جرم آنها صرفاً اعتراض به افزایش شهریه های تحصیل بوده، پرده از واهی بودن این ادعاها بر می دارد. به رغم اعتراض آرام دانشجویان و مردم، کامرون نخست وزیر انگلیس در کنار سایر مقامات کابینه وی، صراحتاً خواستار خشونت گسترده پلیس برای سرکوب خواسته های مردمی شد ه اند. پلیس و نیروهای امنیتی نیز به جست وجوی خانه به خانه برای بازداشت دانشجویان معترض به افزایش شهریه ها مبادرت ورزیده اند.
نکته جالب توجه، عملکرد رسانه های انگلیسی از جمله بی بی سی است که هزینه های خود را از مالیات های مردم دریافت می کنند و با ادعای رسالت خبرنگاری و آزادی بیان، به آشوب و فتنه انگیزی در سایر کشورها می پردازند، اما در برابر سرکوب مردم کشورشان (انگلیس) راه سکوت در پیش گرفته و چنان وانمود می کنند که از یک سو هیچ اتفاق ضد بشری در کشورشان روی نداده و از سوی دیگر به توجیه سرکوب گسترده مردم می پردازند.
بسیاری از ناظران سیاسی تأکید دارند، در حوادث اخیر انگلیس، مثلث دولت، پلیس و رسانه ها، عملیات سرکوب خواسته های مردمی و در اصل خرد کردن استخوان های دموکراسی در کشور مدعی دموکراسی را اجرا کرده اند. این رسوایی بار دیگر واهی بودن ادعای سران لندن و رسانه های آنها در زمینه حمایت از حقوق بشر را به همراه داشت که مسلماً تنزل جایگاه جهانی این کشور را در پی دارد. اکنون جهانیان، انگلیس را نه به عنوان مهد دموکراسی، بلکه سردمدار ناقضان و سرکوب کنندگان حقوق مردمی می دانند که نه تنها نباید از آن پیروی کرد، بلکه این سران را باید به عنوان جنایتکار ضد بشری، در مجامع جهانی محاکمه کرد.
3) رسوایی غرب
رسوا شدن کشورهای غربی و مدعیان حمایت از حقوق بشر در غرب و آمریکا از دیگر پیامدهای تحولات اخیر انگلیس است. آنها با سکوت خود عملاً به حمایت از سرکوب خواسته های مردمی پرداختند در حالی که همین کشورها و نهادهای به ظاهر بشردوست، برای کوچکترین مسئله در امور سایر کشورها دخالت کرده و برای آنها پروند ه های بین المللی تشکیل می دهند. این سکوت را باید به سکوت آنها در برابر جنایات اشغالگران عراق و افغانستان و نیز جنایات و تجاوزات صهیونیست ها در فلسطین و منطقه در کنار جنجال سازی آنها در قبال پرونده ترور «حریری» نخست وزیر اسبق لبنان و... افزود که بیانگر نگاه ابزاری آنها به مسئله حقوق بشر برای رسیدن به مقاصدشان است.
4) افشای بحران گسترده در اروپا
هر چند که کشورهای اروپایی با بسته های اقتصادی از جمله طرح ریاضت اقتصادی و در آخرین نشست سران اروپا (62 آذر) طرح ایجاد صندوق دائمی نجات اروپا را تدوین کردند، اما بحران های جاری در کشورهایی مانند انگلیس، یونان، ایرلند، فرانسه و... نشانگر ناکارآمدی و شکست این طرح ها است. نکته مهم آنکه جنبش دانشجویی مخالف سیاست های دولت انگلیس در حال گسترش به سایر کشورهای اروپا از جمله هلند، ایتالیا، یونان و فرانسه است که شرایطی ناگوار برای اروپای از هم فروپاشیده به همراه دارد.
5) رسوایی دیگر آمریکا
هر چند که سران آمریکا ادعا می کنند که کشورها در کنار واشنگتن می توانند بر مشکلات خود به ویژه در حوزه اقتصادی پیروز شوند اما تحولات انگلیس بار دیگر اثبات کرد که همسویی با آمریکا جز تزلزل داخلی و جهانی بیشتر کشورها نتیجه ای به همراه ندارد. انگلیس نمونه شکست خورده دلبستگان به کمک های آمریکا است که غرق در بحران داخلی شده است. این مسئله می تواند تجربه ای برای سایر کشورها باشد که دوری بیشتر آنها از آمریکا را به همراه خواهد داشت.
نتیجه‌گیری
در جمع بندی کلی از تحولات اخیر انگلیس می توان گفت که ناآرامی های این کشور نتیجه سیاست های نادرست دولتمردان آن در عرصه داخلی و خارجی است که خشم مردمی را به همراه داشته است. هر چند که سران لندن با زور و نیز سکوت رسانه ای به دنبال سرکوب این اعتراض ها هستند، اما به دلیل استمرار سیاست های نادرست داخلی و جهانی آنها، این اعتراض ها در آینده نیز در ابعاد مختلف ادامه خواهد داشت که می تواند حتی به سرنگونی دولت ائتلافی منجر شود. با تمام این تفاسیر، یک نکته در این زمینه قابل توجه است و آن سرکوب گسترده خواسته ها و مطالبات مردمی از سوی دولت انگلیس است که همیشه ادعای حمایت از حقوق بشر سر داده است. امری که واهی بودن این ادعاها و حتی دروغین بودن جنجال سازی های رسانه های انگلیسی به ویژه بی بی سی در حمایت از حقوق انسانها را آشکار ساخت، چنانکه ناظران سیاسی تأکید کرده اند که مثلث دولت، پلیس و رسانه های انگلیس در یک تبانی آشکار به سرکوب خواسته های مردمی پرداخته اند.