وابستگى دربار پهلوى به ایالات متحده آمریکا بر هیچ کس پوشیده نیست.این وابستگى در سقوط حکومت منحوس پهلوى نقشى بلاانکار داشت.محمدرضا پهلوى ،امیر عباس هویدا،شریف امامى ،حسنعلى منصور ،جمشید آموزگار ودیگر رجال دربار تصور مى کردند که در سایه وابستگى به غرب و پیاده سازى فرهنگ منحط آمریکایى مى توان کشور را اداره نمود.این در حالى بود که ملت ایران همچنان به اصول و ریشه هاى دینى و فرهنگى خود پایبند بودند.از این رو زمانى که فساد سرتاسر دربار پهلوى را فرا گرفته بود،شاهد تلاش مردم آگاه ،متعهد و مومن در راستاى براندازى حکومت فاسد شاه بودیم.دربار ایران در راستاى تامین اهداف ایالات متحده آمریکا از هیچ گونه اقدامى فروگذار نمى کرد.یکى از این اقدامات مسئله کاپیتولاسیون بود که در زمان نخست وزیرى حسنعلى منصور به تصویب مجلس ملى رسید.منصور اولین دبیرکل حزب ایران نوین بود و پس از احراز پست نخست وزیرى به جاى امیر اسدالله علم، قصد انجام اصلاحات و تغییراتى را داشت. او با ارائه و دفاع از لایحه معاف بودن مستشاران آمریکایى از محاکمه در ایران، که به لایحه کاپیتولاسیون معروف شد با مخالفت شدید ملت و روحانیون ایران ، بویژه امام خمینى (ره) روبرو شد.رژیم شاه که به خوبى مى دانست بازتاب عمومى این لایحه ننگین تا چه حد خطرناک خواهد بود، سانسور شدیدى بر رسانه هاى گروهى حاکم کرد تا هیچ گونه خبرى در مورد لایحه کاپیتولاسیون به بیرون درز پیدا نکند. ولى چند روزى از تصویب این لایحه نگذشته بود که مجله داخلى مجلس شوراى ملى که متن کامل مذاکرات مجلس را در برداشت به دست امام خمینى (ره) رسید.امام خمینى (ره) به منظور افشاى این خیانت تصمیم گرفتند که طى ایراد نطقی، این عمل رژیم شاه را به اطلاع عموم برسانند. قبل از هر چیز، ایشان براى آگاه ساختن علما و روحانیون مرکز و شهرستانها، پیک هایى همراه با نامه به اطراف و اکناف کشور روانه نمودند و خود نیز با مقامات روحانى قم به گفتگو نشستند. به تدریج تعداد کثیرى از مردم ایران وارد قم شدند، تا خود شاهد این سخنرانى باشند.از سوى دیگر،دربار ساواک جهت ممانعت از سخنرانى امام خمینی(ره)نماینده اى را به قم اعزام نمود.اما این نماینده نتوانست مانع از افشاگرى تاریخى و مقتدرانه امام خمینی(ره)شود.حضرت امام خمینى (ره) در بخشهایى از سخنرانى خود چنین فرمودند: “قانون در مجلس بردند، در آن قانون اولا ما را ملحق کردند به پیمان وین و ثانیا الحاق کردند به پیمان وین که تمام مستشاران نظامى آمریکا با خانواده هایشان، با کارمندهاى فنى شان، با کارمندان اداریشان، با خدمه شان، با هر کس که بستگى به آنها دارد، اینها از هر جنایتى که در ایران بکنند مصون هستند؛ اگر یک خادم آمریکایی، اگر یک آشپز آمریکایى مرجع تقلید شما را در وسط بازار ترورکند، زیرپا منکوب کند، پلیس ایران حق ندارد جلو او را بگیرد! دادگاههاى ایران حق ندارد محاکمه کنند! بازپرسى کنند! باید برود آمریکا! آنجا در آمریکا اربابها تکلیف را معین کنند! دولت سابق این تصویب را کرده بود و به کسى نگفت. دولت حاضر این تصویب نامه را در چند روز پیش از این، برد به مجلس و در چند وقت پیش از این به سنا بردند و با یک قیام وقعود، مطلب را تمام کردند و باز نفسشان در نیامد. در این چند روز این تصویب نامه را بردند به مجلس شورا و درآنجا صحبتهایى کردند، مخالفتهایى شد، بعضى از وکلا هم مخالفتهایى کردند، صحبتهایى کردند لکن مطلب را گذراندند، با کمال وقاحت گذراندند، دولت با کمال وقاحت از این امر ننگین طرفدارى کرد.....باید هیاهو کنید، باید بریزید وسط مجلس، به هم باید بپرید که نگذرد این مطلب، به صرف اینکه من مخالفم درست مى شود؟! دیدید که مى گذرد، پس نگذارید یک همچو مجلسى وجود پیدا کند، از مجلس بیرونشان کنید. ما این قانون را که در مجلس واقع شد، قانون نمى دانیم. ما این مجلس را مجلس نمى دانیم. ما این دولت را دولت نمى دانیم، اینها خائنند به مملکت ایران، خائنند”امام خمینى (ره) به ایراد سخنرانى اکتفا نکردند و در همان روز، اعلامیه اى روشن و غنى نیز علیه احیاى کاپیتولاسیون صادر کردند. در نهایت،رژیم پهلوى که در مقابل ملت ایران رسوا شده بود،تصمیم به تبعید حضرت امام خمینى (ره)به ترکیه گرفت.این در حالى بود که حسنعلى منصور مدتى کوتاه پس از تصویب کاپیتولاسیون توسط شهید محمد بخارایی،عضو گروه فداییان اسلام هدف اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.افشاگرى تاریخى امام خمینی(ره)در خصوص کاپیتولاسیون ،نشان دهنده بینش و درک عمیق بنیانگذار جمهورى اسلامى ایران نسبت به حقایق جارى در آن زمان بود.در حقیقت همین افشاگریها موجب بیدارى بسیارى از مردم و به ثمر رسیدن انقلاب اسلامى ایران در سال 1357 شد.