هند با برخورداری از مولفه های جمعیتی، جغرافیایی، اقتصادی، نظامی و هسته ای تلاش کرده به بازیگری منطقه ای و جهانی مبدل شود. هر چند برخی از ناظران سیاسی و اقتصادی محور تحولات آینده جهان را در هند جست وجو می کنند، اما همچنان بسیاری این کشور را بازیگری درجه دوم می دانند که با پذیرش خواسته های سایر کشورها به دنبال جهانی شدن است.
میزبانی از باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا، سارکوزی رئیس جمهور فرانسه، کامرون نخست وزیر انگلیس، ون جیابائو نخست وزیر چین، مدودف رئیس جمهور روسیه در کنار سفر سینگ نخست وزیر هند به آلمان و... نشان می دهد که هند به دنبال جمع آوری مجموعه هایی از سیاست های جهانی است که در لوای آن بتواند اهداف خویش را محقق سازد.
1) مهم ترین مسئله برای هند تقویت توان اقتصادی است. تأمین نیازهای یک میلیارد نفر انسان با ایجاد زمینه های مناسب صادرات و واردات و در نهایت تبدیل شدن به اقتصادی جهانی برای رسیدن به موقعیت مهم منطقه ای و بین المللی از اهداف اقتصادی هند است. هند با توسعه روابط با روسیه، کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز و حتی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس تلاش دارد منابع انرژی برای توسعه اقتصادی خویش را به صورت پایدار تأمین کند. هر چند هند در جمع گروه 20 قرار دارد، اما همچنان در حاشیه تحولات است.
2) هند به دنبال تقویت توان نظامی خویش می باشد. این رویکرد برای یافتن موقعیت منطقه ای به ویژه در برابر چین و پاکستان می باشد. اسناد و گزارش ها نشان می دهد که بخش عمده ای از قراردادهای هند در زمینه تسلیحاتی است، بگونه ای که گزارش ها از هزینه 50 میلیارد دلاری هند برای خرید تسلیحات حکایت دارد. هند که زمانی وابسته به تسلیحات روسی بود اکنون قراردادهای کلانی با آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، چین و رژیم صهیونیستی منعقد ساخته است. به هر تقدیر هند با خرید های کلان تسلیحاتی و نیز انعقاد قراردادهای سنگین هسته ای تلاش دارد جایگاه منطقه ای برای خویش کسب کند تا در کنار اقتصاد، برتری این کشور در برابر سایر کشورهای منطقه را حفظ کند.
3) هر چند که هند به همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی به عنوان مرجع تأمین کننده نیازهای هسته ای کشورها اعتقادی ندارد و دستیابی آن به سلاح هسته ای نیز خارج از چارچوب های آژانس بوده است.
فعالیت های هسته ای هند بر دو بخش استوار است. ساخت نیروگاههای جدید برای تأمین نیازها در بخش انرژی و دیگری استفاده از فناوری هسته ای سایر کشورها برای تقویت توان هسته ای نظامی محور این طرح است. هند امید دارد با این رویکرد ضمن برتری یافتن در برابر توان هسته ای چین و پاکستان از این مولفه برای بیان جایگاه جهانی خویش استفاده کند. نکته قابل توجه آنکه هند در کنار تأمین انرژی از طریق هسته ای با امضای قراردادهای کلان با کشورهای دارای منابع نفت و گاز، به دنبال ایجاد جریانی دائم از انرژی برای تأمین نیازهای صنعتی و مصارف مردمی می باشد. همگرایی با ایران، کشورهای آسیای میانه و قفقاز، روسیه و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و قاره آفریقا در این چارچوب است.
4) هند با رویکرد به کشورهای غربی، روسیه و حتی چین تلاش دارد اردوگاه خویش در برابر پاکستان را تقویت کند. با توجه به چالشهای ایجاد شده میان پاکستان و غرب، این کشورها نیز از طرح هند استقبال کرده و به حمایت از آن می پردازند، چنانکه مقامات ارشد اروپایی و آمریکا صراحتاً پاکستان را متهم به بحران سازی در منطقه و هند نموده و خواستار پاسخگویی آن شده اند. هند برای جلب رضایت غرب در برابر پاکستان به حمایت از جنگ افغانستان پرداخته در حالی که در مواضع خویش پاکستان را عامل شکست غرب در مبارزه با تروریسم حاکم بر افغانستان معرفی می کند.
همچنین هند سیاست های تند خویش در برابر چین را حفظ کرده، اما به دلیل نیاز به این کشور و ناتوانی در برابر توانایی های آن تلاش دارد با حفظ روابط و به صورت دیپلماتیک به مهار آن بپردازد هر چند که تحت حمایت غرب شیطنت هایی را علیه پکن صورت می دهد.
5) هند به دنبال بازیگری فعال در جهان است، چنانکه همواره دگرگونی در ساختار سازمان ملل را خواستار شده است. هند بر اصل پایان نظام تک قطبی تأکید دارد که بخشی از آن را هند تشکیل می دهد. این کشور با این خواسته به دنبال بازیگری در عرصه جهانی است. آنها پس از عضویت غیر دائم در شورای امنیت به دنبال جلب حمایت کشورها برای پذیرش این کشور به عنوان عضو دائم شورای امنیت هستند. کشورهای هند، روسیه، چین و برزیل با عنوان اصلاح نظام اقتصادی و مالی جهانی گروه «بریک» را تشکیل داده اند، در حالی که هند در گروه 20 نیز این اهداف را پیگیری می کند. بسیاری از ناظران سیاسی تأکید دارند که گرایش هند به همگرایی با غرب و حتی رژیم صهیونیستی برای جلب نظر کشورهایی مانند آمریکا برای پذیرش بازیگری هند در معادلات جهانی است.
در جمع بندی کلی از سیاست های جهانی هند می توان گفت که این کشور با مجموعه ای از روابط همچنان در توهم جهانی شدن است. با تمام این تفاسیر هند برای تحقق اهداف جهانی خویش با چالشهایی مواجه است که برخی ناآرامی های داخلی، مخالفت های مردمی با سیاست همگرایی به آمریکا و اروپا و صهیونیست ها، وابستگی این کشور به منابع انرژی خارجی، وجود رقبای مقتدر در عرصه منطقه ای و جهانی در برابر هند و .... از جمله چالشهای هند در رسیدن به اهداف جهانی است، به ویژه اینکه هند بسیاری از منافع منطقه ای خویش را فدای تعامل با غرب و آمریکا کرده است.