بصیرت:یکی از آفات مخرب نظام جمهوری اسلامی طی سال های اخیر آلوده شدن برخی از کارگزاران و دست اندرکاران مدیریت کشور به مفاسد اقتصادی و بعضاً اخلاقی بوده و بر همین اساس از درون کاروان نیروهای انقلاب و وابسته به نظام اسلامی، یک طبقه نوکیسه و با ثروت های کلان بادآورده شکل گرفت. این روند ضد انقلابی و مغایر با اصل عدالت در نظام اسلامی به گونه ای رشد یافت که در دهه سوم انقلاب، رهبر معظم انقلاب اسلامی مبارزه با مفاسد اقتصادی در کشور را به عنوان یک ضرورت اولویت دار مطرح و بر آن تأکید فرموده و در نهایت طی پیامی هشت ماده ای روسای قوا را به عنوان مسئولان اصلی پیگیری امر مبارزه با مفاسد اقتصادی تعیین فرمودند.
ضرورت مبارزه با مفاسد اقتصادی که همانند موریانه ستون ها و ارکان نظام اسلامی را از درون مورد تخریب قرار داده بود، آنچنان بالا گرفت که رهبر فرزانه انقلاب در سال 1384 و در آستانه انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری، توان و اراده مبارزه با مفاسد اقتصادی در کشور را به عنوان یکی از معیارها برای انتخاب کاندیدای اصلح برای جایگاه ریاست جمهوری مورد تأکید قرار دادند. در آن زمان بر این موضوع بسیار تأکید شد که با دستان آلوده نمی توان شیشه ای را پاک و تمیز نمود و اگر قصد داریم با مفاسد اقتصادی مبارزه جدی کنیم، کسانی که خود آلودگی اقتصادی دارند، هرگز نمی توانند در این امر موفق گردند و ضرورت دارد در راستای تحقق این مبارزه که یک ضرورت اجتناب ناپذیر می باشد سراغ انسان هایی با دستان پاک رفت. یکی از دلایل فاصله گرفتن مردم در انتخابات نهم ریاست جمهوری از کسانی که در دوره سازندگی و اصلاحات مسئولیت های کلیدی بر عهده داشتند،همین نگاه بود. مردم با یک شناخت و درک عمیق از شرایط و وضعیت به دنبال انتخاب کسانی بودند که شعار آنان عدالت و مبارزه با مفاسد بود و در سابقه و پیشینه آنان نیز پاک دستی زبانزند بود.
دهه چهارم انقلاب اسلامی بر اساس همین ضرورت ها، دهه پیشرفت و عدالت نامگذاری گردید و یکی از الزامات تحقق عدالت در دهه چهارم، علاوه بر مبارزه جدی و مستمر با مفاسد اقتصادی، جلوگیری از آلودگی های جدید بود. آلودگی هایی که می تواند نوکیسه ها و طبقه جدید را با ثروت های بادآورده در جامعه شکل دهد. در واقع به عبارت دیگر، حفظ دستان پاک برای مبارزه با مفاسد و اجرای عدالت، یک ضرورت شرعی، انقلابی و عرفی بوده و اکنون شواهد و قرائنی وجود دارد که حکایت از نادیده انگاشتن این ضرورت می کند. بدیهی است که دستان آلوده روزی پاک بوده اند و بر همین اساس ممکن است دستانی که به دلیل پاک بودن مورد توجه مردم قرار گرفته اند با نقشه های شوم و پیچیده دشمنان نیز آلوده گردند. پیدایی چنین وضعیتی در دهه چهارم یک خطر جدی برای انقلاب است و اگر رخ دهد به طور قطع مردم با صاحبان جدید دستان آلوده، همانگونه رفتار خواهند کرد که پیش از این رفتار کرده اند. بنابراین باید در شرایط کنونی، دغدغه اصلی کسانی که به دنبال عدالت و تحقق شعار مبارزه با مفسدان اقتصادی هستند، حفظ دستان پاک باشد که اگر این دستان،خدای ناکرده آلوده گردد، خسارتش برای همگان و از جمله صاحبان این دستان زیاد خواهد بود.