على صادقى
استعمار انگلیس از همان ابتدای ورود به سرزمین های اسلامی یا مناطقی که مسلمانان در آن دارای اکثریت بودند، دریافتند که مسلمانان برخلاف سایر ادیان و مذاهب دیگر، در پرتو آموزه های دین اسلام، هیچ گاه سلطه بیگانگان برخود و سرزمین شان را نمی پذیرند و زیر بار سلطه گری و اشغال کشورشان به سادگی نمی روند، لذا این مسئله، مهم ترین مشکل استعمارگران انگلیس در سرزمین های اسلامی هند بود. هند نیز به واسطه وجود اکثریت مسلمان در برخی مناطقش از این قاعده مستثنا نبود و ما این مسئله را در برخورد مسلمانان هند با اشغالگری انگلیس در قیام های مختلف که قبلاً بحث شد، دیدیم. لذا استعمار بریتانیا با درک این مهم از همان ابتدای اشغال هند با جنگ سخت و نرم علیه مسلمانان وارد عمل شد. یکی از این اقدامات استعمارگران انگلیسی در هند برای مقابله با مسلمانان، ساخت فرقه های ضاله و انحرافی ای بود که سعی داشتند با ساخت چنین فرقه هایی ضمن ایجاد اختلاف در صفوف مسلمانان، آموزه هایی را به نام اسلام تبلیغ کنند که با استعمارگری کاری نداشته باشد. یکی از آن فرقه های انحرافی ایجاد شده در بین مسلمانان هند، فرقه «قادیانیه» است. قادیانیه فرقه ای دست ساخته استعمار انگلیس است که برای تضعیف قدرت مسلمانان در جهان خصوصاً مناطق هند و پاکستان و به منظور انحراف افکار مسلمانان و به یغما بردن منابع طبیعی آنها به وجود آمد. همان طور که اشاره خواهد شد هدف این فرقه جز خدمت به استعمار انگلیس و وادار کردن مردم آن خطه به تسلیم در برابر خواسته های آنها نیست.
موسس این فرقه «غلام احمد قادیانی» است. غلام احمد در سال 1839 م در روستایی به نام قادیان از شهرستان «گرداس پور پنجاب» از ایالت های هند متولد شد و در سال 1908 میلادی در شهر لاهور پاکستان از دنیا رفت و جسد او به قادیان منتقل و در آنجا به خاک سپرده شد.
غلام احمد بیشتر وقت خود را صرف فراگیری علوم اسلامی، مباحثات علمی و موعظه مردم می کرد. منطق، فلسفه، علوم دینی و ادبی را نزد اساتید خود فراگرفت و علم طبابت را نزد پدرش که طبیب ماهری بود، آموخت.
وی زمانی که کشیشان مسیحی به تبلیغات گسترده ای در شبه قاره هند اقدام کرده بودند، به مبارزه با آنها پرداخت و در این باره کتاب «براهین احمدیه» را به نگارش درآورد.
غلام احمد تألیفات زیادی داشته و متجاوز از هفتاد جلد کتاب، رساله و مقاله به زبان اردو، عربی و فارسی از وی بر جای مانده است که در مجموعه ای به نام «روحانی خزائن» در بیست و دو جلد گردآوری شده و توسط پیروان وی در پاکستان به چاپ رسیده است. برخی از مهم ترین کتاب های وی عبارتند از: «براهین احمدیه» در اثبات حقانیت قرآن، پیامبر(ص) و دین اسلام، «سیره الابدال» درباره علامات و نشانه های عبادالرحمن؛ «مواهب الرحمن» در بیان معجزات و عقاید غلام احمد و حمایت های الهی از وی؛ «نجم الهدی» در معرفی غلام احمد و دلایل دعوت و بعثت وی؛ «حقیقه المهدی» حاوی دلایل مسیح و مهدی بودن غلام احمد؛ «لجه النور» مشتمل بر رساله ها و نامه های وی برای علمای عرب، شام، عراق و خراسان؛ «خطبه الهامیه» بیانگر الهامات و وحی خداوند بر او و مطالبی در مورد دلایل بعثت وی و این که او مسیح موعود است؛ «اعجاز مسیح» در تفسیر سوره حمد؛ «تبلیغ اسلام» حاوی نامه های وی به بزرگان عرب و فارس، تأیید دولت انگلستان، تبلیغ، دعوت و پذیرش مردم نسبت به سخنان و ادعاهای وی.
تاریخ پیدایش احمدیه به سال 1889 میلادی برمی گردد که وی در سن چهل سالگی اعلام کرد مورد وحی و الهام الهی قرار دارد و از کسانی است که خداوند هر صد سال یکی از آنها را برمی انگیزد تا دین اسلام را تجدید کند و ادعا کرد که از طرف خداوند مأمور است از مردم بیعت بگیرد.
وی مدعی بود مخالفانش به صورت غیرطبیعی کشته خواهند شد و نیز مدعی بود که هنگامی که بیماری طاعون انتشار یافته بود، به واسطه او بیماران به صورت معجزه آسا شفا یافته اند و این امور را دلیل بر حقانیت خود می دانست.