مهدى سعیدى
چند ماه قبل از آغاز انتخابات ریاست جمهوری دهم، به تدریج زمزمه هایی در مورد ضرورت سلامت انتخابات از طرف افرادی مطرح شد که خود از طراحان نظام انتخاباتی کشور بودند و به خوبی می دانستند که ساختار نظام انتخاباتی کشور، امکان هرگونه انحراف و تقلب در انتخابات را از جریان های سیاسی سلب کرده است.
این اظهارات عجیب و مشکوک که اولین بار توسط آقای هاشمی رفسنجانی مطرح شد، در ماه های بعد توسط منتسبان به یکی دو تن از نامزدهای انتخاباتی و رسانه های بیگانه همسو با این جریان تکرار شد و دستمایه برخی اقدامات مشکوک دیگر این جریان از جمله راه اندازی مجموعه ای غیرقانونی با عنوان «کمیته صیانت از آرا» شد.
نگاه های تیزبین نیروهای دلسوز انقلاب هرچند نسبت به این اظهارات ناصواب احساس نگرانی می کرد، اما هیچ گاه فکر نمی کرد، نامزدهای جریان سیاسی که روزگاری خود را مدعیان خط امام می دانستند، به بازیگر سناریوی کودتای مخملین دشمن بدل گردند. فردای 22 خرداد بود که مشخص شد این زمزمه های گوشخراش، «اسم رمز آشوب های خیابانی» بوده و اغراض دیگری را جز تضمین سلامت انتخابات دنبال می کرده است.
بار دیگر در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، همان زمزمه های ناموزون به زبانی دیگر از همان گلوهای ... شنیده می شود. هاشمی رفسنجانی در دیدار اعضای هیئت مدیره مجمع استانداران جمهوری اسلامی، از لزوم آنچه «ترمیم اعتماد مردم» خواند، سخن گفت و چند روز بعد، سخنان خود را درباره انتخابات مجلس نهم صریح تر کرد و در دیدار جمعی از روزنامه نگاران گفت: «اگر به مر قانون اساسی و قانون انتخابات به درستی و به دور از دخالت سلایق شخصی و جناحی عمل شود، انتخابات پیش روی کشور با شفافیت و سلامت و عدالت برگزار خواهد شد.» وی همچنین تصریح کرد: «راه درست این است که مردم احساس کنند مسئولان به رأی و حق سیاسی آنان احترام می گذارند.» وی همچنین در دیدار شورای مرکزی حزب اصلاح طلب نیز گفت: «مردم می خواهند رأی شان تأثیرگذار باشد و تزئینی نباشد.» اظهارات فوق توسط آقای خاتمی نیز تکرار شد و وی نیز گفت: «نمی توانیم بگوییم جمهوری اسلامی داریم ولی رأی مردم در آن اثری ندارد و تزئینی است.»
این اظهارات هماهنگ و دوپهلو که احتمالاً تعابیر مشابه آن را در روزهای آتی نیز توسط برخی دیگر از اعضای این جریان خواهیم شنید، می تواند حکایت از آغاز سناریویی جدید داشته باشد که بار دیگر در آستانه انتخابات مجلس نهم در حال طرح ریزی است.
در مورد این اظهارات باید گفت، تلاش برای اعتمادسازی وظیفه ای است مستمر، که هر نظام سیاسی بدان نیازمند است. نظام جمهوری اسلامی نیز مستثنی از این ضرورت نیست و همواره باید تلاش کند تا از همه توانمندی ها و ابزارهایش برای تحقق آن گام بردارد.
اما آنچه در این میان محل مناقشه و اعتراض است، شنیدن این اظهارات از سوی کسانی است که خود در مسیر بی اعتمادسازی ملت گام بر داشته اند. حتی همین اظهارات نیشدار ایشان نیز نه تنها تلاشی برای افزایش اعتماد عمومی نیست، بلکه بخشی ازسناریوی ناصوابی است که در جهت ایجاد التهاب و بی اعتمادی در افکار عمومی و تنها با هدف بهره برداری های انتخاباتی صورت می گیرد.
به راستی در انتخابات پیشین چه کسانی در مسیر بی اعتمادی ملت به مسئولان گام برداشتند؟! چه کسانی از ماه ها قبل از برگزاری انتخابات برای جبران ناتوانی خود، سناریوی القای تقلب در انتخابات را کلید زدند؟!
کدام نامزد انتخاباتی مجریان انتخابات را به دروغگویی و فریبکاری متهم کرد؟ چه کسانی به جای تمکین در برابر قانون و پذیرش نتیجه انتخاب ملت، فریاد تقلب سر دادند و با فریب هواداران، آنها را به خیابان های پایتخت کشاندند، بدون آنکه اسناد و مدارک قابل قبولی برای ارائه داشته باشند؟! ...
اینها تنها بخشی از سوالات بی پاسخی است که در اذهان عمومی باقی مانده، لذا خطاب به این جریان سیاسی باید گفت که حنای تان دیگر برای ملت ایران رنگی ندارد و ترفند انتخاباتی تان، به سناریوی سوخته ای بدل شده است که جز روسیاهی برای طراحان آن نتایجی نخواهد داشت. اگر در انتخابات گذشته، ملت و دلسوزان نظام اسلامی به دلیل اعتماد به شما نشانه های سناریوی آشوب و کودتای مخملی را نادیده گرفتند، این بار با تمام حواس، رفتار سیاسی شما را زیر نظر دارند و اجازه نخواهند داد تا خط آشوب و التهاب در انتخابات بار دیگر تکرار شود، چرا که به حکم آن سخن حکیمانه؛ «مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود!»