صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

صدای انقلاب

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۰۱ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۲:۵۷  ، 
شناسه خبر : ۲۳۴۴۲۲

دکتر یدالله جوانى
در عرصه بین الملل و در هنگامه منازعات بین دول، تهدید کردن و تهدید شدن یک امر عادی تلقی می شود. در این صحنه بسیاری از تهدیدات پوشالی و توخالی بوده و فاقد اعتبار است. این نوع تهدیدات به دلیل برخوردار نبودن از پشتوانه لازم برای اجرا و عملی شدن، بدون هیچ گونه تأثیرگذاری بر رفتار طرف مقابل، فقط کاهش اعتبار تهدیدکننده را در پی خواهد داشت. آمریکایی ها و صهیونیست ها بارها جمهوری اسلامی ایران را تهدید کرده و هدف از تهدیدات آنان به ویژه با ادبیات استفاده از گزینه نظامی، منصرف کردن جمهوری اسلامی از پیگیری و دنبال کردن فعالیت های هسته ای بوده است. از زمان آغاز این تهدیدات تاکنون قریب 10 سال می گذرد و در این مدت جمهوری اسلامی مسیر لازم برای تبدیل شدن به یک قدرت هسته ای را طی کرده و اکنون دارای چرخه سوخت می باشد.
در راستای افزایش تحریمها و تشدید فشارها بر جمهوری اسلامی، هنگامی که موضوع تحریم نفتی ایران با پشتوانه احتمالی جلوگیری از صادرات نفت ایران از تنگه هرمز مطرح شد، جمهوری اسلامی این «تهدید آمریکا» را با «تهدیدی دیگر» پاسخ داد. این اقدام جمهوری اسلامی ایران، در واقع در راستای دکترین جدید دفاعی ایران بود که از سوی مقام معظم فرماندهی کل قوا حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای (مدظله العالی) در دانشگاه افسری امام علی(ع) اعلام شده بود. معظم له در پاسخ به تهدیدات غرب، به ویژه تهدیدات مثلث آمریکا، رژیم صهیونیستی و انگلیس، اعلام فرمودند: «تهدید شما را هم با تهدید پاسخ می دهیم.» بر همین اساس، هنگامی که آمریکایی ها به سمت تهدید ایران با استفاده از سلاح نفت حرکت کرده و بحث تحریم نفتی ایران را مطرح ساختند، ایران متقابلاً با تهدیدی جدی تر اعلام کرد که اگر بخواهند از صادرات نفت ایران جلوگیری کنند، ایران با بستن تنگه هرمز اجازه نخواهد داد یک قطره نفت از این تنگه به خارج از آن منتقل شود. این تهدید از دو حجت بین المللی برخوردار بوده است یکی حجت نظامی که غربی ها با تحریم احتمالی نفت ایران رسماً صادرات نفت ایران را تبدیل به موضوعی امنیتی نظامی می کنند و ایران حق دارد در عرصه ای که صبغه نظامی پیدا کرده از پشتوانه نظامی اش استفاده کند و دیگری حق حیات و استفاده از حقوق عمومی است.
از نگاه ایران تحریم نفتی به معنای محروم ساختن ایران از حق حیات و حقوق عمومی است. هیچ منطقی نمی پذیرد که همگان از آبراه تنگه هرمز برای ادامه حیات و بهبود زندگی و منافع شان استفاده کنند، اما ایران که نسبت به دیگران حق بیشتری در این تنگه دارد از آن محروم باشد. اینگونه بود که تهدید ایران به سه دلیل در کوتاه ترین زمان در صدر اخبار جهان قرار گرفت و همه مسائل را تحت الشعاع قرار داد. 1- اراده جدی ایران در انجام تهدید 2- توانایی ایران در عملیاتی کردن تهدید 3- ناتوانی دشمنان در خنثی سازی تهدید. در شرایطی که تنش میان ایران و آمریکا در حال اوج گرفتن بود، ارسال نامه اوباما رئیس جمهور آمریکا به مقام معظم رهبری از یک طرف و لغو بزرگ ترین رزمایش مشترک آمریکا با رژیم صهیونیستی از طرف دیگر، فقط و فقط دارای یک پیام برای صاحب نظران تیزبین بود و آن اینکه، تهدید ایران موثر واقع شده و طرف مقابل مجبور به عقب نشینی شده است. این واقعیت را نشریه «وال استریت ژورنال» اینگونه بیان می دارد: «پیام محرمانه اوباما نشان می دهد که آمریکا تهدید ایران به بستن تنگه هرمز را جدی گرفته است.»

نام:
ایمیل:
نظر: