شورای امنیت سازمان ملل متحد در قطعنامه اخیر خود درباره ایران ضمن استقبال از رفع ابهامهای اخیر درباره فعالیتهای هستهای گذشته ایران و تصویب قطعنامه 1803 به تکرار تحریمها و محدودیتهای داوطلبانه پرداخت. شورای امنیت سازمان ملل روز گذشته با 14رای مثبت و یک رای ممتنع اندونزی قطعنامه تعدیل شده 1803 درباره ایران را تصویب کرد که متن کامل آن به شرح زیر است. شورای امنیت، با یادآوری بیانیه ریاست شورای امنیت در 29 مارس 2006 (S/PRST/2006/15) و قطعنامه 1696 در 31 جولای 2006 و قطعنامه 1737 در 23 دسامبر 2006 و قطعنامه 1747 در 24 مارس 2007 و با تایید مفاد آنها؛ با تاکید بر تعهد خود درباره معاهده منع گسترش تسلیحات هستهای، ضرورت تمکین همه کشورهای عضو این معاهده به اجرای کامل تعهداتشان در این زمینه و یادآوری حق همه کشورهای عضو مطابق با بندهای اول و دوم این پیمان برای تحقیقات توسعه، تولید و استفاده از انرژی اتمی در مسیر اهداف صلحآمیز بدون هیچگونه تبعیض، با یادآوری قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/2006/14) که در آن آمده است که راهکاری برای مسئله هستهای ایران در کنار تلاشهای بینالمللی برای جلوگیری از گسترش هستهای و تحقق هدف ایجاد خاورمیانه عاری از تسلیحات هستهای و ابزارهای استفاده از این تسلیحات خواهد بود. با نگرانی جدی یادآور میشود همانگونه که در گزارشهای 23 مه 2007 (GOV/2007/22)، سیام آگوست 2007 (gov/2007/48)، و 15 نوامبر 2007 (gov/2007/48) و 22 فوریه 2008 (GOV/2007/4) مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی(IAEA) تایید شده است، ایران به صورت کامل و پایدار فعالیت های غنی سازی و بازفرآوری و پروژه های مربوط به آب سنگین که در قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006) و 1747 (2007) عمل نکرده، همکاریهای خود با آژانس بر اساس پروتکل الحاقی را از سر نگرفته و به اقداماتی که شورای حکام آژانس از آن خواسته بود نیز عمل نکرده، و به مفاد قطعنامه های 1696 (2006)، 1737 (2006) و 1747 (2007) که برای اعتماد سازی ضروری هستند، پایبند نبوده است و از این که ایران این اقدامات را در پیش نگرفته است، ابراز تاسف میکند، با نگرانی اشاره میکند که ایران توجه خاصی به حق آژانس در بازبینی اطلاعات مربوط به طراحی که از سوی ایران در اختیار قرار گرفته و متعاقب آن اصلاح در کد 3.1 و با تاکید بر اساس بند 39 توافقنامه پادمان ایران که بر اساس آن کد 3.1 را نمی توان به صورت یکجانبه اصلاح و یا به حالت تعلیق درآورد و با تاکید بر این که حق آژانس در بازبینی اطلاعات طراحی که در اختیار آن قرار گرفته یک حق دایمی است که به مرحله ساخت و وجود مواد هسته ای در تاسیسات هستهای بستگی ندارد، با تاکید بر تعهد خود به اجرای اختیارات آژانس بین المللی انرژی اتمی، حمایت قدرتمند از نقش شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، ضمن ستایش از آژانس برای تلاش های آن در راه حل مسائل باقی مانده مربوط به برنامه هستهای ایران که با عنوان طرح اقدام میان دبیرخانه آژانس و ایران (gov/2007/48) توافق شد و با استقبال از پیشرفت های صورت گرفته در اجرای این برنامه کاری که در گزارش 15 نوامبر 2007 مدیر کل (gov/2007/58) نیز به آن اشاره شده، بر اهمیت ارائه نتایج سریع و محسوس و اجرای موثر این طرح اقدام توسط ایران از جمله ارائه پاسخ به تمامی سئوال های مطرح شده از سوی آژانس تاکید میکند، تا آژانس بتواند از طریق اجرای تدابیر شفافیتساز بتواند صحت و کمال اظهارات ایران را مورد ارزیابی قرار دهد. اعلام می کند تعلیق یاد شده در پاراگراف دوم قطعنامه 1737 (2006) و همچنین پایبندی کامل و بازبینی شده الزامات تعیین شده توسط شورای حکام آژانس در حل دیپلماتیک و از طریق مذاکره که بتواند ماهیت صرفاً صلحآمیز برنامه هستهای ایران را تایید کند، سهیم خواهد بود. تاکید میکند چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا تمایل دارند تدابیر اساسی بیشتری را جهت بررسی یک راهبرد کلی برای حل مساله هسته ای ایرانیان از طریق گفت وگو و بر اساس پیشنهاد ژوئن 2006 خود (S/2006/521) اتخاذ کنند و یادآور میشد که تایید این کشورها که به این که به محض حصول اعتماد جامعه بینالملل درباره ماهیت صرفاً صلحآمیز برنامه هستهای ایران، با این کشور به همان نحوی برخورد خواهد شد که با یک کشور غیرتسلیحاتی عضو معاهده منع گسترش تسلیحات هستهای برخورد میشود، با توجه به حقوق و تعهدات کشورها در ارتباط با تجارت بین المللی، با استقبال از راهنماییهای ارائه شده توسط تیم ویژه اقدامات مالی (FATF) بمنظور کمک به کشورها در اجرای تعهدات مالی خود بر اساس قطعنامه 1737 (2006) شورای امنیت، مصمم است با تدوین تدابیر متناسب برای متقاعد کردن ایران به پایبندی به قطعنامه 1696 (2006)، قطعنامه 1737 (2006)، قطعنامه 1747 (2007) و الزامات آژانس عمل کند. شورا برای جلوگیری از توسعه فن آوری های حساس ایران در زمینه برنامه های هسته ای و موشکی خود تلاش خواهد کرد تا زمانی که شورای امنیت تعیین کند که اهداف این قطعنامهها محقق شده است، با نگرانی از خطرات مربوط به گسترش هستهای ارایه شده از برنامه هستهای ایران که در اینجا منظور ادامه قصور ایران در اجرای تعهدات خود در قبال شورای حکام آژانس و اجرای قطعنامه های 1696 (2006)، قطعنامه 1737 (2006)، قطعنامه 1747 (2007) شورای امنیت است و همچنین با توجه به مسئولیت اولیه شورای امنیت در چارچوب منشور سازمان ملل برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی، و اقدام بر اساس ماده 41 از فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد: 1. شورا تایید میکند که ایران باید بدون هیچگونه تاخیری اقدامات مورد نظر شورای حکام آژانس در قطعنامه gov/2006/14 که برای ایجاد اعتماد در خصوص صلحآمیز بودن برنامه اتمی ایران و همچنین حل مسائل باقی مانده ضروری هستند، اتخاذ کرده و طبق این متن، شورا تصمیم خود را مبنی بر این که ایران باید بدون تعلل بیشتر گام های مورد نظر در پاراگراف دوم قطعنامه 1737 (2006) را بردارد، مورد تاکید قرار میدهد؛ و تصریح میکند که آژانس بینالمللی انرژی اتمی به دنبال این تاییدیه است که ایران بند اصلاح شده 3.1 را بکار بندد؛ 2. شورا از توافق میان ایران و آژانس به منظور حل تمامی مسائل باقی مانده در ارتباط با برنامه هستهای ایران و پیشرفتهایی که در این خصوص صورت گرفته و در گزارش 22 فوریه 2008 مدیر کل (GOV/2008/4) ذکر شده است، استقبال میکند و آژانس را تشویق میکند فعالیتهای خود را برای مشخص شدن مسائل باقی مانده ادامه دهد، و تاکید میکند این اقدام باعث احیای اعتماد جامعه جهانی به صرفا صلح آمیز بودن ماهیت برنامه هستهای ایران خواهد شد و از آژانس در تقویت پادمانهای خود در مورد فعالیتهای هستهای ایران مطابق با توافقنامه پادمان بین ایران و آژانس حمایت میکند؛ 3. شورا از همه کشورهای عضو میخواهد تا در مورد ورود یا گذر افرادی که مستقیما در فعالیتهای اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستم تحویل تسلیحات اتمی ایران نقش دارند یا از آن حمایت میکنند، از خاک خود هوشیار باشند و تامل به خرج دهند. شورا همچنین اینگونه تصمیم گرفته است کشورها کمیتهای را که به دنبال بند 18 قطعنامه 1737 تشکیل شده است (در این متن با عنوان کمیته از آن یاد می شود) از ورود یا گذر افراد مورد نظر از خاک خود مطلع کنند، منظور افرادی است که در پیوست 1737 (2006)، پیوست اول قطعنامه 1747 (2007) یا پیوست اول این قطعنامه نامشان ذکر شده است. آنها همینطور باید افرادی را که شورای امنیت یا کمیته اعلام کرده است و مستقیما در پیشبرد یا حمایت از فناوری اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستم های پرتاب تسلیحات اتمی و همچنین کسانی که در تامین قطعات، کالاها، تجهیزات، مواد و فناوری ای نقش دارند و بر اساس پاراگراف های سوم و چهارم قطعنامه 1737 (2006) ممنوع اعلام شده زیر نظر بگیرند و ورود و گذر آنها را از خاک خود به اطلاع کمیته برسانند مگر در مواردی که سفر آنها مستقیما مرتبط با بخشهای ب ، قسمت اول و دوم از پاراگراف 3 قطعنامه 1737 (2006) ذکر شده است، 4. شورا تاکید میکند که هیچ چیز در پاراگراف بالا مستلزم این نیست که یک کشور مانع از ورود اتباع خود به خاک خود شود و همه کشورها باید در راستای اجرای پاراگراف بالا ملاحظات بشردوستانه از جمله موازین مذهبی و همینطور اهداف مطرح شده در این قطعنامه، قطعنامه 1737 (2006) و قطعنامه 1747 (2007) از جمله بند 15 منشور آژانس بین المللی انرژی اتمی را رعایت کنند؛ 5. شورا تصمیم میگیرد که تمامی کشورها باید اقدامات لازم بمنظور جلوگیری از ورود یا گذر افراد نامبرده در فهرست دوم این قطعنامه و همچنین افراد دیگری که توسط شورای امنیت یا کمیته از آنها به عنوان افرادی که در فعالیتهای اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستم تحویل تسلیحات اتمی ایران مستقیما نقش دارند یا از آن حمایت میکنند را اتخاذ نمایند. آنها همینطور باید افرادی را که شورای امنیت یا کمیته اعلام کرده و بطور مستقیم در پیشبرد یا حمایت از فناوری اتمی حساس تولید و تکثیر یا توسعه سیستمهای تحویل تسلیحات اتمی بعلاوه در تامین قطعات، کالاها ، تجهیزات ، مواد و فناوریای نقش دارند که بر اساس پاراگراف های سوم و چهارم قطعنامه 1737 (2006) ممنوع اعلام شدهاند،زیر نظر بگیرند مگر در مواقعی که سفر آنها مستقیما مرتبط با بخشهای ب ، قسمت اول و دوم پاراگراف سوم قطعنامه 1737 (2006) است و اینکه هیچ چیزی در این پاراگراف نباید مانع از آن شود که کشوری به اتباع خود اجازه ورود به خاک خود را نشود؛ 6. شورا تصمیم می گیرد تدابیر اعمال شده در پاراگراف پنج نباید شامل مواردی شود که کمیته به صورت موردی تصمیم میگیرد چنین سفرهایی بر اساس نیازهای بشردوستانه، از جمله تعهدات مذهبی یا در زمانی که کمیته به این نتیجه برسد که چنین استثنایی باعث پیشرفت اهداف قطعنامه کنونی میشود، نباید اجرا شود. 7. شورا تصمیم میگیرد که تدابیر مورد نظر در پاراگراف 12 و 13، 14 و 15 قطعنامه 1737 (2006) باید شامل اشخاص و سازمانهای فهرستشده در پیوست اول و سوم این قطعنامه و هر شخص یا سازمانی شود که از جانب آنها یا در مسیر آنها فعالیت میکند و یا سازمانهایی که مالکیت یا اداره آن در اختیار آنها است و افراد یا سازمانهایی که شورا یا کمیته تشخیص میدهند به افراد یا سازمانهای یاد شده در بیتوجهی به تحریمها، یا نقض مفاد این قطعنامه، قطعنامه 1737 (2006) یا قطعنامه 1747 (2007) کمک کردهاند، 8. شورا تصمیم میگیرد که همه کشورها باید اقدامات مقتضی برای جلوگیری از تامین، فروش یا انتقال مستیم یا غیر مستقیم مواد یا سلاح مربوطه از طریق خاک این کشورها، اتباع ، ناو یا هواپیمای منتقل شود که با پرچم آنها تردد میکند و یا از آنها به نفع ایران استفاده شود صرفنظر از این که این از خاک آنها آغاز شده باشد. الف) جلوگیری از تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فن آوری که در INFCIRC/254/Rev.7/Part2 از سند S/2006/814 تعیین شده است، به جز تامین، فروش یا انتقال، بر اساس الزامات پاراگراف قطعنامه 1737 (2006)، اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فناوری تعریف شده در بخش اول و دوم پیوست آن سند، و بخش 3 تا 6 که پیشتر به اطلاع کمیته رسیده است، تنها زمانی که صرفا جهت استفاده در راکتور آب سبک تهیه می شوند و زمانی که چنین تامین، فروش یا انتقالی برای همکاری های فنی که توسط آژانس در اختیار ایران قرار خواهد گرفت یا تحت نظارت آن همانگونه که در پاراگراف 16 قطعنامه 1737 (2006) تعیین شده است. ب) جلوگیری از تمامی اقلام، مواد، تجهیزات، کالاها و فن آوری تعریف شده در 19.A.3 از بخش دوم سند S/2006/815؛ 9. شورا از تمامی کشورها میخواهد در پذیرفتن تعهدات جدید عمومی برای کمکهای مالی جهت تجارت با ایران، از جمله ارائه اعتبارنامههای صادرات، ضمنانتنامهها یا بیمه، به اتباع خود یا سازمان هایی که در چنین تجارتهایی دست دارند، هوشیار باشند تا از چنین کمک های مالی که ممکن است به تولید و تکثیر فعالیتهای حساس هستهای و یا توسعه سیستمهای پرتابی و حمل تسلیحات هستهای همچون مواردی که در قطعنامه 1737 (2006) به آن اشاره شده، اجتناب شود؛ 10. شورا از تمامی کشورها میخواهد بر فعالیتهای موسسات مالی کشور خود با تمامی بانکهای موجود در ایران، خصوصا بانک ملی و بانک صادرات و شعبات و زیرمجموعههای آنان در خارج از این کشور هوشیار باشند تا از این که چنین فعالیتهایی به گسترش فعالیتهای حساس هستهای یا توسعه سیستم های پرتابی تسلیحات هستهای منجر میشود، همانگونه که در قطعنامه 1737 (2006) به آن اشاره شده، اجتناب گردد. 11. شورا از تمامی کشورها میخواهد مطابق با قوانین و اختیارات حقوقی ملی خود و مطابق با قوانین بین المللی، خصوصا قانون دریا و توافقنامههای بینالمللی مرتبط با هوانوردی غیرنظامی، محموله هایی را که توسط کشتی ها و هواپیماهایی که به سمت ایران و یا از ایران توسط شرکت هواپیمایی ایران و یا شرکت حمل و نقل دریایی جمهوری اسلامی ایران وارد فرودگاهها و بنادر آنها میشوند را مورد بازرسی قرار دهند. با توجه به این که دلایل منطقی وجود دارد تصور شود آن کشتی یا هواپیما در حال حمل کالاهایی است که بر اساس این قطعنامه و قطعنامه 1737 (2006) یا قطعنامه 1747 (2007) ممنوع اعلام شده اند؛ 12. شورا همه کشورها را ملزم میکند تا در صورتی که بازرسی که در پاراگراف فوق به آن اشاره کردیم صورت گرفت، طی پنج روز کاری گزارشی کتبی در مورد بازرسی، خصوصا توضیح در مورد دلایل بازرسی و همچنین اطلاعات مربوط به زمان، مکان، شرایط و نتایج به دست آمده مرتبط با آن بازرسی ارایه کنند؛ 13. شورا از همه کشورها می خواهد طی 60 روز از زمان تصویب این قطعنامه اقداماتی را که در راستای اجرای موثر پاراگراف های 3، 5، 7، 8، 9، 10 و 11 انجام دادهاند که در بالا به آنها اشاره شد، به کمیته گزارش کنند؛ 14. شورا تصمیم میگیرد کمیتهای که بر اساس پاراگراف 18 قطعنامه 1737 (2006) تشکیل شده برای تدابیر اعمال شده در قطعنامه 1747 (2007) و قطعنامه جاری قابل اعمال است، 15. شورای امنیت بر تمایل چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا بمنظور بهبود تلاش های دیپلماتیک بمنظور ارتقای از سرگیری مذاکرات و مشورتها بر اساس پیشنهاد خود به ایران، با این دیدگاه که به یک راه حل جامع، بلند مدت و مناسب برای این مساله دست یابد و در نتیجه آن امکان برقراری تمامی روابط و همکاری های گسترده تر با ایران بر اساس احترام متقابل و اعتماد سازی بین المللی در مورد این که برنامه هسته ای ایران صرفا صلح آمیز است، تاکید میکند و اعلام میدارد در صورتی که ایران تمامی فعالیتهای مرتبط با غنیسازی و بازفرآوری از جمله فعالیتهای تحقیقاتی و توسعه را به حالت تعلیق در آورد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی آن را راستیآزمایی کند، مذاکرات مستقیم خود را با این کشور آغاز خواهند کرد، 16. شورا نماینده عالی سیاست مشترک خارجی و امنیت اتحادیه اروپا را تشویق میکند تا به ارتباطات خود با ایران بر اساس پیشنهادات وابسته ارائه شده از سوی چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا با این دیدگاه که شرایط لازم برای از سرگیری مذاکرات را ایجاد کند، ادامه دهد؛ 17. شورا بر اهمیت این امر تاکید میکند که همه کشورها از جمله ایران، اقدامات لازم را برای تضمین این امر اتخاذ کنند که نباید ادعایی از جانب دولت ایران یا نهاد یا شخصیتی در ایران که بر اساس قطعنامه 1737 (2006) و قطعنامههای مرتبط مشخص شدهاند، یا اشخاصی باقی بماند که مدعی هستند به نفع شخص یا نهاد در ارتباط با هر قرارداد یا تعاملی دخالت دارند که بنا بر تدابیر اعمال شده در این قطعنامه، قطعنامه 1737 (2006) و قطعنامه 1747 (2007) ممنوع اعلام شده است. 18. شورا از دبیر کل آژانس می خواهد طی 90 روز گزارشی مبنی بر اینکه آیا ایران تمامی فعالیت های ذکر شده در قطعنامه 1737 (2006)، و همچنین در مورد پایبندی ایرانیان به تمامی اقداماتی که شورای حکام از ایران خواسته و دیگر مفادی که در قطعنامه های 1737 (2006)، قطعنامه 1747 (2007) و این قطعنامه از آنها خواسته شده است به شورای حکام آژانس و در موازات آن به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کند تا مورد بررسی قرار گیرد؛ 19. شورا مجددا تاکید میکند که باید اقدامات ایران را با توجه به گزارشهایی که در پاراگرافهای بالا به آن اشاره شد، بررسی کند. الف) این که شورا باید اجرای تدابیر را تا در مدتی که ایران همه فعالیتهای بازفراوری و غنیسازی را متوقف کرده باشد از جمله تحقیق و توسعه که توسط آژانس راستی آزمایی شده باشد، به حال تعلیق درآورد تا مذاکرات را با حسن نیت پیش رفته و یک نتیجه فوری به گونهای حاصل شود که مورد قبول طرفین باشد. ب) این شورا باید تدابیر مورد نظر در پاراگراف های 3، 4، 5، 6، 7 و 12 قطعنامه 1737 (2006) و همینطور پاراگراف های 2، 4، 5، 6 و 7 قطعنامه 1747 (2007)، و پاراگرافهای 2، 4، 6، 7، 8، 9 و 10 و 11 این قطعنامه را در زودترین زمان ممکن بعد از دریافت گزارش مورد نظر در پاراگراف فوق مبنی بر این که ایران کاملا به تعهدات خود در قطعنامههای مذکور شورای امنیت و برآورده کردن خواستههای شورای حکام عملی کند به گونهای که به تایید شورای رسیده باشد. ج) این شورا باید در صورتی که گزارش مورد نظر حاکی از آن باشد که ایران به قطعنامه 1696 (2006)، قطعنامه 1737 (2006)، قطعنامه 1747 (2007) و این قطعنامه عمل نکرده است، تدابیر دیگری را بر اساس بند 41 از فصل هفتم منشور سازمان ملل سازمان ملل اتخاذ کند تا ایران را متقاعد نماید که به این قطعنامه ها و درخواست های آژانس پاسخ مثبت بدهد، و تاکید می کند تصمیمات بعدی زمانی لازم خواهند شد که چنین تدابیر ضروری شوند؛ 20. شورا این مساله را همچنان پیگیری خواهد کرد. پیوست I: 1- امیر معید علایی (که در مدیریت مونتاژ و مهندسی سانتریفیوژها دخالت دارد) 2- محمد فدایی آشیانی (که در تولید کربن آمونیوم اورانیل و مدیریت مجموعه غنیسازی اورانیوم نطنز دخالت دارد) 3- عباس رضایی آشتیانی - از مقامات ارشد اداره اکتشافات و استخراج معادن سازمان انرژی اتمی ایران AEOI. 4- هاله بختیار (که در تولید مگنزیوم با غنای 99 و 9 دهم درصد دخالت دارد) 5- مرتضی بهزاد (بخاطر دخالت در تولید اجزاء دستگاه های سانتریفیوژ) 6- دکتر محمد اسلامی (رییس موسسه تحقیقاتی و آموزشی صنایع دفاع) 7- سید حسین حسینی (از مقامات سازمان انرژی اتمی ایران AEOI که در پروژه رآکتور تحقیقاتی آب سنگین اراک دخالت دارد) 8- م. جواد کریمی ثابت (رییس شرکت انرژی نوین که در قطعنامه 1747 (2007) از وی نام برده شد) 9- حمید رضا مهاجرانی (به خاطر دخالت در مدیریت تاسیسات تبدیل اورانیوم (UCF) اصفهان) 10- سرتیپ محمد رضا نقدی (معاون سابق تحقیقات لجیستیک و صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح / رییس سابق ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز که در تلاش ها برای دور زدن تحریمهای اعمال شده توسط قطعنامه های 1737 و 1747 شورای امنیت سازمان ملل متحد دست دخالت داشته است) 11- هوشنگ نوبری (که در مدیریت مجموعه غنی سازی نطنز دخالت دارد) 12- عباس رشیدی (به خاطر دخالت در فعالیتهای مربوط به غنی سازی در نطنز) 13- قاسم سلیمانی (مدیر عملیات حفاری اورانیوم در معدن اورانیوم ساغند) پیوست II الف) افرادی که نام آنها در قطعنامه 1737 شورای امنیت سازمان ملل متحد ذکر شده است: 1- محمد قنادی (معاون AEOI در بخش تحقیقات و توسعه) 2- داود آقاجانی (رییس مرکز آزمایشی غنیسازی سوخت PFEP در نطنز) 3- بهنام عسگرپور (مدیر عامل اراک) ب) افرادی که نام آنها در قطعنامه 1747 شورای امنیت سازمان ملل متحد ذکر شده است: 1- سید جابر صفدری (مدیر تاسیسات غنی سازی نطنز) 2- امیر رحیمی (رئیس مرکز تحقیقات و تولید سوخت اتمی اصفهان که بخشی از شرکت تولید و تهیه سوخت هستهای سازمان انرژی اتمی ایران است و در فعالیتهای غنی سازی مشارکت دارد.) پیوست III 1- شرکت ابزار برش کاوه (به خاطر دخالت در تولید اجزای دستگاههای سانتریفیوژ) 2- شرکت های بازرگانی تجارت توانمند سکال و شرکتهای سیستم سکال (این شرکت تابعه سعی کرده بود برای نهادی که در قطعنامه 1737 به آن اشاره شده محصولات حساسی را خریداری کند) 3- شرکت الکترونیکی صنام (زیر مجموعه صنایع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) که در برنامه موشک های بالستیکی ایران دست دارد) 4- گروه فنی اتحاد (زیر مجموعه سازمان صنایع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) که در برنامه موشک های بالستیکی ایران دست دارد) 5- کارخانجات صنعتی ماشینهای دقیق (IFP)، (کارخانه کاربردی آکا - زیر مجموعه سازمان صنایع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) که برای تهیه برخی تجهیزات مورد استفاده قرار می گرفته است) 6- جابر ابن حیان - آزمایشگاه متعلق به AEOI فعال در فعالیتهای چرخه سوخت هستهای) 7- شرکت صنعتی جوزا (زیر مجموعه سازمان صنایع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) که در برنامه موشک های بالستیکی ایران دخالت دارد) 8- صنایع متالورژی خراسان (زیر مجموعه صنایع مهماتسازی (AMIG) است که به وزارت دفاع ایران وابسته است. این گروه در تولید اجزاء دستگاه های سانتریفیوژ شرکت دارد) 9- شرکت تولیدی باتری نیرو (این شرکت زیر مجموعه سازمان صنایع دفاعی ایران است. وظیفه آن ساخت واحدهای برق برای ارتش ایران از جمله سیستم های موشکی است) 10- صنایع انرژی پیشگام (در ساخت تاسیسات تبدیل اورانیوم اصفهان مشارکت داشته است) 11- شرکت تهیه تجهیزات ایمنی SEP (زیر مجموعه سازمان صنایع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) که در برنامه موشک های بالستیکی ایران دست دارد) 12- شرکت تماس (در فعالیت های مربوط به غنی سازی شرکت دارد. تماس یک نهادی است که چهار شرکت تحت پوشش آن تاسیس شدهاند. یکی از آنها در زمینه استخراج اورانیوم، یکی در زمینه کنسانتره و دیگری در زمینه فرآوری اورانیوم، غنیسازی و ضایعات آن فعالیت می کنند)