در نشست بغداد توافق شد که قبل از اجلاس مسکو ، نشستی در سطح معاونان به منظور تهیه دستور کار گفتگوهای آتی ایران و گروه 1+5 برگزار شود.این‌که کدام اعضا از گروه 1+5 در این راستا کارشکنی می‌کنند و یا چه متغیرهایی از بیرون گروه بر آن تأثیر می‌گذارند و یا این‌که عدم شفافیت مواضع غرب در برنامه صلح آمیز هسته ای ایران به چه میزان است مقوله دیگری است. آن‌چه در این میان بسیار روشن است و قطعیت دارد سه نکته است: 3. و بالاخره این‌که اگر برخی محورهای غربی در گفت‌وگوها چندان جدی نیستند، به عکس جمهوری اسلامی ایران کاملاً جدی است و چنانچه طرف مقابل را در این روند جدی نیابد از گفتگوها خارج می‌شود.این سخنان اوباما در آن زمان با واکنش‌های مختلفی در داخل و خارج امریکا همراه بود. برخی آن را باور کردند ولی بسیاری نیز به آن با دیده تردید نگریستند.این بلوک از 1+5 در تناقضی آشکار ضمن ادعای به رسمیت شناختن حق ایران در دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای همواره بر تعلیق غنی سازی در ایران تاکید داشته. این در حالی است که بر اساس قوانین بین‌المللی غنی سازی بخشی از حقوق هسته ای هر کشور است.NPT - ایران ظرفیت‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی فراوانی برای دفاع از حقوق خود دارد که غرب از همه این ظرفیت‌ها اطلاع ندارد. در این شرایط مناسب‌تر آن است که غرب ضمن خاتمه دادن به رویکرد اتلاف وقت بداند که تداوم این رویه به افزایش دیوار بی اعتمادی منجر خواهد شد و آنان ممکن است فرصت مذاکره و همکاری با ایران را از دست بدهند. زمان برای غربی‌ها نزدیک به صفر است.