خرداد پرحادثه و فتنه‌ای طرح‌ریزی شده

مهدى سعیدى
خردادماه در تاریخ تحولات سیاسی نظام جمهوری اسلامی، یکی از پرحادثه ترین ها است. از فتح بزرگ خرمشهر تا ارتحال حضرت امام(ره)، تا برگزاری چندین دوره از انتخابات ریاست جمهوری در سال های اخیر، همگی فرصت هایی برای خودنمایی بزرگ ترین انقلاب مردمی دوران معاصر در عرصه حضور ملت در صحنه بوده است.
در این میان، حدود سه سال پیش بود که جریانی منحرف، با سناریویی از پیش تعیین شده برآن شد تا نماد بزرگ ترین حضور حداکثری ملت ایران را به فرصتی برای تهدید نظامی تبدیل تند که ملت برای حفظ و صیانت آن با جمعیتی 40 میلیونی به میدان آمده بودند.
جریان منحرف در اولین گام متوهم از تجربیات پیشین کودتاهای مخملین در جهان، گمان داشت خواهد توانست ایران را نیز به سرنوشت اوکراین و قرقیزستان و گرجستان تبدیل کند! اما طراحان پشت صحنه این کودتا خیلی زود فهمیدند که نظام اسلامی به عنوان یکی از باثبات ترین کشورهای منطقه، در برابر این حرکت ها به مصونیت کامل رسیده است. این سخن حکیمانه رهبر معظم انقلاب در تاریخ (29/3/88) که فرمودند: «بنده زیر بار بدعت های غیرقانونی نخواهم رفت!» کافی بود تا دشمنان بیگانه و ضدانقلاب با شناختی که از قاطعیت رهبری داشتند، به این نتیجه برسند که سناریوی کودتای مخملی دیگر به پایان خط رسیده است و امکان تغییر در نتایج انتخاب مردم وجود ندارد.
ضدانقلاب عصبانی از ملت و رهبری، در این شرایط مرحله جدیدی از توطئه ها را آغاز ترد که از آن تحت عنوان «فتنه عمیق» یاد شده است. در این مرحله تلاش شد تا با حاشیه سازی برای مراسماتی ملی و مذهبی چون روز قدس، روز 13 آبان، ماه محرم و ...، فتنه گران تداوم حیات خود را عیان ساخته و نظام را مشغول حاشیه های امنیتی سازند. این حرکت ها نیز تا ماجرای عاشورای سال 88 فرصت تداوم یافت و با اهانت به ساحت مقدس اباعبدالله(ع) توسط ضدانقلاب و حضور پرشور ملت دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) در روز 9 دی رسوا و ناکام گردید.
وجه نرم افزاری فتنه با هجمه همه جانبه به آرمان ها و ارزش های ملت ایران توسط قلم به دستان مزدور و استحاله شده و با استفاده همه جانبه از رسانه های تصویری و مجازی، آغاز شد. حمله به جایگاه رهبری نظام اسلامی و ولایت مطلقه فقیه، تخریب حضرت امام(ره) و زیر سوال بردن دوران حاکمیت ایشان، توهین به رهبر معظم انقلاب اسلامی، هجمه به حاتمیت دینی و حتومت اسلامی، حمله به نظام مقدس جمهوری اسلامی و متهم ساختن آن به ناپاتی و ناتارآمدی، زیر سوال بردن نهادهای قانونی نظام اسلامی از جمله شورای نگهبان، وزارت تشور، قوه قضائیه، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات، سپاه و بسیج و ...، تترار دروغ بزرگ «تقلب در انتخابات»، هتت حرمت بزرگان نظام اسلامی و توده های ملت حزب اللهی حاضر در صحنه، جزئی از این سیاست های تخریبی بود.
در فهرست اسامی این افراد وابسته و معلوم الحال می توان نام های زیر را مشاهده ترد: اتبر گنجی، محسن سازگارا، عطاءالله مهاجرانی، محسن تدیور، عبدالتریم سروش، علی افشاری، محسن مخملباف، محمدرضا شجریان، محمد نوری زاد، شیرین عبادی، حسین بشیریه، حسن یوسفی اشتوری، موسوی خوئینی ها، عبدالعلی بازرگان، ابراهیم نبوی و ... که با قلم ها و زبان های شان به استخدام دشمنان انقلاب اسلامی درآمدند ، اما این مسیر با وجود القای شبهات و تخریب های نظری که کرد، امروز آنچنان دچار تکرار و بی رمقی شده که افت شدید خوانندگان این سایت ها آنها را تا مرز ورشکستگی و تعطیلی کشانده است.
بعد از این ناکامی های پی‌درپی، جریان فتنه بعد از ناکام ماندن در 9 دی تلاش فراوانی برای احیای خود نمود که اوج آن پس از آغاز نهضت های اسلامی مردم منطقه خاورمیانه و آفریقا در 25 بهمن سال 89 اتفاق افتاد که این حرکت نیز خیلی زود مهار شد و سران فتنه بیش از پیش منزوی شدند.
فتنه گران آخرین تلاش خود را برای ناکام گذاشتن نظام اسلامی در انتخابات مجلس نهم خرج کردند و با اتخاذ سیاست «تحریم انتخابات» در حالی که توسط سیاست «تحریم اقتصادی» کشورهای غربی همراهی می شد، به میدان آمدند تا با کاستن از رأی ملت، فریاد نامشروعی بودن نظام اسلامی را سر دهند، اما آنچه حاصل شد، کاهش مشارکت نبود، بلکه حضور 56 درصدی مردم در پای صندوق های رأی بود ته همه تحلیل های ضدانقلاب را به هم ریخته و آنچنان جریان فتنه را دچار اضمحلال و افول کرده است که دیگر رمقی برای یادآوری از فتنه باقی نگذاشته است و جمعی از اصحاب فتنه را به تغییر رفتار و تلاش برای بازگشت به درون نظام اسلامی و فاصله گرفتن از افراطیون وادار کرده است. این ماجرا به خوبی نشان می دهد که بخشی از فتنه گران همه تلاش های شان را ناکام یافته و چاره ای جز تغییر روند و کنارگذاشتن شیوه های فتنه گری نیافته اند.
البته باید توجه داشت که شاید برخی شیوه های اتخاذ شده توسط ضدانقلاب به بن بست رسیده باشد، اما فتنه و فتنه گری مقوله ای نیست برای همیشه پایان یابد. فتنه همزاد انقلاب اسلامی است و تا سرآغاز شکل گیری دولت کریمه حق ادامه خواهد یافت. مهم آن است که بصیرت ملت آنچنان باشد که به فتنه گران مجال جولان و خودنمایی ندهد که به لطف حضرت حق، ملت غیور ایران تاکنون چنین بوده است.