قاسم غفورى
آمریکا در حالی در حوزه داخلی با چالش های اقتصادی و در صحنه بین الملل با مشکلات گسترده ای مواجه است که در حوزه سیاسی با تحولی اساسی روبه رو است و آن برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و کنگره است. بر اساس گزارش های منتشره در اواسط آبان ماه، انتخابات ریاست جمهوری میان «اوباما» نامزد دموکرات ها و «میت رامنی» کاندیدای جمهوریخواه برگزار می شود. ارزیابی ها و نظرسنجی ها نشان می دهد که فاصله ای چندانی میان طرفین وجود ندارد و به رقابت ها، شانه به شانه ادامه می دهند. آنها در حالی در کوران انتخابات قرار گرفته اند که هر کدام با ابزارها و شیوه های مختلف به دنبال کسب آرای مردمی می باشند.
نکته مشترک که در عملکردهای طرفین مشاهده می شود، تحرکات گسترده آنها برای جلب نظر لابی صهیونیست است، به گونه ای که هر کدام بیشترین وقت را برای دیدار و رایزنی با آنها و نیز موضع گیری در حمایت رژیم صهیونیستی صورت داده اند. در جدیدترین عملکردها، باراک اوباما ضمن تأکید بر معرفی خود به عنوان بهترین دوست صهیونیست ها از اختصاص اعتبارات نظامی به این رژیم خبر داده است، چنانکه وی مصوبه حمایت نظامی از این رژیم را امضا و 70 میلیون دلار برای تقویت سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین اختصاص داد. در کنگره نیز مصوبه افزایش کمک به این رژیم تصویب شد. در حوزه دیپلماتیک نیز اوباما طرح های گسترده ای را اجرا کرده است. اعزام مقامات ارشد کاخ سفید از جمله هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه، «پانه تا» وزیر دفاع و معاونش به سرزمین های اشغالی و اعلام وعده سفر خود به تل آویو در صورت پیروزی در انتخابات از جمله این اقدامات است.
در همین حال اوباما و هم قطاران دموکرات وی به موضع گیری علیه جبهه مقاومت و دشمنان رژیم صهیونیستی پرداخته اند که از نمودهای آن، تشدید فشارها به سوریه و تأکید بر اجرای خواسته صهیونیست ها برای سرنگونی اسد، رئیس جمهور سوریه و نیز مقابله با جمهوری اسلامی ایران و حقوق هسته ای آن است.
نکته اساسی در این حوزه آنکه، سران کاخ سفید به دنبال اجرای خواسته صهیونیست ها جهت حفظ توافقنامه کمپ دیوید میان رژیم صهیونیستی و مصر هستند. با دگرگونی در ساختار سیاسی و اجتماعی مصر از ارکان تحولات این کشور، دگرگونی در توافقنامه ها با رژیم صهیونیستی و نیز بازگشایی مرز رفح و پایان دادن پنج سال محاصره غزه است، اصولی که مرسی، رئیس جمهور مصر در دیدار با هنیه، نخست وزیر مردمی فلسطین بر آن تأکید داشت.
وی از ایجاد تسهیلات جدید برای غزه خبر داد که از آن جمله؛ افزایش ساعت بازگشایی مرز رفح به 12 ساعت و تسهیل در عبور و مرور فلسطینی ها به مصر بوده است. این مسئله در کنار تأکید مصری ها بر دگرگونی در کمپ دیوید، هراس صهیونیست ها را به همراه داشت. در این میان، سران کاخ سفید برای خوش خدمتی به صهیونیست ها با اعمال فشار و تهدید و پاداش در قبال مصر بر لزوم تجدیدنظر در این زمینه تأکید کرده اند. نکته اساسی آنکه، اوباما بار دیگر طرح روند صلح خاورمیانه را مطرح کرده و نشست کمیته صلح عربی نیز در این زمینه در قطر برگزار شد. هدف آمریکا آن است تا در لوای صلح خاورمیانه از کشورهای عربی برای وادار ساختن تشکیلات خودگردان به امتیازدهی به صهیونیست ها و نیز اعمال فشار بر مصر برای حفظ کمپ دیوید و بسته ماندن مرزهای غزه بهره برداری کند. به عبارت دیگر، روند سازش عاملی برای حفظ خواسته های صهیونیست ها و خیانت دوباره سران عرب سازش کار به فلسطینی ها است.
در نقطه مقابل، اوباما، میت رامنی نیز تحرکات گسترده ای برای حمایت از صهیونیست ها داشته است که سفر هشت مرداد رامنی به سرزمین های اشغالی نمودی از این طرح است. وی در سخنان خود همواره تأکید کرده است که بیشترین کارکرد را برای این رژیم خواهد داشت و اجازه نمی دهد که تهدیدی علیه این رژیم صورت گیرد. وی برای خوشی خدمتی به صهیونیست ها، مواضعی تند علیه دشمنان این رژیم اتخاذ کرده است، به گونه ای که وی حتی خواستار اقدام نظامی علیه ایران و همچنین سرنگونی اسد شده است. عملکردهای رامنی و اوباما در قبال صهیونیست ها در حالی در حوزه مشترک حمایت گسترده از صهیونیست ها قرار دارد که عملکردهای آنها چند اصل اساسی زیر را آشکار می سازد:
نخست آنکه، برای سیاستمداران آمریکایی آرای مردمی اهمیتی ندارد، بلکه صرفاً به دنبال نظر صهیونیست ها هستند. این امر نشانگر واهی بودن دموکراسی در آمریکا و نابود شدن حقوق مردم برای تأمین خواسته صهیونیست ها است.
دوم آنکه، این روند نشان داده که ملت فلسطین برای احقاق حقوق خود نمی تواند به هیچ کدام از شخصیت های آمریکایی امیدوار باشد، چرا که آنها تماماً پیرو صهیونیست ها هستند و هرگز برای فلسطین قدمی بر نخواهند داشت.
سوم آنکه، ادعای سران عرب سازشکار برای حمایت از سران کاخ سفید جهت کمک به فلسطین، امری واهی است، چرا که میان آنها تفاوت وجود ندارد و هیچ کدام از چارچوب خواسته صهیونیست ها خارج نمیشوند.
بر این اساس، روند صلح خاورمیانه نیز توطئه ای بیش نیست که در نهایت، به تأمین خواسته صهیونیست ها منجر می شود. لذا می توان گفت که انتخابات آمریکا از هم اکنون این درس را برای فلسطین دارد که واژه ای به نام رئیس جمهور مستقل آمریکا وجود ندارد و آنها تماماً وابسته به صهیونیست ها هستند، لذا برای احقاق حقوق فلسطینی ها، یک راه بیشتر نمانده و آن حفظ وحدت در عرصه مقاومت و دوری از سازشکاری است.