وقایعی که این روزها در میانمار یا همان برمه سابق روی می دهد به تعبیر دقیق بسیاری از کارشناسان وقوع یک هولوکاست واقعی است. در این کشور مسلمانان در اقلیت هستند و گروه های تندروی بودائی با این استدلال که سابقه حضور مسلمانان در این کشور به 100 سال نمی رسد سعی در پاکسازی نژادی در این کشور دارند. نکته جالب اینجاست که دولت برمه و فعالین حقوق بشر در این کشور نیز در برابر وقایع برمه سکوت کرده اند و سازمان ملل نیز تا همین چند روز پیش حتی یک بیانیه در خصوص برمه نیز نداده بود .
در همین راستا کمبود مواد غذایی در اردوگاه پناهندگان مسلمان میانماری، زنان را مجبور کرده تا با استفاده از برگ درختان و گیاهان، برای کودکان معصوم میانماری غذا تهیه کنند.با ادامه فرار مسلمانان میانمار از این کشور، تعداد پناهندگان مسلمان میانماری که از اذیت و آزار بودائیان به سوی کشور همسایه یعنی بنگلادش فرار می کنند، همچنان رو به افزایش است.خبرگزاری آناتول ترکیه در گزارشی به بررسی وضعیت مسلمانان پناهنده شده میانماری در اردوگاههای «لیدا» و «کوتوبالونگ» در شهر «کوکز بازار» پرداخت و اعلام کرد که هر شب مسلمانان میانماری بیشتری از خشونتهای بودائیهای میانمار میگریزند و به بنگلادش پناه میبرند.این خبرگزاری نوشت: زنان و کودکان بدترین شرایط را در اردوگاههای پناهندگان مسلمان میانماری دارند.
با این حال آنچه که از مجموعه اطلاعات و اظهارات برخی افراد که بهدلایلی به منطقه دسترسی داشته اند و یا افرادی که خانواده های آنان در مناطق درگیری بوده و با آنان تماس داشته اند و فیلم ها و تصاویری که بهدست آمده است، نشان می دهد که اگر چه درگیری میان مسلمانان و بودائی ها بوده اما حضور ارتش و نیروهای نظامی امنیتی به نفع بودائیان بوده و آنان بعضا اقدامات ضد انسانی بودائیان را نادیده گرفته و دست آنان را برای هرگونه اقدام خلافی باز گذاشته و در مقابل کوچکترین تحریک روهینگاها را سرکوب و افراد را یا بازداشت و یا مجبور به ترک خانه خود می کردند.همچنین تعدادی قابل توجه از ساختمان ها و تاسیسات و مغازه های مسلمانان به آتش کشیده شده و سپس توسط نیروهای دولتی این مجموعه ها کاملا تسطیع شده بهگونه ای که دیگر نشانی از آنها وجود ندارد. البته تعدادی از خانه ها و متعلقات بودائیان نیز از بین رفته است اما قابل قیاس با جمع خسارات وارده به روهینگاها نیست. ضمن آنکه کلیه عکسها و فیلم های معتبر و مشاهدات افراد حاکی از آن است که بیشترین ظلم ها و اقدامات ضد انسانی نظیر قتل افراد بیگناه، کودکان و کوچ اجباری بر ضد مسلمانان روهینگا صورت گرفته، بسیاری از مساجد آنان ویران شده و اموال و دارایی های آنان به غارت رفته است و
بودائی ها خسارات بهمراتب کمتری داشته اند.به روهینگاها گفته شده است که تنها باید در اردوگاه ها بمانند و حق ورود به شهر را ندارند و این امر آنان را حتی برای تهیه غذا و دارو دچار مشکلات بسیاری کرده است. آنان دیگر حق اشتغال و بازکردن مغازه های خود را ندارند و تنها می توانند به کشور دیگری بروند چون آنها را به عنوان میانماری نمی شناسند.سازمان های کمک رسان تلاش زیادی برای ورود به این مناطق را داشته اند ولی دولت به آنها اجازه نداده و گفته شده است تنها هر دو ماه یک بار می توانند برای توزیع کمک به این مناطق بروند.برخی از تاسیسات و محلهای کسب و کار و کارگاه های کوچک مسلمانان دچار خسارت شده و یا کاملا تخریب و در آتش سوخته است که به نظر می رسد یکی از اهداف بودائیان از بین بردن ظرفیت های اقتصادی مسلمانان باشد.نقش دولت و نیروهای نظامی و امنیتی در تشدید خرابی ها و از بین بردن تاسیسات و توانایی های مسلمانان کاملا مشهود است و آنان کاملا جانبدارانه و به نفع بودائیها وارد صحنه شده بودند.هیچ یک از تشکل های سنی در میانمار نسبت به موضوع هیچ گونه تحرکی و یا اقدامی نداشته اند و مسلمانان روهینگا در این وقایع کاملا بی پناه بوده اند.رسالت