جواد رضایی
دشمنان تاریخی انقلاب اسلامی؛ در طول سه دهه گذشته برای از پا درآوردن انقلاب روش های مختلفی را آزمودند که با لطف الهی و هوشیاری و پایداری مردم در تمامی آنها شکست خوردند، اما با این حال دست برنداشتند و ضمن ادامه روش های شکست خورده گذشته درصدد یافتن روش های نو برآمدند تا از تحریم های جدید که مرحله به مرحله تشدید شده برای زیرفشار قراردادن مردم استفاده کنند.
این تحریم ها که اتحادیه اروپا هفته گذشته بخش دیگری به آن اضافه کرد به نحوی طراحی شده اند که با ایجاد کمبودهایی، آرامش از زندگی مردم رخت بندد و نگرانی و تشویش جای آن را بگیرد تا در ادامه هیولایی به اسم کمبود کالا و اجناس، مردم را فرسوده و مقاومت و اراده آنها را در هم شکند تا مجبور شوند در برابر استکبار کوتاه بیایند. آنچه که گفته شد برنامه ای است که دشمن دنبال می کند.
این در حالی است که وضعیت واقعی در داخل با آنچه که در تصور و نقشه دشمن است، تفاوت دارد؛ یعنی کشور در مواردی به سبب برخورداری از ویژگی های اقلیمی قادر است، نیاز خود را تأمین کند و در موارد دیگر هم کالاهای مورد نیاز برای مدت طولانی تأمین شده است؛ با این وجود مشاهده می شود که فضای حاکم بر خرید و فروش برخی از کالاها ملتهب است؛ چرایی این مهم دو علت اصلی دارد:
1- فضای بی ثبات و ناآرامی که تبلیغات رسانه های دشمن با استفاده از بحث تحریم ها ایجاد کرده اند که موجب ناامنی و نگرانی در محیط های اقتصادی و ترسیم فردایی تیره و مبهم برای مردم می شود و از لحاظ روانی حرص و طمع مردم را از ترس محروم شدن از تأمین نیازها بر می انگیزاند و عطش خرید، جمع آوری و ذخیره سازی را زیاد می کند. 2- تجار و کسبه ای که با فرصت طلبی و میل به تکاثر و ثروت اندوزی بدون زحمت و از راه احتکار و پنهان کردن کالاهای موردنیاز مردم، با دشمن همکاری می کنند و چه بسا بیش از دشمن به نظام ضربه می زنند.
در واقع اینان با خالی نگه داشتن بازار و احتکار کالا، به عملیات تبلیغی و روانی دشمن عینیت می بخشند و آن را تقویت می کنند و با رفتار خیانت آمیز خود، بر دروغ های ویرانگر دشمن صحه می گذارند. در واقع آنها پیاده نظام دشمن در جبهه خودی هستند. زمینه سازی این افراد بستر را برای نقش آفرینی گروه دوم فراهم می کند که به گران فروشی معروف شده اند. گران فروش ها حلقه واسط میان مردم و محتکران هستند که عملاً با سوءاستفاده از نیاز مردم، اندکی جیب خود و به تمامه جیب محتکران را از سرمایه مردم پر می کنند و پیامدهای منفی این تجارت کثیف و مسموم را متوجه نظام می کنند.
با غیرقابل تحمل شدن این وضعیت که در ذات خود تهدیدات امنیتی دارد، برخی از نهادهای مسئول به میدان آمدند تا با این معضل تهدیدآمیز که سر نخ آن در دست دشمن است، مقابله کنند، آن طور که چند شب پیش سیمای جمهوری اسلامی نشان داد، تعدادی انبار که به وفور کالاهای مورد نیاز مردم را در خود پنهان کرده بودند، کشف شدند و صاحبان آنها یا همان سربازان دشمن، در قلب جبهه خودی، جریمه شدند.
با اینکه برخی از مسئولان مربوط مانند سیدعلی رضا شجاعی، سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت، نعمت الله ترکی معاون برنامه ریزی استاندار تهران و از همه مهم تر مدیر کل تعزیرات حکومتی استان تهران اعلام کردند با این افراد به شدت برخورد می شود، اما همچنان جای این پرسش وجود دارد که آیا باید به این روند بسنده کرد و با آنها بر اساس یک تخلف صرف اقتصادی برخورد کرد یا اینکه با لحاظ کردن وضعیت کلی فعلی کشور و در نظر گرفتن اقتضائات یک جنگ اقتصادی واقعی و تمام عیار که دشمن به ایران تحمیل کرده باید با آنان مواجه شد؟