مترجم: سحر دولتیان
یک بار دیگر نظرسنجی منتشر شده در روزنامه «هاآرتص» از صهیونیست ها، روند رو به رشد افراط گرایی و تبعیض و نژادپرستی آنها را نشان داد. اگرچه این نظرسنجی ها برای ما تازگی ندارد، ولی طی آن چهار سوال از صهیونیست ها پرسیده شده که ذکر آن جالب توجه است: 96 درصد با اعطای حق انتخاب به فلسطینی ها در صورت الحاق کرانه باختری به رژیم صهیونیستی مخالفند.
59 درصد بر این باورند که صهیونیست ها باید نسبت به عرب ها در همه زمینه های کاری برتری داشته باشند. 58 درصد معتقدند که نظام آپارتاید بر رژیم صهیونیستی حاکم است و 47 درصد هم با اخراج عرب ها به اراضی تشکیلات خودگردان موافقند.
آپارتاید و نژادپرستی رژیم صهیونیستی بسیار روشن تر از آن است که نیاز به اثبات داشته باشد، بسیاری از موسسات پژوهشی بین المللی و حتی صهیونیستی در این باره سخن گفته اند، ولی مهم آن است که صهیونیست ها اصلاً به حل نزاع نمی اندیشند، بلکه به دنبال اخراج فلسطینی ها و تعمیق هرچه بیشتر اشغالگری هستند که نمونه اخیر آن را می توان در به رسمیت شناختن دانشگاه شهرک «آرئیل» مشاهده کرد. این همان چیزی است که نام آن را آکادمیک کردن اشغالگری و شهرک سازی نهاده اند.
در همین حال مسئول اصلی وجود چنین تفکراتی در میان صهیونیست ها، نظام آموزش و پرورش آنها است. شیوه های تدریس و محتوای کتب آموزشی رژیم صهیونیستی، پیشگام این امر به شمار می روند. در حالی که صهیونیست ها با جار و جنجال خواهان تغییر شیوه های آموزشی عرب ها هستند، شیوه های آموزشی رژیم صهیونیستی سراسر انکار حق تاریخی فلسطینی ها و تعیین سرنوشت و برخورداری آنها از کشوری مستقل است.
بدتر از همه اینکه نظام آموزشی صهیونیستی با ملت فلسطین به عنوان یک تمدن و ملت رفتار نمی کند و به همین دلیل دانش آموز صهیونیست نیز با تفکراتی نژادپرستانه رشد می کند. در همین راستا رسانه های گروهی صهیونیستی و موسسات سیاسی رژیم صهیونیستی نیز به عنوان مکمل هایی برای خدمت به این فرایند عمل می کنند.
سیاست های رژیم صهیونیستی در به حاشیه راندن عرب ها و برتری دادن صهیونیست ها، نژادپرستی، متمرکز کردان منابع ثروت در دستان سرمایه داران یهودی و عدم ارائه راه حلی جدی برای نزاع، همگی عواملی مساعد در جهت سوق دادن جامعه صهیونیستی به سمت افراط گرایی هستند. چنین سیاست های خطرناکی در برابر عرب ها، نیازمند اتحاد و توجه رهبران عربی در جامعه رژیم صهیونیستی است.
هم اکنون در سطح بین المللی به نظر نمی رسد کشورهای زیادی متوجه ماهیت اقدامات نژادپرستانه رژیم صهیونیستی باشند کما اینکه این رژیم در داخل نیز از حمایت صهیونیست ها برخوردار است. با پیروزی قریب الوقوع نتانیاهو در انتخابات آینده نیز راه برای تعمیق بیشتر اشغالگری و شهرک سازی هموارتر خواهد شد.
در این شرایط راهکار عرب های حاضر در اراضی اشغالی 1948 بین المللی کردن ماجرا و تحریک افکار عمومی جهان است.
به نظر نمی رسد که انتخابات آتی در رژیم صهیونیستی تغییری جدی در ساختار پارلمان ایجاد کند. جامعه صهیونیستی مملو از گرایش های افراط گرایانه است و در این صورت پارلمان آن نیز نویدبخش اخبار مسرت آمیزی در آینده نخواهد بود. عدم وجود چنین تغییری در محیط پر از تغییر اطراف رژیم صهیونیستی، خواسته قلبی صهیونیست ها است، زیرا به این ترتیب ثبات خود را به جهانیان نشان خواهند داد؛ ثباتی سراسر افراط و تبعیض و پر از رویکردهای نژادپرستانه!!