حمایت رسمی عربی از مقاومت فلسطین همواره تابع حساب های منطقه ای و بین المللی بوده و جنبه سرمایه گذاری نداشته است. این در حالی است که ایران با تمام قوا روی حزب الله سرمایه گذاری کرد و حزب الله هم با برخوردار شدن از اسلحه و مهماتی که کمتر کشوری می تواند به آنها دست پیدا کند به دژی مستحکم و ترسناک در برابر رژیم صهیونیستی مبدل شد، اما هیچ دولت عربی حاضر نشد این کار را برای مقاومت فلسطین انجام دهد. عذر و بهانه مرزهای محکم و غیر قابل نفوذ پذیرفتنی نیست، چرا که که اگر عرب ها می خواستند، قادر به انجام این کار بودند. آنها توانستند از موانع نظام اطلاعاتی سوریه بگذرند و این همه سلاح وارد این کشور کنند. حزب الله هواپیماهایی بدون سرنشین در اختیار دارد و رژیم صهیونیستی را تهدید می کند که می تواند هر متر مربع از آن را هدف قرار دهد و این بدان معناست که حزب الله از امکانات و توانایی های بسیاری برای جنگ چریکی و یا متعارف برخوردار است. اگر حمایت ایران از حزب کوچکی در کشوری کوچک یعنی لبنان نبود، حزب الله به این مرحله نمی رسید. در حالی که ایران در برابر همه فشارهای غرب برای توقف این سرمایه گذاری ایستاد، حاکمان عرب از ترس اینکه مبادا به تروریسم محکوم شوند از حمایت مقاومت فلسطین طفره رفتند. آنها بر این باور بوده و هستند که این کار در جهانی با قوانین جنگل که ضعیف هیچ جایی در معادلات آن ندارد نجات شان خواهد داد. مترجم: سحر دولتیان