اختصاصی بصیرت:امروزه رسانه ها و سیاستمداران ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. البته ارتباط رسانه ها تنها با حوزه سیاست نیست، بلکه با حوزه های فکری- فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... هم ارتباط بسیار نزدیکی دارد، به طوری که می توان گفت، امروز جدایی رسانه از سیاست، اقتصاد و فرهنگ و جامعه امکان پذیر نیست. رسانه ها این توانایی را دارند که با کارکردهای منفی، سلامت فکری و اخلاقی و اجتماعی را تهدید کنند و الگوهای نابهنجار رفتاری را در جامعه تثبیت نمایند و از سوی دیگر، می توانند نقش مثبتی در تحولات اجتماعی داشته باشند.شاید اگر در تحولات گوناگونی که در جامعه رخ می دهد جست وجویی کنیم، به وضوح رد پای رسانه را در این رویدادها ببینیم. آنجا که یک خبر صرف نظر از صحت و سقم آن می تواند سبب التهاب در بازار شود و یا انتشار یک خبر سبب تنش در فضای سیاسی یک جامعه شود. حوزه های فرهنگی و اجتماعی هم از این قاعده مستثنی نیستند. این مسائل در برخی برهه ها آنقدر بازتاب و دامنه پیدا می کند که به موضوع روز جامعه تبدیل می شود. البته در توسعه دادن به آنها نباید نقش دشمنان و رسانه های آنان را نادیده گرفت، چرا که یا خودشان موجد این شرایط هستند، یا از فرصت به دست آمده نهایت استفاده را می کنند.در این میان دو عامل مهم تأثیر مستقیم دارند که در این مجال به آنها اشاره گذرایی می کنیم:
عامل اول، رسانه ها هستند که وظیفه ذاتی شان انتشار اخبار تحولات، بیان دیدگاه ها و اطلاع رسانی وقایع و رخدادها برای عموم مردم است، اما در این رهگذر بخشی از روزنامه نگاران و اصحاب رسانه به مدد شگردهای خبری و رسانه ای که به آنها آشنایی دارند، تلاش می کنند تا از منظر منافع گروهی و حزبی خود به رویدادها نگاه کنند و با جهت گیری سیاسی خود وقایع را تحلیل و تفسیر نمایند که البته این موضوع تا حدی طبیعی است، اما زمانی که این رویه به مچ گیری سیاسی، تهمت و افترا و تخریب رقبا و گروه های دیگر بینجامد، هم از دایره اخلاق خارج شده و هم از اصول حرفه ای کار رسانه ای فاصله گرفته است. اگرچه این شیوه ها از رسانه های دشمن دور از انتظار نیست، اما برای اهالی رسانه که در چارچوب یک نظام اسلامی فعالیت می کنند، این موضوع حرکتی مخالف اخلاق رسانه ای محسوب می شود و رسانه های داخلی باید همواره تلاش خود را برای حفظ منافع ملی و وحدت ملی در جامعه به کار بسته و وحدت در میان مسئولان را مبنای فعالیت رسانه ای خود قرار دهند، چرا که برداشتن گام های بزرگ، مستلزم بسترسازی فرهنگی است که در این میان، رسانه ها اهمیت و جایگاه ویژه ای دارند و در این برهه حساس تاریخی که جمهوری اسلامی ایران پله های پیشرفت را یکی پس از دیگری پشت سر می گذارد، باید فضای همکاری و همراهی را بیش از پیش تقویت کنند.
عامل دوم هم خود مسئولان، چهره های سیاسی، مذهبی، فرهنگی و همه کسانی هستند که اظهارنظرهای آنان در جامعه تأثیرگذار است. آنها باید بر این مهم واقف باشند که در شرایط کنونی کشور، هیچ چیز به اندازه برقراری آرامش روانی به حفظ ثبات سیاسی و اقتصادی کمک نمی کند. همان چیزی که دشمن به شیوه های گوناگون در صدد برهم زدن آن است. رسانه ها بعضاً از روی آگاهی و بعضاً هم ناآگاهی با انتشار سخنان و مطالبی از چهره های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی به این مقوله دامن می زنند. البته اختلاف نظر و دیدگاه در بین صاحب نظران، امری طبیعی است، اما کشاندن آنها به سطح افکارعمومی به جز ایجاد نگرانی برای مردم، هیچ سود دیگری ندارد، بنابراین سیاسیون به ویژه مسئولان کشور باید در مواجهه با رسانه ها با دقت بیشتری نسبت به بیان مواضع خود اقدام کنند، چرا که رسانه های دشمن مترصد روزنه ای هستند که بتوانند با ایجاد جنگ روانی و رسانه ای از آن برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند.