پایگاه بصیرت؛ گروه سیاست خارجی: «رمضان برای مسلمانان ماه رحمت و نعمت است، اما گویی برای عراقی ها جز عذاب و نقمت ارمغانی نداشته است، چرا که بیش از 3 هزار تن در این ماه کشته یا مجروح شدند...» جمله فوق که برگرفته از سرمقاله روزنامه الصباح چاپ بغداد است، به خوبی وضعیت بحرانی عراق را در شرایط فعلی ترسیم کرده است. مردم عراق روزهای پایانی ماه مبارک رمضان و عید فطر را با موجی از انفجارات تازه سپری کردند. گویی چرخه خونین عملیات های تروریستی در این کشور تمامی ندارد و هر روز تعداد بی شماری از شهروندان بی گناه، قربانی خشونت طلبی های کور دشمنان داخلی و خارجی سرزمین رافدین می شوند. تاکنون هیچ گروهی مسئولیت انفجارهای اخیر را برعهده نگرفته است، اما کاملا روشن است که ناامنی های عراق، برآمده از اتحاد شوم سازمان «القاعده» و «بعثی‌ها» و حامیان منطقه ای و بین المللی آنان است. نسل جدید القاعده در عراق که پیشتر با عن��ان «زرقاویون جدید» اعلام موجودیت کرده و وابسته به شبکه تروریستی القاعده در عراق موسوم به «دولت اسلامی عراق» هستند، پیش از ماه رمضان تهدید کرده بودند که حملات تروریستی جدیدی را در این کشور برنامه‌ ریزی کرده اند. به دنبال این تهدیدات، تدابیر امنیتی در عراق تشدید شد، با این حال مانع وقوع انفجارات متعدد در نقاط مختلف این کشور نشد. از طرفی دولت عراق چند هفته پیش عملیات گسترده ای را با نام «انتقام شهدا» در مناطق شمالی و غربی بغداد سامان داد که طی آن شمار زیادی از تروریست ها کشته یا دستگیر شدند. برخی از این تروریست ها جزء کسانی بودند که از زندان های التاجی و ابوغریب گریخته بودند. با این حال به نظر می رسد هسته های تروریستی در عراق قویتر از آن است که با اقدامات مقطعی دولت متوقف شود. کارشناسان امنیتی بر این باورند که تداوم انفجارات در عراق ناشی از دو عامل مهم داخلی و خارجی است: 1) در سطح داخلی، تدابیر امنیتی و اقدامات اطلاعاتی و نیز طرح های عملیاتی، در آن سطحی نیست که مانع استمرار انفجارات شود و یا به پاکسازی کامل عناصر تروریستی بینجامد. از طرفی فساد اداری و نفوذ عوامل ترویستی (شامل بازماندگان بعثی و حتی عناصر مرتبط با القاعده) به دستگاه های امنیتی و پلیس موجب شده است که نه تنها طرح های امنیتی ناکام شود، بلکه این عوامل با نفوذی که دارند به تسهیل عملیات های تروریستی می پردازند. توصیه کارشناسان آن است که دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی عراق نیازمند پاکسازی اساسی از عناصر نفوذی و به کارگیری عوامل وفادار است. البته چنین روندی دشوار و زمانبر بوده، اما اگر دولت عراق تن به چنین اقدام مهمی ندهد، بحران امنیتی نه تنها فروکش نخواهد کرد، بلکه سیر صعودی خواهد یافت. 2) در سطح خارجی اما منافع برخی کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای ایجاب می کند که عراق همچنان گرفتار ناامنی و تزلزل باشد. این کشورها به طور طبیعی با دولت شیعی مالکی مخالف هستند، به ویژه آن که مالکی سر و سری با تهران دارد و به همین دلیل دولت او را شاخه ای از صفویه ایرانی می دانند! تشدید بحران در سوریه و همسویی مالکی با رژیم بشار اسد نیز باعث شد فشارها بر عراق افزایش یابد. در همین راستا عناصر القاعده که عرصه اصلی ماموریتشان در سوریه تعریف شده بود، دگر بار به سوی عراق خیز برداشته و با ایجاد انفجارات و ناامنی در عراق سعی کردند ضمن دادن روحیه به همرزمان خود در سوریه، دولت مالکی را در تنگنا قرار دهند. کشورهای غربی و خصوصا آمریکا نیز از وضعیت بحرانی در عراق چندان ناخشنود نیستند. به نظر می رسد تئوری «آشوب سازنده» که از دوران اشغالگری عراق توسط دستگاه خارجه آمریکا ابداع شده بود، همچنان در جهت تحقق اهداف و منافع واشنگتن کارآیی دارد. البته مقامات کاخ سفید در ظاهر از مالکی حمایت کرده و اعلام کرده اند القاعده دشمن مشترک هر دو طرف است، اما گزارش های اطلاعاتی حاکی از کمک های آمریکا به عوامل تروریستی در عراق و نیز دیگر کشورهای منطقه و در رأس آن سوریه می باشد. بی تردید ائتلاف آمریکا و کشورهای سازشکار عربی، مستلزم همکاری های سیاسی و میدانی در جهت مقابله با محور مقاومت است که کانون آن جمهوری اسلامی و دنباله های آن دولت عراق و سوریه و نیز حزب الله لبنان می باشند. عراق به عنوان حلقه ای مهم در این محور، مورد حملات امنیتی این ائتلاف قرار گرفته و نکته قابل توجه آن است که به دنبال شکست های میدانی تروریست ها در سوریه، این گونه حملات تشدید شده است. به نظر می آید دولت عراق نیازمند بازنگری در تعاملات خود با کشورهایی است که از بعثی ها و القاعده حمایت کرده و امنیت ملی این کشور را به بازی گرفته اند. از طرفی حمایت های جمهوری اسلامی خصوصا در سطح همکاری های امنیتی، از جمله پشتوانه هایی است که یاریگر بغداد در مقابل تروریست ها و حامیان آن ها خواهد بود.